Yazar:
Eileen Myles
Tahmini Okuma Süresi:
8 sa. 10 dk.
Sayfa Sayısı:
288
Basım Tarihi:
2018
Yayınevi:
Can Sanat Yayınları
ISBN:
9789750738500
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Yorumlar ve İncelemeler
Yorucu ve Boğucu Cehennem!Edebiyat
Birkaç vurucu söz haricinde hiçbir özel yönü olmayan, lezbiyenlik ve cinsellik sosuna bulanmış, kitabı bitirmek için insanın kendisiyle mücadeleye girmesine sebep olan, yorucu, boğucu bir kitap. Bir de Dante’nin Cehennem’ini kitabına alet etmiş ki bağlantı görmek mümkün değil! Tavsiye olunMAZ!
Şair ve yazar Eileen Myles'ın otobiyografik nitelikteki romanı, punk akımının altın çağında New York'un bohem çevresinde yaratıcı gücünü ve kendi kimliğini keşfedişinin öyküsünü anlatıyor. Bir şairin nerelerden geldiğini gösteren bir kitap.
Cehennem |3/5|
Beni yarı yolda bırakan kitaplara üzülüyorum gerçekten, bir yanda da düşünüyorum sorun onlarda mı bende mi diye. Ne yazık ki bu kitapta da, Cehennem isimli kitabımızda da benzer bir durum yaşandı. Kitapçıda ilk bir sayfayı okumam üzerine çok beğendiğim için aldım. İnternetteki kitabı averaj olarak niteleyen yorumları göz ardı ederek okudum. Kitabı sevmek için çabaladım ama pek başarılı olamadım gibi.
Kitabımız, yazar Eileen Myles’ın kendi hayatını anlatan romanı. Kendisi bir şair ve bu kitap da kendini Bir Şairin Romanı olarak tanıtılıyor okura. Ki zaten kitabı okuduğunuzda, yazarın düz yazıdan daha çok şiir türünde kalemi yetkin biri olduğunu anlayabiliyorsunuz.
Bunun sebebi, anlatının da biraz biraz şiir gibi olması. Uzun uzun betimlemeler yerine tıpkı şiirdeki gibi kısa cümleler ve sembolik anlatımlara sık sık başvurulmuş. Kitabın güzel olan kısmı burası. Yazarın anlattığı kendi hayatı da, anlattığı üzere ilgi çekici ve renkli. Lakin benim için kitabın büyük bir eksisi var ki kitabı puanlarken buçuk puan düşmemin nedeni. Zaman çizgisi.
Kitap üç ayrı bölümden oluşuyor. Bunu fark ettiğimde yazarın, bir şair olarak tanıma yükselme ve hedefine varmak olarak hayatını üçe ayırdığını düşünmüştüm. Okuduğumda ise tahminimde yanıldığımı anladım. Kitap düz bir zaman çizgisinde ilerlemiyor. Kırk yaşını anlatırken bir anda yirmi altı yaşına dönüyor ve bu bazen ayrı paragraflarda bile olmayabiliyor. Eğer biraz kendi kafanıza dalarsanız tekrar kitaba baktığınızda anlatıda her şeyin değiştiğini fark edebiliyorsunuz vesaire.
Keşke kronolojik bir anlatım benimsenseydi. O zaman hem anlatımdan keyif alınıp hem de olayları daha rahat takip edebilirdi. Yazarın bu tercihini beğenmedim ve bu tercihi okumamı zorlaştırdı. Kendine bir challenge etmek isteyen ya da bu tarz
Reklam
