Evdeki Silah
Nadine GordimerYazar:
Nadine Gordimer
Yorumlar ve İncelemeler
"Evdeki silah. Evde o silah olmasa, müzik setinin, televizyonun, bilgisayarının, saatinin ve yüzüklerinin çalınmasının, ağzının tıkanıp ırzına geçilmesinin, bıçaklanmanın an meselesi olduğu bu şehirde kendini nasıl koruyabilirdin ki! Evde o silah olmasa, kanepenin üzerindeki adam da şimdi şehrin toprağı altına girmemiş olurdu."
Güney Afrika denince Nadine Gordimer ya da J.M. Coetzee gibi ünlü edebiyatçılardan önce benim aklıma apartheid(ırk ayrımcılığı) kavramı geliyor nedense. Güney Afrika ırkçılığın devletin resmi politikası haline gelmiş ve etkisi en güçlü şekilde hissedilmiş ülkelerin en başında geliyor. Irkçılık bu ülkede kendine yasal bir zemin bulmuştur adeta. Bu konunun üzerine eserlerinde kararlılıkla giden yazarlardan biri de Güney Afrikalı Nadine Gordimer’dir. Yazar bu uygulamanın karşısında olduğunu her daim dile getirmiş ve kitaplarının neredeyse tamamında hep bu konuyu işlemiştir. Beyaz ırktan olan Gordimer ülkesinde yüzyıllarca sürmüş bu ayrımda ötekileştirilen, ezilen siyahların yanında yer almaktan çekinmemiştir. Ülkesinde yaşanan olaylara kayıtsız kalmamıştır. Gordimer'in romanlarına baktığımızda genel olarak ırk ayrımcılığının sebep olduğu acılar ve sıkıntılar ön plandadır. Ezilen grup sürekli siyahlar olmuştur. Bu süreçte ise beyazlar genelde olaylara kayıtsız kalmış, sessizliğe gömülmüş, edilgen bir şekilde yaşamlarıma devam etmişlerdir. Yazar genelde beyazların bu edilgen, sessiz tavırlarını tartışmaya sunar kitaplarında. "Evdeki Silah" da bu tarz bir romandır.
Kitapta olaylar apartheid sonrasında bir dönemde geçiyor. Harold ve Claudia çiftinin konfor içinde sürüp giden yaşamları korkunç bir olayla bir anda değişir. Tek oğulları Duncan ev arkadaşlarından birini öldürmek suçundan tutuklanmıştır, üstelik suçunu da itiraf etmiştir. Sürekli
Bir gece, bir haber; beklenmedik bir haberle son bulanlar, karanlık gecenin içinde başlayanlar. Yaşam, ölüm, cinayet üçgeninde sıkışıp kalan ve tüm yaşantıları bir savunma metnine dönüşen, adaletin çapraz sorgulama tekniğine boyun eğmek zorunda kalan bir aile. Sahip oldukları bütün değerler ve ahlâk anlayışları bir canlının ölümüyle son bulunca yaşamaya değer başka şeyler bulmak yine onlara kalacaktır; her şeyi en baştan almak ve hiçbir şeyi gözden kaçırmamak kaydıyla.
Claudia ve Harald Lingard'ın hayatları, oğullarının cinayet suçuyla tutuklandığını öğrendikleri geceden itibaren bir kabusa dönüşür. Bu kabusta, bir silah, bir cinayet; artık kimsenin gelip gitmediği evleri, hapishane ve avukatlarının bürosu üzerinde çizdikleri hat ve hem geçmişleri hem de gelecekleri ile yaptıkları bitimsiz yüzleşmeler vardır. Güney Afrikalı orta sınıf beyaz bir burjuva ailesi olan Lingardlar için en büyük acı birdenbire oğullarını hiç tanımadıkları ve onun hayatına dair yüzeysel tahminler dışında hiçbir bilgiye sahip olmadıkları gerçeğiyle karşılaşmalarıdır. Ona yıllar boyu ne öğretmişlerdi, onun kararlarına ve kendilerinden ayrı kurduğu hayata daima saygı duymamışlar mıydı? Hiç bilmeden saygı duydukları bu hayat nasıldı, Harald ve Claudia anlayacaklardı. Oğulları Duncan, yalnızca 27 yaşında bir mimardan çok daha farklı birisiydi.
Onu, birlikte yaşadığı arkadaşlarından birini öldürmeye kadar sürükleyen tutkulu bir aşkın baş aktörü yapan bu farklılığı yavaş yavaş kavrayacaklardı.
Yazar, toplumsal şiddetin, karşılığında şiddetten başka bir şey getirmediği dünyada, tüm korunma yollarının artık sonuna kadar tıkandığını açıkça vurgular. Sistem onu her gün yeniden kuranlar için bile çözüm üretememeye başlamıştır artık.
Reklam
Yazar Hakkında
Nadine GordimerYazar · 13 kitap
Nadine Gordimer, 20 Kasım 1923'te Güney Afrika'da, Johannesburg yakınlarında küçük bir madenci kasabasında dünyaya geldi. Anne ve babası Yahudi'ydi; kuyumculuk yapan babası Rusya'dan, annesi İngiltere'den göç etmişti. Aldığı manastır eğitiminden sonra Johannesburg'da Witwatersrand Üniversitesi'ni bitirdi. Nadine Gordimer, yazmaya dokuz yaşında başladı ve on beş yaşındayken yazdığı ilk kısa öyküsü Güney Afrika'da bir dergide basıldı. On yıl sonra 1949'da ilk öykü kitabı, Face to Face yayınlandı. İlk romanı The Lying Days, 1953 yılında çıktı. Afrika, Avrupa ve Kuzey Amerika'nın birçok yerini gezdi, ancak Johannesburg'da yaşamayı sürdürdü. Nadine Gordimer, bugüne kadar yazdığı on roman ve yedi öykü kitabının yanında edebiyat eleştirileri ve değişik konularda pek çok makale yazdı, konferanslar verdi. 1974 yılında The Conservationist adlı kitabıyla Booker Ödülü'nü, 1991 yılında da Nobel Edebiyat Ödülü'nü aldı.
