Cehaleti Anlamak
Daniel R. DenicolaYazar:
Daniel R. Denicola
Çevirmen:
Semih Süren
Tahmini Okuma Süresi:
9 sa. 4 dk.
Sayfa Sayısı:
320
Basım Tarihi:
5 Aralık 2018
Yayınevi:
Sola Unitas Yayınları
Orijinal Adı:
Understanding Ignorance
ISBN:
9786052250563
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
"Cehalet mutluluk mudur?"1000Kitap
Kitabevinde felsefe kitaplarına rastgele göz atarken karşıma çıktı bu kitap. İsmi ilgi çekici geldi en başta. Hatta iddialı bir isim olduğunu da düşündüm "Cehaleti Anlamak". İçimden "Anlaşılmaz yaşanır" gibi soğuk bir ironi yaptım ve biraz incelemek istedim. O sırada, yanımda diğer kitaplara göz atan bir kadın ( sanırım kitabın ismi onun da ilgisini çekti :D) kitabı ne taraftan aldığımı sordu. Baktık ki, son kitap benim elimde. Haliyle üzüldü biraz. 10 saniye erken davranarak kendisini cahil bırakmaya sebebiyet verdiğim için özür dilerim :// Bu gereksiz bilgiyi verdikten sonra, kitabın incelemesine gelirsek;
Yazar, kitabın başlangıcından birkaç paragraf sonra, cehaletle ilgili sorular sormaya başlıyor:
》 Hepimiz cahil olduğumuz için mi, cehalet böylesine elini kolunu sallayarak rahatça geziniyor?
》 Yoksa, yeterli bilgiye sahip olamadığımız için mi cehaletle baş edemiyoruz?
》 Peki ya gerçekten kendi cehaletimizin yaratıcısı olabilir miyiz?
》 Cehaletin de bir kültürü olabilir mi?
》 Cehalet doğası gereği bilgim dışında olduğuna göre, cehaleti nasıl anlayabilirim?
》 Cehaleti anlamaya dair her girişim onu değiştirmek, her başarılı girişim onu mahvetmek anlamına mı gelmeli?
》 Bilgi nedir? Bilginin ne olduğunu bile bilmiyorken bilginin eksikliğini bilmeye nasıl cüret edeceğiz?
》 Bildiğim şeyi nasıl bilebilirim?
》 "Nasılını bilmemek" bir cehalet türü müdür?
》 Unuttuğumuz veya hiç öğrenmediğimiz şeyler aynı epistemik konumda mıdır?
》 Platon'un Devlet'indeki "mağara alegorisi" bize cehaletle ilgili neyi anlatmak istiyor?
》 Bilmediğini bilen birisi için, cehaletini azaltma yolu, çok daha kolay katedilebilir ama ya bilmediğini bilmeyen birisi bunu nasıl öğrenir?
》 Yanlış bir inanca inanmak da, az da olsa bir bilgi seviyesinin olduğuna işaret eder mi?
Vs. Vs. Vs.
Kitabı bir heyecanla şevkle alıp okumak istememin nedeni, sosyolojik açıdan kafamda ki soru işaretlerine katkı sağlayabilmesini düşünmemdi
ama kitap oldukça felsefi çıktı. Yani evet bu bakımdan cehaletin ve bilginin karşılıklı ilişkisini, biri varken öbürü var olur türünden tanımlarını yaparız bu bakış açısı da faydalıdır belki ama bu da çok kadük kalıyor, cehalete entelektüel bir bakış olarak bizim kafaya taktığımız biçimde ele aldığını söyleyemem. Bu nedenle de kitabı bitirdiğinizde kafanızda unutmadığınız birkaç cümle kalıyor sadece... yani aslında üçyüz sayfalık bir kitap yerine yazar aynı şeyleri 150 sayfalık bir kitap da da anlatabilirdi...
Kitap; üslup itibariyle okunması zor kitaplardan biri sayılabilir. Yine de zevkli olan bazı kısımları mevcut. Çıkaracağımız önemli noktalar şunlar: Herkes her şeyi bilemez. Bilmediğimiz konunun cahiliyizdir. Cehalet çok kötü bir kavram değildir. Farkında isek ve merak duyuyorsak bizi geliştirir.
Günümüzde cahil/saf kalmakta ısrar etmek aptallıktır. Bunu ister tarih, ister genetik, ister cinsel yaklaşım, isterse seks için düşünelim. Bilgiye ulaşmak o kadar kolaydır ki. Ancak sağlıklı ve doğru bilgiden emin olmak gerekir. O nedenle en az iki yerden teyitlenmelidir bilgiler. Bunlar tabi iki+ikinin dört ettiği gibi kesin bilgiler değil, bir insanın hayatı, gezegenlerin ve uzayın yapısı gibi daha yorum katılabilecek bilgilerdir.
Özellikle kasti cehalet diye bir kavramdan bahsetmiş yazar. O bölüm çok dikkatimi çekti. Bu cehalet türünde kişi; cahili olduğu konunun farkında fakat savunduğu şeyin yanlış olduğunu bile bile savunmakta. Ufacık bir araştırma ile de doğrusunu öğrenebilir. Ancak ısrarla öğrenmiyor ve kulaktan dolma bilgiler ile savunmaya devam ediyor. Bu bölüm bana “lozan anlaşması 2023 te bitecek ve madenlerimizi çıkaracağız” fiyaskosunu hatırlattı. Bu insanlar cahil oldukları kadar kötü niyetlidirler diye de düşünüyor insan.
Ayrıca toplumun kafası öylesine doludur ki!!! herkes kafasını boşaltacak programlar izlemektedir. Tv artık bir aptallaştırma aracına dönüşmüştür. Ufak bir kıvılcım bir bilme öğrenme merakı haşrolunsun içerinize. Gerisi akacak bir şekilde.
