"-hayatın senin değil ki fırlatıp atabilesin
+" o zaman benim olan hiçbir şey yok demektir," dedi Will ve şömineden uzaklaşırken sarhoş gibi sendeledi," kendi hayatıma bile sahip değilsem"..
"Bıktım gözyaşlarından, kahkahalardan
Sonrasında gelebilecekler yüzünden
Ağlayıp gülen insanlardan
Çünkü insan ne ekerse onu biçer
Günler ve saatler yordu beni
Solmuş çiçekler tomurcuklanırken
Arzular, hayaller ve güç
Uyku dışında diğer her şeyden."
Sahip olamayacağı şeyleri istemek insanı acıya ve deliliğe sürüklerdi.
Arkadaşlık iki bedende tek zihin olmaktır
Cassandra Clare'in aşk üçgenlerinden bıktım...
Dünyada sana değer veren hiç kimse olmadığında gerçekten var olabilir misin?
( bu söz tessanın abisine yazdığı mektupta geçiyor sayfa 206 will tessanın abisine yazdığı tüm mektupları en sevdiği romanın içinde saklıyor ve kitabın başlarında magnusla konuşurken tessanın mektubunda geçen bu sözden alıntı yapıyor sayfa 175 şu küçük detay beni ağlattı.)( Spoiiii Spoiiiii ve üzgünüm ama tess bu kitapta will yerine jemi tercih ediyor.)