Puan
7.810 üzerinden
Hayatı değil sistemi yaşadığımızı fark edenler, harakete geçmek için işaret bekleyenler, umursamayanlara karşı umursayanlar, hissedemeyenlere karşı hissedenler adına ve kendi tekamülünde kaybolmuşlar için yazılmış. Serinin ikinci kitabı olan Çi, birinci kitabın bittiği yerden başlayan devam kitabı. En az Fi kadar sürükleyici, okuyucuya karakterlerin hemen yanı başındaymış hissini veren güzel bir eser. Keyifli okumalar, kitapla kalın. Ve şunu anladım ki, iyi bir hikaye asıl bittiğinde başlıyor...
Hayat sadece bir an, ya efendisi olursun ya da kölesi!
Asla rahat bırakılmaz.
Öylesine, anlamsız var olamazsın.
Mutluluğa saklanamazsın,
Öyle ise acına sahip çıkmalısın!
Çünkü acı, bilginin bedene inmesidir.
Bilgiyi bedene indirmeli, olman gereken şeye dönüşmelisin.
Fi ile çıkılan yolculuk Çi ile devam ederken; farkındalığa giden, değiştiren, geliştiren yolda seks, macera, intikam ve ihtiraslar sizi aldatmasın, zordur.
Hayatı değil, yaşadığını hissedebilen, farkındalıkları fark edenler, harekete geçmek için işaretleri takip edip cesaretle harekete geçebilenler, umursamayanlara karşı umursayarak kendini bulanlar, hissedemeyenlere karşı hissederek kendi benliğine sahip çıkanlar hayatı farkındalıkla varması gereken yere götürür. Yolda sensin yolcuda. Hayatına sahip çık...
Çi ile yolculuğumuzda; siyaset, haksızlık, düzen bozukluğu, adaletsizlik... İçerisinde kısacası kocaman bir dünya barındırırken sizleri benliğinizle buluşturuyor. Ve kitaptaki kahramanlarımız yaşadıklarıyla, düşünceleri ile sizin sesiniz olmaya devam ediyor. Diyebilirim ki hakkını vererek okuduğunuzda,hayatına çok şey katmak isteyenler seriyi mutlaka okusun.
Hayatınıza bakmayı değil görmeyi öğrenin.
Görebilmek yolunuzu aydınlatmanıza ışık olurken sizin de aydınlığınızı görebilecek insanları hayatınızda var eder.
Ve unutmayın siz sadece sizi görmek isteyenler için varsınız.
Pi ile yolculuğumuzda görüşmek dileğiyle.
Bir seçim yap ve kendini seç!
Kendini seçen insan asla kendine acımaz!
Çünkü kendine acıyacak kadar uzun süre acınacak durumda bırakmaz...
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Puan vermedi
Akilah Azra Kohen Bunu yazan gazzede ölen çocukların annelerine saygısızca, küstahça yorumlar yapan bir yazar... Zerre saygım kalmadı... Benim için kocaman bir çöplüktür artık kitapları... İyi ki hiç okumamışım... İyi ki okumaya değer bulmamışım... İyi ki zihnimi saçma sapan kelimeleri ile kirletmemişim... İyi ki bebek katillerini destekleyenlerin tek bir harfine bile teğet geçmemişim...
Yazıklar olsun insanlığına... Herşeyden önce insanlığına...
Çocuklar üzerinden yazdığı her kelimesine. . Anneliğin ne olduğundan bihaber yüreğine... Yazıklar olsun..
6/10
2019 110. kitabı
Kesinlikle kitap kötü diyemem. Çok akıcı ilerliyor ama irrite eden bir şeyler var. Sanki bir şeyler hep eksik, hep yarım... İlk kitapta bazı keskin cümlelerden sonra, söz edilen karakter için ileride başına gelecek bir şeyden bahsedilip, bundan haberi olmadığı belirtiliyor. E doğal olarak o olayı bekliyorsun bu kitapta ama hiç söz edilmemiş. Belki son kitaptadır bilmiyorum. Bir de ilk kitapta da vardı ve bunda da var. Az da olsa alternatif tıp çok sevimli gösteriliyor ve bilimsel tıp biraz hırpalanmış. Meselâ psikolojik ilaçların gereksiz olduğunu ifade eden birkaç cümle var ve bu ilaçlar yüzünden intihar edildiği ifade edilmiş. Bunlar da okurken irrite ediyor ister istemez ama yine de akıcılığı bozmamış. Seri olduğu için son kitabı da okuyup, yazarın başka kitabını okumayı düşünmüyorum.
Okurken Sırtımda Buzdolabı Taşıdım...1000Kitap
Merhaba. İster film olsun ister kitap hiçbir seriyi yarım bırakma gibi bir huyum olmadığından Fi Çi Pi serisine de Çi ile devam ettim. Öncelikle kitap Fi'nin devam kitabı gibi değildi. Anlatılan olaylar, olayların gidişatı ilk kitaptaki gibi değildi. Mesela ben devam kitabını da Fi gibi Duru ve Can Manaya üzerine kurulu beklentisiyle okumaya başladım. Fakat Çi'de felsefe, din hatta siyaset üzerine kuruluydu hemen hemen her konu. İlk kitapta esas kız olarak gösterilen Duru'ya çok çok az yer verilmişti Çi'de. Bu kitabın esas kızı Özge idi kesinlikle.
Kitap iyi mi kötü mü derseniz net bir cevap veremem. Sonuçta üretilen her içeriğin mutlaka beğeneni de vardır beğenmeyeni de. Beğeni meselesi tamamen size hitap edip etmemesiyle alakalı. Fakat şunu söyleyebilirim ki kitap oldukça yorucuydu. En azından ben okurken acayip yoruldum. Sırtımda buzdolabı taşıdım adeta. O yüzden ilk kitaptan daha ince olmasına rağmen daha uzun sürede, sindire sindire okudum. Yazar kendi düşüncelerini karakterlere söyleterek ifade etmiş bu bariz belli. Öyle ki okuduktan bir süre sonra bütün karakterlerin dünya düzeni hakkında aslında aynı şeyleri düşündüklerini, bakış açılarının aynı olduğunu anlıyorsunuz. Kanlı bıçaklı düşman Özge ve Can Manay bile aynı düşünüyor aslında. Bu yüzden aynı şeyleri anlatan farklı cümleleri okuyup duruyoruz. Bu da bir süre sonra sıkıyor haliyle ve en sonunda "Paylaşamadığınız, didiştiğiniz konu ne? Aynısınız işte." diye kızıyorsunuz karakterlere.
Kısaca geçiş kitabı olduğu ilk kitapta Can Manay'ın eski sevgilisi Çiçek'e olanlar gibi gizemli tutulan olaylar yine gün yüzüne çıkmadı. Duru'nun Can'ı akıl üstü bir planla terk etmesi, Deniz'in aşk acısından bir lokma bir hırka yaşayan keşişe dönüşmesi, Ada'nın adım adım uçuruma gitmesi, ilişki adı altında kendisini her