Puan
7.310 üzerinden
Bir masa düşünün. Etrafında sağcısı, solcusu, komünisti, eylemcisi, muhafazakarı toplanmış. Toplumdaki tüm katmanlardan insanlar var. Sizce bu toplantıdan nasıl bir karar çıkar? Kim kime uyum gösterir? Ya da gösterir mi?
Hikaye aslında bir film senaryosunun tartışıldığı, bu toplantıya katılan sekiz kişinin de birbirinden farklı olan hayatları, hikayeleri üzerinden ilerliyor. Ali Tolga Altan'ın büyük büyük dedesinin vefatından yıllar sonra bir çanta içinde günlükler bulunuyor. Bu günlüklerde büyük dede Ahmet Tahsin'in en yakın arkadaşı Münip beyin eşi Fehime ile yaşadığı yasak aşk anlatılıyor. Bu büyük olay o dönemin (Osmanlı Devleti'nin yıkılışı ve Kuruluş mücadelesinin verildiği yıllar) siyasi olaylarını da yansıtacak şekilde beyaz perdeye aktarılmak istenir. Yapımcısı, senaristi, yönetmeni hepsi bir masada oturur ama hayata bakış açıları asla aynı olmayan bu insanlar, bu senaryonun içinden çıkabilecek midir?
Murat bey biraz sivri dilli, bunu belirteyim. Lakin güzel bir mizah anlayışı var ki yer yer gerçekten kahkaha attım. Karakterler aslında çok içimizde, sağımızda solumuzda gördüğümüz insanlar. Yakın dönem siyasi olaylardan da atıflar bulunuyor kitapta.
Ben bu arada romanın içindeki romanı, yani "Kalplerin Zaferi" hikayesini de çok beğendim. Ayrı bir kitap olsa keyifle okurum diyebilirim. Velhasıl biraz sıra dışı, biraz entelektüel bir dünya bakışı, biraz mizahi ama sivri bir dil severler için bence farklı bir deneyim sunuyor bu hikaye.
Keyifli okumalar dilerim...
"Utanç da aşk acısı gibi, beyinde başlıyor, Kalbe uğruyor bir gün midede bitiyordu. Mahcubiyet, utanç, pişmanlık gibi duygular şükür ki bağırsaklara kadar inmiyordu, yoksa maazallah, her tarafı b** götürürdü."
"Çünkü bazı şeyler asla unutulmaz, unutulsun da istenmez."
#Tol kitabıyla tanıdığım @uyurkulakmurat 'ın yeni romanı #dipte geçtiğimiz günlerde @inkilapkitabevi
etiketiyle raflarda yerini aldı.
@orkungalolar okumalısın dediği için de merakla okudum açıkçası her iki kitabı da ...
Okuyanın zihninde istemsiz bir kasılma bırakan satırlar aslında son yıllarda iyice kokusu çıkan sosyal çürümenin de edebiyat aracılığıyla okurlara aktarılması.
Yazar tam da bunu dert edinmiş....
Nereye gidiyoruz farkında mısınız diye kelimelerle boğuşuyor...
Kitaba hakim olan o karanlık mizah, çürümüşlüğün o keskin kokusunu da ayyuka çıkarıyor... Anlayana: )
Hikâye, neresinden bakarsanız bakın dipte ve haliyle o dehlizde zekice bir bakış açısıyla okurla konuşuyor.
Yüzsüzlerin, çıkarcıların o kaypak gülüşleri canlanıyor satır başlarında bir de entelektüel geçinen ve "tuzum kuru ama" diyenlerin kaypak bakışları...
Bu kitap bir düello: rahatsız olanlarla o rahatsız ortamda duyuşsal yeteneklerini kaybedenleri karşı karşıya getiren...
Kitabın kapağını kapatınca insanın içinden: "sahtesiniz!" diye bağırmak geçiyor...
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bazen bir kitap bittiğinde kapağını kapatıp öylece kalakalırsınız ya, hani o odadaki sessizlik bile birden ağırlaşır...
Hayatın, geçmişin ve insanın kendi içine düşen o karanlık gölgeler...
Gelin biraz o ağır, puslu perdeyi aralayalım. Çünkü bu öyle sıradan bir hikaye değil; bizi bambaşka bir masaya davet eden, çok sesli, sivri dilli ve acayip sıra dışı bir yüzleşme.
Hemen o dehlizlerden çıkıp kitabın o muazzam, entelektüel dünyasına adım atalım. Karşımızda komünistinden muhafazakarına, eylemcisinden sanatçısına kadar toplumun her katmanından bir araya gelmiş sekiz farklı insan var. Bu ekip, bir film senaryosunu tartışmak için bir masanın etrafında toplanıyor. Tartıştıkları senaryo ise tam bir bomba: Yıllar sonra bir çanta içinde bulunan günlükler... Osmanlı Devleti’nin yıkılış ve kuruluş mücadelesi yıllarında yaşanan, Ahmet Tahsin ve yakın arkadaşının eşi Fehime arasındaki o büyük, yasak aşk hikayesi ("Kalplerin Zaferi").
Yapımcısı, senaristi, yönetmeni hepsi bir masada ama hayata bakışları asla aynı değil! Murat Uyurkulak bu zıt karakterler üzerinden yakın dönem siyasi olaylara öyle ince ve sivri dilli atıflar yapıyor ki... Roman içinde roman okurken, yazarın o muazzam mizah anlayışı sayesinde yer yer kendinizi kahkahalar atarken buluyorsunuz. Karakterler o kadar içimizden, sağımızdan solumuzdan ki, o masadaki kavgalar aslında hepimizin kavgası.
Kitap bittiğinde hissettiğim şey hem büyük bir hayranlık hem de derin bir yorgunluk oldu. Eğer "Ben öyle hafif, çerezlik hikayeler istemiyorum; hem toplumsal zıtlıklarımızı yüzüme çarpsın, hem harika bir kara mizah barındırsın hem de felsefesiyle beni içine hapsetsin" diyorsanız mutlaka okumanızı tavsiye ederim.
Herkese merhaba
Bugün size, son sayfayı kapattıktan sonra bile günlerce zihnimde tatlı bir tortu bırakan, beni adeta büyüleyen muazzam bir keşifle geldim: “DİPTE”.
@muratuyurkulak bizleri çok başka, çok sahici bir yolculuğa çıkarıyor. Süslü püslü, yapay hayatları bir kenara bırakıp; hayatın tam içinden gelen, yorulmuş ama bir o kadar da dirençli insanların dünyasına ışık tutuyor. Bir masanın etrafında toplanan yazarlar, yapımcılar ve sinemacılarla oturup sohbet ediyor gibi hissettiğimiz bu romanda, arka plandaki o dönem ruhunu ve insan kalbinin derinliklerini o kadar güzel keşfediyoruz ki... Çekmeye çalıştıkları film, aslında her birinin hayatı güzelleştirme çabasına dönüşüyor.
Yazarın kalemine kelimenin tam anlamıyla bayıldım! Acıyı, hüznü hiç gözümüze sokmadan, öyle zarif ve naif bir şekilde kalbimize dokunduruyor ki... Karakterlerin her biri o kadar bizden, o kadar içten ki onları birer roman kahramanı değil, sanki en yakın dostlarımız gibi benimsiyoruz. Üstelik o yoğun atmosferin arasına öyle tatlı, ince bir kara mizah serpiştirilmiş ki! Tam duygulanıp derin bir nefes aldığınız anda gelen bir diyalog, yüzünüzde sıcacık, buruk ama çok tatlı bir tebessüm bırakıyor
“Dipte”, aslında hepimizin, kaybolan umutları yeniden arayışımızın ve insanca var olma çabamızın çok güçlü, çok sarsıcı bir aynası. Eğer karakterlerin ruhuna dokunan, derinliği olan ve kalemi ışıl ışıl parlayan romanları seviyorsanız, bu kitaba mutlaka ama mutlaka şans vermelisiniz. Çünkü bazı kitaplar sadece okunmaz, insanın ruhuna çok güzel bir iz bırakır… Bu kitap da benim için tam olarak öyle oldu.
Dipte
Puan vermedi
Daha Derine İnmeye Hazır mısınız?
Dipte
"Burası son, daha fazla batamayız" dediğiniz her anın, aslında yeni bir çukurun başlangıcı olduğunu düşünün. Murat Uyurkulak, 'Dipte' ile bizi tam olarak o zifiri karanlığın ortasına, bir masanın etrafına bırakıyor.
Roman, hepsi birbirinden derin meseleleri olan bir grup adamın, bir film çekme bahanesiyle aslında kendi çürümüşlüklerini, ülkenin yakın tarihindeki karanlık duraklarını ve kolektif hafızamızdaki o sızılı boşlukları filme alışını anlatıyor.
Uyurkulak’ın kaleminde sokak jargonunun o sert ritmi, hüzünlü bir melodiyle birleşiyor. Okurken bazen bir tokat yemiş gibi sarsılıyor, bazen de bu trajikomik halimize acı bir tebessümle eşlik ediyorsunuz.
Neden Okumalısınız?
Kurumların, dilin ve hatta vicdanın nasıl adım adım yozlaştığını görmek için.
Kitap boyunca süren o yüksek tempo ve "freni patlamış kamyon" hissi veren anlatım tarzı sizi içine hapsedecek.
"Biz kimiz?" ve "Bize ne oldu?" sorularını sormaktan korkmayanlar için cesur bir eser.
Bazı kitaplar sizi yukarı taşır, bazıları ise olduğunuz yerin altındaki o karanlık mahzenleri gösterir. Dipte, o mahzenin kapısını ardına kadar aralıyor. Bakmaya cesaretiniz var mı?
"Kendi karanlığımızla yüzleşmekten korktuğumuz için mi bu kadar derine battık?"