East Is East
Ayub Khan DinYazar:
Ayub Khan Din
İlk Yayın Tarihi:
10 Nisan 1997
Yayınevi:
Nick Hern Books
ISBN:
9781854593139
Dil:
İngilizce
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Is East East?İnsan ve Toplum
Oyun trajik bir komedi.Oyun yazarı Güney Asyalı. Pakistan'dan geldi ve beyaz değil. İslam, beyaz olmayan bir din olarak kabul edilir; bu, tarihsel olarak Müslüman toplulukların ten renkleri açısından beyaz sayılmadığı anlamına gelir, çünkü Avrupalılar Müslümanların beyaz olmayan insanlar olduğunu düşünürlerdi. Oyun 1990'larda Britanya'da yazılmıştır. Oyun, ingiliz ve asya kimliğini bir araya getirmiş ve iç içe geçmiş kültürlerin doğuracağı olası sonuçları gözler önüne seriyor.İngilizler ve Asyalılar arasındaki çatışmanın bir resmidir.Bu oyun, İngiltere'ye göç eden ilk müslümanlara atıfta bulunuyor.oyunda müslüman cengiz çok ataerkil bir figür olarak yer alıyor ve karısı ise ingiliz bir kadın. Bu oyunda ırkçılık, kimlik, etnik köken, cinsiyet beyazların beyaz olmayanlara yaptıkları baskılarla yansıtılmıştır.Oyundaki Pakistanlilar tamamıyla siyah değil ama siyah bir insanlar olarak görülüyordu.Çünkü beyaz olmayanlar siyah olarak görünüyordu. Oyunda pakistanlı cengiz'in eşi ve çocukları üzerinde yaptığı baskı kültürün bir parçası ama İngilizler bunun kültürle alakalı değil müslümanlıkla alakalı olduğunu savunuyorlardı. Ayrıca kültür melezleşmesine uğraşmış cengiz'in çocukları asıl benliklerini bilemiyorlar çünkü kendi kültürlerini farklı bir toplumda yaşamaya çalışıyorlar. Bu da asıl kim olduklarını anlamada sorun teşkil ediyor. Bilmemiz gereken şu ki; hangi toplum "ten" bakımından renk körü ise o toplum gelişmiş bir toplumdur ve bu o zamanlarda ingilizler için geçerli değildi.
Aitlik
Abdul: I just sat there and watched them, and I didn't belong, I was crying, crying so hard I couldn't catch my breath, so I ran and kept on running. When I got home, me dad was here praying, I watched him Tariq, and it was right, to be here, to be a part of this place, to belong to something.
Bir yere ait olmak ya da o yere tamamen yabancı olmak...
İnsana aitlik duygusu neden güven bir yaşama amacı verir?
Kendimizi ait hissetmediğimiz yerde nasıl mutlu oluruz neden böyle bir arayış içindeyiz neden bir tanıdık yüz ararız ki geçtiğimiz yerlerde, yürüdüğümüz yollarda, neden bir benzerlik ortak nokta bulmak isteriz karşımızdakilerle?
Bedenimizin orada ama aklımızın mantığımızın orda olmadığı yerler var ya hani neden bu aniden insan zihini dolduran yabancılaşma duygusu?
Ya da şu hissiyat karşımızdakilerin bizi kabul edemediği eğreti görüldüğümüz ötekileştirildiğimiz ortamlar...
Bir din nasıl bir insanı kabul etmez
bir şehir nasıl insanı dışlar.
Bir şehir mi ,din bize huzur verir yoksa kabul gördüğümüz yer mi?
Bizim ruhumuzun ait olduğu din,yer kimin tercihi?
In the play, there is a Pakistani father and a British woman, George Khan and Ella, and their British-born children are called "Nazir, Tariq, Saleem, Abdul, Maneer, Maneeh and Sajid.This play set in Salford,England in 1970s. Ayub Kahn-Din mentioned about cultural identity, family dynamics and generational conflict.
The play highlights the struggles of the children as they navigate their dual identities,caught between their father's traditional Pakistani values and the more liberal, Western culture they are growing up. George Khan is determined to instill his cultural beliefs in his children, but they often rebel against his expectations. This conflict leads to tensions and comedic situations and tragicomic, illustrating the challenges of assimilation and the clash of cultures. We can see the cultural hybridity in this play.In this play, George Khan is a muslim person but He has strict rules and rude behaviours against both his children and society, also we can say that he is a racist person especially against Indian people.
Yazar Hakkında
Ayub Khan DinYazar · 1 kitap
Ayub Khan Din is a British Pakistani actor and playwright. His play East is East won the John Whiting and Writers’ Guild Awards and the film version won Best Film at the British Comedy Awards. Other work includes Last Dance at Dum Dum and Notes on Falling Leaves, both staged by the Royal Court and Rafta, Rafta… for the NT, later filmed as All In Good Time.
