Puan
8.310 üzerinden
Doğu'dan Uzakta
Romanımız uzun yıllar önce savaş çıktığı için ülkesinden ayrılan Adam'ın (Kitapta hiç adı geçmese de bu ülkenin Lübnan olduğunu düşünüyorum) bir gece vakti telefonunun çalarak 20 yıldır küs olduğu arkadaşı Murad'ın ölmek üzere olduğu haberini alıp tekrar ülkesine dönmesi ile başlıyor. Doğduğu yere geri dönen Adam, Murad'ın eşinin isteği üzerine şu anda her biri farklı ülkede hatta farklı kıtalarda olan tüm eski arkadaşlarını bir araya toplamaya karar veriyor. Sonrasında roman hem geçmiş hem de şimdiki zaman arasında ilerliyor.
Amin Maalouf'un 
Semerkant ya da 
Doğu'nun Limanları gibi eserlerinden daha alt segmentte bir kitap okuduğumu düşünsem bile Amin Maalouf okumak her zaman güzeldir.
Kitapta en sevdiğim cümlelerden birisini de paylaşmak istiyorum.
"Bir ruhun derinliklerinde nelerin barındığını hiç kimse kesin olarak bilemez."
Ait Olmanın İmkansızlığı Üzerine
Amin Maalouf’un Doğudan Uzakta’sı, göçmenin ruhunu ele veren bir hikaye. Eski dostların yıllar sonra bir araya gelip geçmişle, kayıplarla ve birbirleriyle hesaplaşması üzerinden ilerliyor ama asıl derdi, bir yere ait olamamanın yarattığı o sessiz iç çatışmayı anlatmak. Göç etmek, başka bir yere gitmekle bitmiyor; kendini ait hissetmediğin bir yerden kaçtığını sanarken, geride bıraktığında ona duyulan özlem de hep ağırlaşıyor. Ne tam buradasın ne orada, ne geçmiştesin ne bugünde.
Maalouf’un kelimelerinde, göçmen olmanın o derin ve sessiz burukluğu yatıyor. Bir ülkeyi kaybetmek sadece sınırların dışına çıkmak değil, bir yanını da geride bırakmak demek. Ama o “bir yanın,” zamanla seni tüketen bir özlem oluyor. İçindeyken nefes alamadığın bir yere, uzaktayken kavuşmak için yanıp tutuşuyorsun.
Bu hikaye, insanı bir tür boşlukta asılı bırakıyor. Kendi içinde göç etmiş herkes, o satırlarda bir parça kendini buluyor. Çünkü göç etmek, sadece bir coğrafyayı değil, biraz da kendini kaybetmek demek. Maalouf, o hissi öyle dokunaklı anlatıyor ki, kitabı bitirdiğinizde içinizde bir yer eksik kalıyor.
10/10
2021 91. kitabı
Arafta kalan Adam’ın hikayesi bu kitap. En güzel günlerini arkadaşlarının yanında geçiren Adam’ın iç savaş sonrası ülkesini terk edip Fransa’ya yerleşmesi ve yıllar sonra arkadaşının ölmesi üzerine ülkesine gidip gençliğini aramasını işliyor yazar.
Bunu işlerken yazar iki bakış açısı kullanıyor: Kendi bakış açısına Adam’ın tuttuğu notları ekleyerek kitabı sürükleyici hale getirmiş.
Amin Maalouf’un Semerkant’tan sonra okuduğum ikinci kitabı. Semerkant’ı da çok sevmiştim ve bu kitabını da en az onun kadar sevdim. Amin, Doğu’yu anlatırken dinleri, ahlakı, savaşın yıkıcılığını, sosyal yaşamı öyle güzel anlatmış ki bende her cümlesinin altını çizme isteği uyandırdı. Her şeyin üstünde insana bakış açısı, tüm düşüncelere saygı duyulması gerektiğini, birbirinden her yönüyle farklı kahramanların ağzından vererek anlatması kitaba karşı hayranlık duymamı sağlayan unsurlardan biri oldu. Okuyacak herkesin kitapta kendinden bir şeyler bulacağına, empati kuracağına eminim. Keyifli okumalar:)
9/10
2023 3. kitabı
Doğu’dan Uzak’ta, Lübnan’daki iç savaş sebebiyle, ülkesinden ayrılmak zorunda kalan, yıllar sonra bir arkadaşlarının ölümü üzerine tekrar buluşan, farklı dinlere mensup bir grup arkadaşın hikayesini anlatıyor.
Hikaye, Adam ( Adem’den geliyor )’ın anlatımıyla sürüyor. Ölüm döşeğinde olan Murad’ın eşi Tania, uzun yıllardır küs olan en yakın arkadaşı Adam’ı arıyor, ve Murad’ın onu görmek istediğini söylüyor, onu kıramayan Adam hemen Paris’ten Lübnan’a uçak bileti alıyor, ancak yetişemiyor ve arkadaşı ölüyor. Tania, Murad’ın anısına bütün arkadaşlarını toplamak istiyor ve görüşmeleri Adam gerçekleştiriyor, herbirine e-posta gönderiyor. Bu esnada herbirinin hayat hikayeleri, nasıl Lübnan’dan ayrıldıkları , şu anda nerelerde nasıl yaşadıkları anlatıyor. Bir nevi, yabancı bir ülkede göçmen olmak nasıl , kendi ülkelerine bakış açıları da detaylı anlatılıyor. Aşk olmadan olmaz tabi, değil mi? Adam, bu toplantı için çalışırken eski aşkı Semiramis’in otelinde kalıyor ve “Bir yangının küllleri yeniden yanıyor.” Ve sonunda toplantı günü gelip çatıyor, hepsi de eski topraklarını ziyaret etmiş oluyorlar. Spoiler vermeden anlatmak istiyorum, ama verdimse de affola.
Keyifli bir hikaye…
İyi okumalar….
Doğu'dan Uzakta
Amin Maalouf’la ilk tanışmam Semerkand ile oldu. Ömer Hayyam’ın şiirleri ve İran’ın kadim kültürü beni çok etkilemişti. Ardından Afrikalı Leo ile bir yolculuğa çıktım ve tarihin içinde kaybolmanın keyfini yaşadım. Doğu’dan Uzakta ise bambaşka bir Maalouf romanı... Burada tarihî figürler ya da kadim medeniyetler değil, modern dünyanın içinden seçilmiş karakterler var. Lübnan iç savaşının ardından ülkelerini terk etmiş, farklı din ve kökenden gelen bir grup arkadaşın yıllar sonra bir dostlarının ölümü üzerine yeniden bir araya gelişini anlatıyor. Her biri Doğu’dan uzaklaşmış, Batı’da farklı hayatlar kurmuş. Fakat hepsi içlerinde geçmişten ve köklerinden gelen derin bir özlem taşıyor.
Maalouf’un dili bu romanda daha derin bir tınıya sahip. Görkemli tarih sahnelerinden ziyade bireylerin incinmiş yanlarına ve kırılganlıklarına eğiliyor. Bir dost grubunun hikâyesi, zamanla parçalanmış bir ülkenin ve yitirilmiş bir kuşağın hikayesine dönüşüyor. Her karakter, farklı yönlere savrulmuş olsa da hepsini görünmez bir bağla birleştiren şey, içlerinde taşıdıkları bitmeyen eksiklik duygusu. Roman, okura hem köklerinden kopmanın sızısını hem de dostlukların zamanın yüküyle nasıl sınandığını duyumsatıyor. Bana göre kitabın en çarpıcı yanı ise geçmişten bütünüyle kopmanın imkânsızlığı, insan nereye giderse gitsin içinde taşıdığı coğrafyanın gölgesinden kaçamayacağını hatırlatması.
Doğudan Uzakta hem bir kayboluşun hem de kendini arayışın romanı, köklerine dönüp bakma cesareti olan herkes için derin bir yolculuk.
"Bir dinleri olduğu için ahlâka ihtiyaçları kalmamış gibi davranıyorlar."
"Komünizm insanları eşitlik adına köleleştirmişti, kapitalizm de ekonomik özgürlük adına köleleştiriyor."
"Kitapların büyüsünden sık sık söz edilir. Ama bu büyünün çift yönlü olduğu pek söylenmez. Bir