"Öğretmen, öğrencinin gülüşüne düşen ilk cemredir".
Sevgili meslektaşımın kitabını 2022'nin ilk gününde keyifle okudum. Yükseklisansı yıllar önce birlikte okumuştuk. O dönemde verilen ödevleri hazırlardım, yazarımız da keyifle derste sunum yapardı.
Kitap sanki beni anlatıyor her sayfada... 27. yılımı okutmama rağmen aynı heyecanları hissediyorsam; ne mutlu bana ki mesleğimi çok seviyorum... Kitapta meslektaşlarım mutlaka kendilerine ait bir şeyler bulacaktır. Bazı yerlerde gülümserken, bazen de duygulanıp ağlayabilirsiniz.
Sevgili meslektaşlarıma mutlaka okumalarını tavsiye ederim. Özellikle kendilerini mutsuz, verimsiz ve hatta çaresiz hissettiklerinde ilaç gibi gelecektir...
Kitap iki saatte bitti çok keyifle sıkılmadan okudum. Ben öğretmen olmamama rağmen içinden alınacak hayat dersimi aladım. Kesinlikle okunmasını öneririm.
Öğretmenlik aşkı üzerine yazılmış çok samimi bir kitap. İçerisinde çok güzel anılar var. Bu anıların bir çoğu yazara ait. Zaten kendi öğretmen olma serüvenini ve aşkını anlatmış Ayhan Öğretmen. :) Bazen de ona gelen öğretmen mektuplarına yer vermiş.
Başlarda özellikle duygulandığım yerler çok oldu. İlk göreve atanan Ayhan öğretmene ; " Sen vatanın evlatlarına hizmete geldin " diye okul müdür yardımcısının kalacak yer ayarlaması, velilerin öğretmenin sözlerine verdikleri kıymet...
Yaptığımız işin kıymetini, mesleğin yüceliğini hatırladım. Unutmaya yüz tuttuğumuz şu günlerde iyi geldi. İnşallah bizlere de nasip olur minik bir yüreğe dokunmak, orada kalıcı izler oluşturmak.
İyi okumalar ️
Sahi kimdir öğretmen? Bu soru defalarca kez soruluyor kitapta. Her bir başlıkta farklı cevap veriliyor bu soruya. Çünkü tek bir tanımı yok öğretmenin. Öğretmen, öğrencisine öğretirken kendi de öğrenendir. Öğretmen, karşılaştığı öğrencisinin yüzünde güller açtırandır. Öğretmen, fedakardır. Öğretmen, sevgidir. Kitabı okurken bir öğretmen olarak zaman zaman heyecanlandım, zaman zaman hüzünlendim. Derdi çocuklar olan meslektaşlarımın okumasını tavsiye ederim.