Puan
7.310 üzerinden
başta şöyle bir şey demek istiyorum öyle güzel bir kitaba kötü inceleme yapmak nedendir. gerçi öznel yaklaşımlı olmasına veriyorum ama ben aksini söyleyeceğim çünkü bittiğinde keşke bir kaç bölüm daha olsaydı dedim ve bittiğine üzüldüm. bay josef k. "dava"sın dan habersiz adına açılmış ve sanık olarak sürdürülen bir kitap elbette arada canımı sıkan bu yazılmasaydı bu sayfayı koparıp atayım dediğim anlar oldu ama o istisnalar dışında güzel bir kitaptı dünya klasikleri olmaya değer bir kitap. kitabı okurken ne de farklı anlaışları var dedim bizim burda olmakla alakasız suçlusun ama dışardasın or da ya da suçlu gösteriliyorsun. onun dışında herkes onun "dava"sı için endişelenirken o aksini yaptı bay K. kalbinden bıçaklanarak öldürülmesiyle kitap bitmiş olsa da şurada şuna değineceğim " fransız kafka hukuk okumuş bir yazar bu yüzden romanlarında sürekli hukuksal şeyler görürüz ve asla kitaplarının yayınlanmasını istememiş ölmeden önce arkadaşına bunları yak demiş ama arkadaşı aksini yapıp bize paylaşmıştır . iyiki de.
Son anlarında bile hala bayan Burstner' in peşinden gitme isteği ya da üst kattaki ışık hakkındaki düşünceleri... İki seçenek görüyor gibiyim: ya hala bir umut arıyor onu kurtaracak - ki böyle olsa kendi isteğiyle(?) yatar mı oraya-ya da korku anında mantık yerini kalbe bırakıyor ve saçma düşünceler geçiyor aklından.
Davanın o güne kadar açılmayıp o gün geldiğinde açılmış olması... O güne kadar devam ettirebilmis yaşamayı fakat o gün kırılma yaşanıyor. Belki de Joseph K. gerçekten de suçlarından kaçıyor. Ona dünyayı dar eden suçlarından. Belki de bilinci bu suçları ısrarla reddediyor.
Aksi olsaydı mesela:Joseph K. gerçekten yaşamanın bir ceza olmasiyla karşı karşıya gelseydi daha erken yaşanmaz miydi kırılma. 30 yıl geçmiş sonuçta. Bilmiyorum belki de dis faktörler onun dünya hayatına bakışına etkiledi. Belki de bu cezayı daha erken kabul etmeye yetecek gücü yoktu..
Sanki bu utanç kendisi yok olduktan sonra da yaşamalıydı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Selam herkese.
Kafka'dan okuduğum 2. eser bu. Dava, başlı başına boşluklarla dolu bir kitap. Neden dava açıldı, kim açtı vb. Ama karakter sizi içine çekiyor ve onun görüşlerini okumak, serüvenine tanıklık etmek bence sürükleyiciydi. Zaman zaman sıkıldığım oldu ki bu kitabı yarıda bırakan çok kişi var bu sebeple. Benim sıkıldığım noktalar fazla değildi ve merak ettiğim için devam edebildim. Kitabın sonu beni epey şaşırttı böyle bir son beklemezdim açıkçası.
Hukuk sistemine eleştirilerin olduğunu düşünüyorum ve de belki döneme bir eleştiri de söz konusu olabilir. Yazarımız zaten hukuk okumuş biri doğal olarak konuya hakim ve konuyu çok iyi ele aldığını düşünüyorum.
Son söz olarak eğer sıkıldıysanız bile tamamen rafa kaldırmayın, şans verin bu kitaba çünkü farklı bir kitaptı bence. Hissettirdiği duygular tuhaf gerçekten.
İyi okumalar hepimize. Sevgiyle kalın.
Naçizane fikrim;(spoiler)Edebiyat
Bir Kafka kitabından beklenilen şeyleri veriyor. Ruhunuz daralıyor, o kasvetli havanın içine çekiyor sizi. Olayın baş kahramanı ile benzer duygular yaşıyorsunuz. İçerikte ise anlaması biraz zor bir kitap, davanın neden açıldığını dahi bilmeden ölen bir abimiz var. Hiçbir incelemeyi okumadan bunu yazdım ki düşüncem etkilenmesin, kitapta bir hiciv gibi sanki bir şeylere sallıyor ve alttan alta derin anlamlar içeriyor.İlk izlenimime göre mahkemeler millet vekilleri veya bakanlar Josef K da onların politikaları yüzünden neden olduğunu dahi öğrenemediği bir sefalet içinde ölen halk. Kitaptan pek bişey anlayamadım ama bunun benden kaynaklı olduğunu düşünüyorum, hayatımın çalkantılı bir döneminde okudum. Bir kere daha okumam gerektiğini düşünüyorum 2023 de inşallah okurum. Siz şimdi sakin kafayla okuyun iyi okumalar
Dava, bireyin modern bürokrasi ve adalet sistemi karşısındaki çaresizliğini karanlık ve derin bir dille ortaya koyan bir başyapıt.
Kafka’nın karakteri Josef K.’nın, suçsuz olduğu halde bilinmez bir dava içinde kayboluşu, varoluşsal korkuları ve yabancılaşmayı güçlü biçimde yansıtıyor.
Kitap, okuyucuyu sürekli bir belirsizlik ve gerginlik içinde bırakırken, adalet kavramını sorgulatıyor ve insanın sistem karşısındaki güçsüzlüğünü anlatıyor.