"Oysa çocukluk, insan ömrünün en önemli zamanıymış. Sevgisiz kalan çocuk özgüvensiz olurmuş. Terk edilen çocuk ilişkilerinde bağımlı biri hâline gelirmiş. Sürekli azarlanan çocuk büyüyünce sık sık depresyona girermiş. Peki ya istismara uğrayan çocuk?"
Sayfa 212
Her insan, özlemle anacağı bir çocukluk yaşamayı hak eder...
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
ÇarpışmaPolisiye
Henüz kendi hikâyemin bile kahramanı olamamışken, benden kendi hikâyelerinde kahramanlık göstermemi bekliyorlar. Oysa ben sadece dünyanın yaşanabilir bir yer olduğuna inanmak istiyorum. “Çocuğum daha.” diyorum. Susuyorlar. Anılarla dolu geçmişlerini değil de kayıp giden masumiyeti özlediklerini bile anlamıyorlar. İçlerindeki boşluk büyürken ben de büyüyorum. Etrafım kalabalık ama iliklerime kadar yalnızlık çekiyorum. Ben boğulurken diğerlerinin nefes alışlarını seyrediyorum. Karşılarında duruyorum ama görünmüyorum. “Kimim ben?” diye soruyorum kendi kendime. Kimim ben? Onu bile bilmiyorum…
Olimpos Yayınları, Kasım 2018
Dünya çok acı çekiyor;Kötü insanların şiddetinden değil, iyi insanların sessizliğinden.
Değersiz hisseden insanın bütün savaşları kendisiyle olur.