Etnometodoloji kuramı bireylerin toplumsal gerçekliği nasıl inşa ettiklerini, sürdürdüklerini ve değiştirdiklerini açıklamaya çalışan; tüm bunları yaparken hangi kurallar, ilkeler ve metotlardan yararlandıklarını analiz etmeye çalışan bir disiplin alanıdır. Etnometodoloji, gündelik hayatın mekanizmalarını üreten gerçekliğin ayrıntılı ve sistematik olarak incelenmesi, sokaktaki insanların gündelik eylemlerini gerçekleştirmek için kullandıkları gündelik metotların araştırılmasıdır.
Etnometodoloji Harold Garfinkel’ in çalışmaları ile başlar. Garfinkel, Talcot Parsons, Alfred Schutz, Aron Gurwitsch ve Edmund Husserl gibi düşünürlerden etkilenmiştir. Çalışmalarının kaynağı olarak da bu düşünürlerin yazılarını gösterir. Özellikle Parsons’ın toplumsal düzen problemi ve bu problemin çözümleriyle ilgili temel görevler konusundaki pratik sosyolojik muhakemesi Garfinkel üzerinde büyük bir etki bırakmıştır. Garfinkel' in doktora çalışmasından itibaren bütün çalışmalarının konusu gündelik yaşamın yapısı olmuştur. 1967 yılında yayımladığı Etnometodolojide Araştırmalar adlı eseriyle bir sosyolojik yaklaşım olarak Etnometodolojiyi kurmuştur. Bu kitapla birlikte Garfinkel kendisini Etnometodolojiyi araştırmaya yönelten perspektifi Durkheim’ın toplumsal olguların bize kendilerini nesnel bir gerçeklik olarak empoze etmeleri düşüncesini eleştirerek gösterir ve asıl inceleme nesnesi olarak gündelik hayatı seçer.
Garfinkel’ e göre, toplumsal olguların nesnel gerçekliğinin sosyolojinin temel ilkesi olduğunu vurgulayan belirli Durkheim’cı yorumların aksine, toplumsal olguların nesnel gerçekliği gündelik hayattaki müşterek etkinliklerin süregelen bir icrası olarak alınır, bu icranın üyeler tarafından bilinen, kullanılan ve doğruluğu sorgulamayan sıradan, ustaca yollarının, sosyoloji yapan