Ruhun da kabul ettiği en mükemmel şeye,
Üşüşür hep meçhul ve yabancı madde;
Bu dünyada ulaşırsak eğer güzele,
Yalan dolan ve evham denir o zaman daha iyiye.
Hayatımızı bahşeden, harikulade duygular
Donup kalır dünyevi kargaşa içinde...
Çoktan vazgeçilmiş bir özlem kaplıyor beni,
Mırıldanılan şarkım, bir rüzgâr arpı gibi,
Belli belirsiz seslerle süzülüyor havada şimdi,
Bir ürperti kaplıyor içimi, gözyaşları izliyor birbirini,
Katı yürek yumuşak ve zayıf hissediyor kendini;
Sahip olduğum şeyleri, görüyorum uzaktaymış gibi,
Ve kaybolmuş her şey benim için hakikat oluyor şimdi.