Yazar:
Caner Almaz
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Kitapta Halil'in anlatıldığı bölümlerde dil açısından vites arttırılmamış . Oğuz ve Aysel'in bölümlerinde ise git gide yazarın üslubunun sağlamlığını görüyoruz . Ancak "edebiyat yapma" tuzağına çok fazla düşülmüş.
Kitapla ilgili okuduğum incelemeler ve üzerine yapılan konuşmalar kadar insanı çevrelemiyor kitap.
Evet , kolay okunduğu için ortalama okurun 12 Eylül'ü okuma hevesini tatmin edebilir. Ancak beklediğim kadar kişiler arası ilişkileri irdelememiş.
12 Eylül'e giden süreci de 32. Gün tarzı belgesellerin verdiği yüzeysel bilgilerden o dönem yaşayan insanın derinlerine indirememiş .
Roman çok şey söyleyecek gibi ama iplerin uçları birbirine bağlanmıyor.
Duvarlar
Yine ben .Pek becemesem de incelememi yapıyorum işte.Böyle bir kitap okumamıştım daha önce.Geçmişte üniversite yıllarında yaşanan aşk,sağ ve sol davaları geçiyor.O dönem öğrencilerin çektiği sıkıntıları o kadar şeffaf bir şekilde anlatıyor ki;bazen ben yaşıyormuşum gibi oluyordu .Yaşanan güzel arkadaşlıklar,mahvolan hayatlar.Ölenler ve kalanların çaresizliği .O çaresizlikte bile yeşeren aşklar.Hayat devam ediyor değil mi?Sevmek güzel şey.Ve arkadaşlarını satan dost görünümlü hain .Onca insanın hayattan kopmasına sebep olan.Ama bir taraftan da Oğuz'a da kızamam .Allah kimseyi hastalıkla ve parasızlıkla da sınamasın.Sırf kardeşi iyileşsin diye kendinden ve dostlarından vazgeçen bir genç.Ona doğru gelmişti yaptığı ama diğerlerinin hayatlarına nasıl sebep olacağını biliyor veya bilmiyor.Çaresizdi işte.Kitap çok güzel bir kitap.Anlatımı o kadar akıcı ve lezzetli ki sanırım ikinci kere bile okuyabilirim . Tavsiyemdir.Selametle ve keyifli okumalar.İyi ki o yıllarda yaşamamışız diye şükretmemiz gerek.
Yaşamaklar da insanı, aşkı ve ilişkileri anlatırken 
Duvarlar da daha geriden ve daha üstten bir bakışla toplumu ve zamanı anlatıyor bize Caner Almaz . Duvarların varlığını ilk kitapta seziyoruz da, ne denli büyük olduğunu ve nasıl örüldüğünü ikinci kitapta anlıyoruz.
70li yılların İstanbul'unu, siyasi iklimini, büyük olayların küçük ve sıradan insanları nasıl darmadağın ettiğini okuyoruz Duvarlar'da. Bana İstanbul'u, Beyazıt'ı, öğrencilik yıllarımı, gençlik telaşlarımızı, kimlik arayışlarımızı ve aidiyet özlemimizi anımsatan bir kitap oldu.
"Siyasetin evde, yemek masasında görünmez bir kişi gibi olduğu" bir atmosferde -kaçınılmaz olarak- taraf taraf bölünen toplumu, elbette bir tarafta durarak ve fakat tarafgir olmayan bir üslupla, empatiyi elden bırakmadan anlatıyor yazar, beni bu kitapta yakalayan şey de işte bu anlatım oldu.
Aşk ve ilişkiler, içinde bulunduğu toplumdan ne büyük darbeler alıyor, değil mi sevgili okurlar? İnsan, sevmekle ve sevilmekle bir küçük dünya kuracağını hayal ediyor, fakat bir de bakıyor upuzun duvarlar ardında yapayalnız kalıyor.
Duvarlar yüksek, yollar taşlık, insan naif, yine de aşk var. Okuyunuz.Duvarlar @caneralmazEdebiyat & Roman
Serinin ikinci kitabı, açıkçası okumaktan daha fazla keyif aldım. Caner Almaz'ın bu seriye başlarken kalbinde olan bir sızının kelamla buluşarak kağıda dökmek istediği inancı oluştu Duvarlar 'ı okurken. Yaşamaklar nasıl ki hızlı hızlı anlatmışsa olan biteni, Duvarlar daha sakin ve daha derinden almış aşkı da acıyı da anayı, babayı, gidenleri, kalanları..
Kitap 70lerin başından itibaren ağızları süt kokan ana kuzularının evrende kapladıkları yere bakmadan, koca koca ağzından salyalar akıtan canavarlara karşı seslerini duyurmaya çabalarını anlatıyor. Gencecik çocukların duvarın karşı tarafında olup birbirlerine nasıl düşman olduklarını ve en şaşırtıcı olanın da herkesin bu hengamede tek derdinin vatan olması..
İşte böyle zamanlardan geçerken ülke.. Gencecik dört insanın yaşamlarının kesişme noktaları, birleşmleri ayrılmaları kaçışları ve bu kaçışlarda tek başına büyümek zorunda kalan çocukların hikayesi...
Kitapta ismi geçen filmleri gülümseyerek hatırladım. Ayrıca o dönem yaşanan olayları tekrar araştırmamı ve farklı açılardan bir kere daha bakmamı sağladı.. Sırada boşluklar ile seriyi tamamlayacağım.. Okuyacak olana keyifli okumalar
Halil...
Birgül...
Aysel...
Oğuz...
Bir dönemin portresini çizmiş yazar. 1970'li yıllar...
Yılların nasıl yorgun düştüğünü ve bu süreçte insanının da ister istemez nasıl yıprandığını anlatıyor. Hem de tüm duygularıyla. Herkesin özgür ve eşit olduğu bir dünya mümkün müydü ve belki daha da önemlisi bu uğurda ödenecek bedelleri taşıyacak omuzlara sahip miydi insan? Nelerden vazgeçmek zorunda kalınırdı kimbilir...
Her dönemin davası başka oluyor. Taşlı, sopalı kavgalar, grevler, özgürlüğün sadece duvarlara yazılmış bir kelime olmaktan öteye geçemediği anlar... İnsan belki de bazen aslında hiç içinde olmadığı çemberin siyah çizgilerini çekmeye çalışıyor, gün gelip o halkanın içinde hapsolacağını bilmeden. Belki de o yuvarlağın zamanla boynuna dolanan kalın bir halat olup canını almaya çalışacağını anlamadan.
İçindeki karakterlerin yaşamları çok etkiledi beni. Kimi dinlesek o haklı. Yazarın dediği gibi "Gerçekten ne çok duvar var. Ne çok aşılması gereken, insanı yoran, yaralayan, bazen de üstüne yıkılan duvar var. Ne çok."
Ve her birimizin duvarı kendine yüksek, kalın ve sert. Hâlbuki ruhlarımız bir o kadar yaralı, ince ve hassas. Ufacık bir rüzgarın darmadağın edebileceği, karşıdan bakınca aşılmaz sanılan, sağlam ördüğümüz duvarlara inat... Bir o kadar da kırılgan...
Çok yıllar önce, ne de çok merak ettiğim hayatlardı kitapta anlatılanlar. Bu hayatlara bir kitap sayfasından bakmak hoşuma gitti ama bu kadar yalın olması hem güzelken hem de yavan geldi. Bu benim ne beklediğimi bilmezliğimden de olabilir. Ama bu kadar berrak düşünmüyor ki insanlar, yani yazılanlar derin bir anlatıma sahip olmak zorunda değil elbette. Eğer böyle olsaydı da çok karmaşık ve anlaşılmaz da bulabilirdim. Anlattığı dönem sebebiyle böyle bir beklentim oldu belki de. Bazı tekrarlar,vurgular etkileyici olmak yerine sıradanlaştırdı yazıları. Her incelemem de olduğu gibi kitaptan ziyade benim ne hissettiğimi paylaştım. Yazara karşı bir suçluluk da hissediyorum böyle yazdığım zaman. O kadar emeğe bıdı bıdı bıdı etmek gibi geliyor. Esas benim incelemem yavan. Kitabı okudum nihayetinde ve "Boşluklar"ı da biraz başka kitaplarla ara verdikten sonra elbetteki okuyacağım.
Yazar Hakkında
Caner AlmazYazar · 3 kitap
1986 İstanbul doğumlu. Birçok fanzin ve dergide öyküleri yer aldı. Birçok edebiyatında gönüllü olarak çalışıyor. İşletme mezunu ve sosyoloji okuyor. Okumayı ve yazmayı sever.
