Dostu hapse atılan bir adamdan söz ettiler bana.Adam her akşam evinde yerde yatıyormuş, sevdiği kişiden esirgenen bir rahatlıktan yararlanmamak için.Kim aziz bayım, kim yerde yatar bizim için?
...duygulu biri olmayan ben bilir misiniz düşlediğim neydi: gece gündüz hiç ara vermeden bir kucaklaşma içinde neşeli coşkun, yüreği de bedeni de tamamlayan bir aşk, diliyordum ki bir beş yıl sürsün bu, ardından da ölüm. Yazık.
Biz kendimizden iyi olanlara nadir olarak bel bağlarız. Daha çok onların toplumundan kaçarız. Tersine, çoğu zaman kendimize benzeyen ve zayıf yanımızı paylaşan kimselere açarız içimizi.