Puan
7.210 üzerinden
Kendi iyiliğimin ne olduğunu bilmiyorum...Edebiyat
~~~Bütün şüphelere rağmen, hepimiz varlığımızın derinliklerinde birşeye inaniyoruz~~~
José Saramago nun ilk kitabi olan Dul klasik yazım tarzında olup, beni epeyce şaşırttı, eğer yazarın 1kaç kitabını okumuşsanız bu kitabı gördüğünüzde inanamazsınız, fakat hic okumadiysaniz gayet normal yazım tarzında gelip, diğer kitaplarını okuduğunuzda büyük 1şok yaşarsınız :))) ben iyi ki ilk taraftayım böylesini yaşamak daha güzel geldi. Beni okurken kesinlikle bu Jose Saramago'dur bu dedirten, yine genel düşünce yapısındaki değişmeyen konulara değinmesiyle okurken hiç şaşırmıyor insan genel düşünce yapısına hakimseniz. İlk roman olduğundan ya da yazım klasik tarzından olsa gerek :))) bugüne kadar en rahat okuduğum kitabı oldu, cümleler açık, net ve dolaysız...
Genç yaşta dul kalan 1kadinin etrafında gelişen olaylar ve yaşadığı zorluklar üzerinden, evlilik, yaşam, ahlak, din konuları üzerinde ilerleyen yazar kendi düşünce yapısından asla ödün vermeden yazmış. Yaşanılan boşluk hissi, hayat için oluşturduğumuz yaşam felsefesi içinde etrafımızda gördüğümüz yapılan davranış, söz ve niyetlerin ikinci anlamı!!! bence hayatı zorlaştıran durum ki, düşünmeden geçilemeyen 1konu olup buna rağmen umut çığlıkları içinde karşılıklı tavizler vererek yaşıyoruz. Bize her zaman kendi gölgemiz gibi yapışan hayaletimiz varken, hayatın da, ölü olmaktan ve yaşayanlara eziyet etmekten başka amaca hizmet etmeyen ölülere değil, yaşayanlara ait olduğundan hayaletlerle uğraşmaktan başka birşey yapmıyoruz, zira kimsenin hayatta amacı olmadığı fikri o kadar garip ki ölmek daha iyi olmaz mıydı diye düşünüyorum, der ki yine yaşamak, hayat üzerinden kurulan bu cümlelerle ölü gibi yaşadığımız durumlar içinde, kendimce çokça gerçekçi buldum.
Tam adına göre 1kitap olan "Dul" ilk yayınlandığında başka 1isimle yayınlanmış
José Saramago nun ilk kitabi olan Dul klasik yazım tarzında olup, beni epeyce şaşırttı, eğer yazarın 1kaç kitabını okumuşsanız bu kitabı gördüğünüzde inanamazsınız, fakat hic okumadiysaniz gayet normal yazım tarzında gelip, diğer kitaplarını okuduğunuzda büyük 1şok yaşarsınız :))) ben iyi ki ilk taraftayım böylesini yaşamak daha güzel geldi. Beni okurken kesinlikle bu Jose Saramago'dur bu dedirten, yine genel düşünce yapısındaki değişmeyen konulara değinmesiyle okurken hiç şaşırmıyor insan genel düşünce yapısına hakimseniz. İlk roman olduğundan ya da yazım klasik tarzından olsa gerek :))) bugüne kadar en rahat okuduğum kitabı oldu, cümleler açık, net ve dolaysız...
Genç yaşta dul kalan 1kadinin etrafında gelişen olaylar ve yaşadığı zorluklar üzerinden, evlilik, yaşam, ahlak, din konuları üzerinde ilerleyen yazar kendi düşünce yapısından asla ödün vermeden yazmış. Yaşanılan boşluk hissi, hayat için oluşturduğumuz yaşam felsefesi içinde etrafımızda gördüğümüz yapılan davranış, söz ve niyetlerin ikinci anlamı!!! bence hayatı zorlaştıran durum ki, düşünmeden geçilemeyen 1konu olup buna rağmen umut çığlıkları içinde karşılıklı tavizler vererek yaşıyoruz. Bize her zaman kendi gölgemiz gibi yapışan hayaletimiz varken, hayatın da, ölü olmaktan ve yaşayanlara eziyet etmekten başka amaca hizmet etmeyen ölülere değil, yaşayanlara ait olduğundan hayaletlerle uğraşmaktan başka birşey yapmıyoruz, zira kimsenin hayatta amacı olmadığı fikri o kadar garip ki ölmek daha iyi olmaz mıydı diye düşünüyorum, der ki yine yaşamak, hayat üzerinden kurulan bu cümlelerle ölü gibi yaşadığımız durumlar içinde, kendimce çokça gerçekçi buldum.
Tam adına göre 1kitap olan "Dul" ilk yayınlandığında başka 1isimle yayınlanmış
Puan vermedi·296 syf.·
2022 132. kitabı
DİPÇE :
1947 yılında, 25 yaşındayken Dul'u kaleme alan Saramago, bu ilk kitabının ardından 20 yıl gibi bir süre ortalarda görünmez. Geri döndüğünde bu eser onun gündeminden çok uzaklardadır artık.
Eserin konusu Portekiz'in Ribatejo bölgesindeki bir çiftliğin hanımı olan Maria Leonor'un yaşamı üzerinedir. Eşinin zamansız ölümüyle dul sıfatı yüklenen genç anne Leonor'un, fiziksel ve ruhsal nekahet döneminden sonra asıl mücadelesi başlar.
Maria Leonor, yeni sıfatıyla, toplumun ahlak yasalarına uygun davranmak ile kadınsal dürtülerinin arasında sıkışıp kalacak, kontrolü başkalarına bırakılmış hayatının seyircisi olacaktır.
Maria Leonor'un oda hizmetçisi Benedita, geleneksel ahlakçılığın tipik bir modelidir ve yakamızı bir türlü kurtaramadığımız gölgemiz gibi yapışık hayaletimizdir. Gücünü fedakarlığından ve toplum ahlakçılığından alan Benedita, hizmetçi olmasına rağmen hanımını evinde yabancılaştırmayı başarır.
Saramago'nun çizdiği bu sinsi iyilik tablosu dönemin sosyal yapısını başarıyla yansıtır.
Daha sonraları Saramago yapıtlarında sıkça ve sert biçimde göreceğimiz bilim ve din çatışmasının temelini de Dr.Viegas ve Peder Cristiano arasındaki diyaloglarda bulmak mümkündür. Bu küçük egzersizlerde Saramago'nun fikir ve edebi dünyasının işaretleri göz kırpar.
Saramago'nun genç sesi ; inanç ögelerinin toplumun beklentileri ile kaçınılmaz ortaklığı ve iyi niyet kisvesinin tabulaştırdığı duvarların; yaşamın veya ölümün yolunu tıkadığını fısıldar. Bu bağlamda romana biçtiği son çok etkileyicidir. Anlıyoruz ki okurun kalbine devrettiği Dr. Viegas ile bu fısıltı çok sonraları bir haykırış olacaktır.
Karakterlerin konumlandırması, diyalogları ve doğayı betimleme yönüyle kurgunun her açıdan desteklendiği roman düşünce, inanç ve ilkeler bütününde toplumsal gerçekliğin
Bu eser, bir kadın kahramanın hikâyesi olmanın ötesinde; tutku, inanç ve ahlakın, kişinin kendi gölgesiyle yürüttüğü içten bir hasbihalidir. José Saramago, henüz yirmi beş yaşındayken kaleme aldığı bu ilk veriminde, taşra hayatının aleladeliğini ve gönül sarsıntılarını duru bir anlatımla aktarır. Kitabın ilk adı olan “Günah Diyarı”, metnin cevherini ele veren bir başlık gibidir. Lakin Saramago romancılığının sezgi kanallarına yayılan asıl kudreti, bu yalın başlangıcı aşarak beni adım adım tesiri altına alıyor.
Maria Leonor’un, eşinin vefatı sonrası ailesini, topraklarını ve şahsi tutkularını yeniden imar etme gayreti, bu anlatıda şahsi bir kederin sınırlarını aşar. Okuma sürecinde zihnimde şu düşünce uyandı: İstekler ile aklın cengi, dışarıdan bakıldığında fark edilenden çok daha karmaşık ve çetrefilli bir süreçtir. Saramago bu durumu karşılıklı konuşmalar vasıtasıyla ortaya koymaz; bilakis karakterlerin şahsi zihin sesleri ve gündelik yalın uğraşları aracılığıyla görünür kılar. Çiftliğin havada asılı duran durağan alışkanlıkları ile Maria’nın gönül dünyasındaki sarsıntılar arasında ince fakat aşikâr bir gerginlik hüküm sürer.
Romanda rastladığım şu yalın ifade oldukça çarpıcı: “Hayat dediğin şey toplumun, geleneklerin, insanların kötülüğünün duygular, hisler, pişmanlıklar, umutlar, hayal kırıklıkları ve üzüntülerle günlük olarak karmaşıklaştırdığı basit bir işlemdir.” Bu cümle, kişinin öz hakikat algısını alaşağı eden bir aynanın sedası gibi zihnime kazındı. Saramago’nun buradaki anlatımı yüklü bir mecazın ürünü olmayıp; bilakis gündelik yaşamın membaından beslenen, sade fakat sarsıcı bir tefekkürün sonucudur.
Romanı tetkik ederken zihnimden silinmeyen bir başka iktibas da şuydu: “Yaşamasına yardım ettiğimiz insanların ayaklarının altında onlara destek olan bir
José Saramago'dan Rus Edebiyatı tadında bir kitap :) Genç yaşta dul kalan bir kadının etrafında gelişen olaylar ve yaşadığı zorluklar üzerinden, evlilik, yaşam, ahlak, din konuları üzerine yazılmış kitap Saramago’nun henüz 25 yaşındayken kaleme aldığı ilk romanı, 1947’de Günah Diyarı adıyla yayımlanmış. Ancak yazarın çok içine sinmeden gerçekleşen bu isim değişikliği yüzünden kenarda tuttuğu romanı, yıllar sonra “asıl adıyla” yeniden okur ile buluşmuştur.
Kitap, yazarın henüz yirmi beş yaşındayken kaleme aldığı ilk romanıdır. Yayıncı " Dul " adından ve çağrıştırdıklarından pek hoşlanmadığı için 1947'de " Günah Diyarı" adıyla yayınlamış kitabı. Elbette, romanının basılmasının verdiği sevinç bu nahoş değişiklikten duyduğu rahatsızlığı bastırsa da Saramago kitabının sonraki basınlarında Dul adıyla yayınlanmasını ikinci bir başlangıç olarak değerlendirir.
Taşrada tıkır tıkır işleyen bir çiftliğin sahibi olan Bay Manuel Ribeiro, Çetin bir hastalığın ardından ölür. Otuz yaşında ve iki çocukla dul kalan Maria Leonor, hayattan elini eteğini çeker. Onun hayata karşı bu küskünlüğü ailenin dostu olan Doktor Viegas ve evin kahyası hizmetçi Benedita'yı işbirliğine iter.
Maria Leonor, hayata dönmeye ve kocasının emaneti olan çocuklarına ve çiftliğine sahip çıkmaya karar verir. İlk zamanlar tüm enerjisini ve tutkusunu çiftliğe ve çocuklarına adar. Ancak aylar geçtikçe aşka duyduğu derin özlem bu genç ve güzel kadını riskli davranışlar sergilemeye iter.
Dinsel sorgulamalar, Aşkın mahiyeti ve ahlakın referansları gibi ufak tefek felsefi dokunuşlar da olan güzel bir kitaptı. Üstelik henüz ustalaşmamış Saramago'nun bu ilk kitabında bile gelecekteki büyük yazarın izlerine rastlarsınız. Tavsiye ederim.