Puan
8.210 üzerinden
İlk yarısı akıcıydı, ortası sıkıcıydı, sonlara doğru yeniden akıcıydı. Başlarda her şey gayet güzel gidiyordu. Cümleler ve gelişen olaylar anlaşılabiliyordu. Sonra çok fazla tiyatral metin girdi, hafızamda kesinlikle canlandıramadım sahneleri. Mitolojiler ve gelenekleriyle ilgili çok fazla şey vardı. Bu bölümler hem sayfa sayısı olarak çok fazla ve ne Faust ne de şeytan Mephistopheles yok. İşte tam bu bölümlerdeki cümlelerde anlatılanları anlamak neredeyse olanaksız. Bu bölümler hiç olmasa kitap daha fazla anlam kazanabilirdi. Bir sayfa okurken üç sayfa araştırma yapmak gerekli anlayabilmek için.
Puan vermedi·547 syf.··
Beğendi
·2024 27. kitabı
·74 günde okudu
·Okunma: 21 Temmuz 2024 21:53
Gerçek bilgiye, Tanrı’nın bilgisine ulaşmak için doktorlukla yetinmeyen ve büyücülük yapmaya başlayan Doktor Faust, şeytan Mefistofeles ile bir mukavele imzalar. Bu antlaşmayla beraber şeytan Mefistofeles, Faust’u kandırmak için değişik maceralar geçirir.
Bu büyük tragedyayı anlamlı bir şekilde okumak için, Burhanettin Batıman’ın tefsiriyle beraber okuma yapmayı tavsiye ediyorum. Her bölümden sonra Burhanettin Batıman’ın tefsirini okuyarak, bölümler hakkında daha anlaşılır bilgilere erişilebilir.
Kişisel hırslardan dolayı şeytanla yapılan bir antlaşma. Fırtınalı bir aşkın felakete uğrattığı bir masum. Mitolojinin Yunan tanrıları ve son nefese kadar şeytanla antlaşma yapmış olsa da halkın refahı için denizi doldurup onlara verimli tarım arazileri yapma çabasının karşılığı olarak Faust'un ruhunun melekler katına yükseltilip masum ve temiz aşkıyla orada karşılaşması.....
Okuması ve çözümlemesi zor olan eseri Senail Özlan çevirisiyle okumak daha anlaşılır kılıyor.
Dini motiflerle işlenmiş bir eser. Dipnotlar anlaşılmasını kolaylaştıracak şekilde karşılaştırmalı olarak ele alınmıştı. Gretchenin kitabın orta bölümlerinde yaşadığı sosyal zorbalık beni okurken hayli rahatsız etti. Ancak diğer taraftan Gretchen’in -goethe’ye göre- hatalarına rağmen inançlılığı kitap sonunda ödüllendirilir. Kitabın sonu beni çok etkiledi.
Faust’un Kaygı ile konuşması psikolog olarak bana çok etkileyici geldi.
Tek tanrılı dinler, yunan tanrı ve tanrıçaları derken okunması yorucu gelen bir kitaptı. Dini motifler kimi zaman ‘bence’ boğucuydu.
Öte yandan mefistofeles ile faust un konusmaları çok keyifli, sürükleyiciydi.
Puan vermedi
Faust yalnızca bir tiyatro metni değil, insanın içindeki sonsuz boşluğun hikâyesi. Goethe Faust karakteriyle aslında hepimizin zihninde dolaşan o soruyu soruyor: Bilmek, yaşamak ve tatmin olmak neden aynı şey değil?
Faust’un her şeye sahip olduğu hâlde huzuru bulamaması bana şunu düşündürdü:
İnsan bazen eksik olduğu için değil, anlam kuramadığı için mutsuzdur.
Mephistopheles ile yaptığı anlaşma ise dışsal bir şeytanla değil, insanın kendi içindeki arzularla yaptığı bir sözleşme gibi. Daha çok haz, daha çok gençlik, daha çok deneyim… Ama sonuç yine aynı boşluk. Bu yönüyle eser, modern insanın yetmiyor duygusunu yüzyıllar öncesinden anlatıyor.
Gretchen’in yaşadığı trajedi ise Faust’un hikâyesinden bile daha çok dokundu bana. Çünkü orada şunu görüyoruz:
Bir insanın arayışı, başka bir insanın yıkımına dönüşebiliyor.
Yani Faust’un bedelini sadece Faust ödemiyor.
Benim için kitabın en güçlü tarafı şu düşünce oldu: İnsan şeytanla anlaşma yapmaz; her gün küçük küçük tavizler vererek zaten o anlaşmayı yaşar.
Faust’u okuduktan sonra şu soru içimde kaldı: Gerçek tatmin, her şeyi yaşamakta mı yoksa sahip olduklarının anlamını fark etmekte mi?
Bu yüzden Faust, bir karakterin hikâyesinden çok bir aynaya benziyor.
İnsanın kendine bakarken huzursuz olduğu bir ayna…