Yazar:
Tahereh Mafi
Tahmini Okuma Süresi:
11 sa. 30 dk.
Sayfa Sayısı:
406
Basım Tarihi:
30 Ağustos 2016
Yayınevi:
Dutton Books for Young Readers
Orijinal Adı:
Furthermore (Furthermore #1)
ISBN:
9781101994764
Ülke:
Amerika Birleşik Devletleri
Dil:
İngilizce
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Ötediyar1000Kitap
Gerçekten herkesin okuması lazım o kadar güzel ki. Çok tatlı ve üstündeki yazan "Macera Kaçınılmazdır" yazısı gerçekten kitap boyunca geçerli. Herkes okumalı
Hafif bir vicdan azabı
Artık dayanamayarak yarım bıraktım, gerçekten vicdan azabı çekiyorum
Şimdi konusu gerçekten çok ilginçti ve 
Rümeysa BALÇIN ile okumaya başladım. Güzel gidecek gibiydi fakat bende mi sorun anlamadım kitap gitmedi.
Yani elimde süründü, hem çok merak ediyorum hem çok sıkılıyorum. Böyle böyle sayfa 200 oldu ve ben koptum.
Yazım dili beni rahatsız etti, yarım bırakmam da en büyük sebep buydu bence. Hem kitaptan koptum hem cümleler bir garipti. Diğer okurlar belki rahatsız olmamıştır.
Başrol karakter Alice, ben çok gıcık oldum. Ya gerçekten zor şeyler yaşamış ve çok sevgili annesi de ona çok yardımcı olmuş(!) falan ama Alice bir garipti. Bazı sahneleri saçmaydı. Oliver'ı asla anlamaması beni çıldırttı. Çok garip bir kız kısacası.
Oliver yiğidim başta sana gıcık olmadım değil ama sonra sana alıştım ben. Rümeysa BALÇIN geçerli sebepleri var dediğinde aramızdaki buzlar eridi. Alice ile Ötediyar'a gidip nasıl sabrettin aklım almıyor, benim bile kitaba dalasım geldi ya.
Son olarak sıra dışı olsun diye bence zorlamalar vardı. Kısacası ben pek beğenmedim. Umarım bu kitabı bitireceğim. Belki final sahnesini okusam puanım yükselir ve daha farklı olurdu ama şuan da cidden çok uzağız.
Rümeysa BALÇIN beraber bu kitabı okuduğumuz için teşekkür ederiiiimmm.
Pek tavsiye etmiyorumm
Görüşmek üzeree
Rümeysa BALÇIN ile okumaya başladım. Güzel gidecek gibiydi fakat bende mi sorun anlamadım kitap gitmedi.
Yani elimde süründü, hem çok merak ediyorum hem çok sıkılıyorum. Böyle böyle sayfa 200 oldu ve ben koptum.
Yazım dili beni rahatsız etti, yarım bırakmam da en büyük sebep buydu bence. Hem kitaptan koptum hem cümleler bir garipti. Diğer okurlar belki rahatsız olmamıştır.
Başrol karakter Alice, ben çok gıcık oldum. Ya gerçekten zor şeyler yaşamış ve çok sevgili annesi de ona çok yardımcı olmuş(!) falan ama Alice bir garipti. Bazı sahneleri saçmaydı. Oliver'ı asla anlamaması beni çıldırttı. Çok garip bir kız kısacası.
Oliver yiğidim başta sana gıcık olmadım değil ama sonra sana alıştım ben. Rümeysa BALÇIN geçerli sebepleri var dediğinde aramızdaki buzlar eridi. Alice ile Ötediyar'a gidip nasıl sabrettin aklım almıyor, benim bile kitaba dalasım geldi ya.
Son olarak sıra dışı olsun diye bence zorlamalar vardı. Kısacası ben pek beğenmedim. Umarım bu kitabı bitireceğim. Belki final sahnesini okusam puanım yükselir ve daha farklı olurdu ama şuan da cidden çok uzağız.
Rümeysa BALÇIN beraber bu kitabı okuduğumuz için teşekkür ederiiiimmm.
Pek tavsiye etmiyorumm
Görüşmek üzeree
Ötediyar, rengarenk kapağı ile ilk gördüğüm andan beri merak ettiğim bir kitaptı. Kitabı okurken ara ara kapağa bakıp zihnimde canlandırdıklarımla kıyasladım ve kapaktaki çizimler düşündüklerimle oldukça örtüşüyordu.
Kitap, Alice ve Oliver'ın macerasını anlatıyor. Bir gün Alice'in çok sevdiği babası ortadan kayboluyor. Oliver ise Alice'e babasının yerini bildiğini ve beraber onu araması gerektiğini söyleyince, ikili kendini bir başka dünyada, Ötediyar'da buluyor.
Yazar olayları masalsı bir dil ile anlatmış, arada anlatıcı söze giriyor mesela. Çoğu kişinin aksine ben buna hemen alıştım, hatta hoşuma gitti. Sadece Oliver'ın "Ben her şeyi biliyorum." tavırlarına ve bildiklerini Alice'e anlatmamasına bazen sinirlendim ancak bir süre sonra o hali gitti zaten.
Ötediyar'a girmeden önce mantığınızı bir kenara bırakmanız gerekiyor. Ben okurken yazarın hayal gücüne hayret ettim ve kendi hayal gücümün sınırlarının zorlandığını hissettim yer yer. Sanırım hayatımda ilk kez böyle bir kitap okudum. Aşırı bayıldım, mükemmeldi diyemem, sevmedim hiç diyemem. Ama kesinlikle farklı ve tatlı bir kitaptı diyebilirim. Okurken eğleneceğinize eminim. İyi okumalar
İlk önce türüne değinelim. Derin ve yoğun bir fantastik içerik olduğunu kesinlikle söyleyebilirim. Ve çok sorgulamıştık…ama romantizm yok. Yinede anlatım ve kitap o kadar renkli ki ekstra bir arayışa girmiyorsunuz. Okur yaşı olarak 10-16 yaş için ideal olduğunu düşünüyorum.
Konusuna gelecek olursak: Alice renklerin ülkesinde yaşayan, renkten yoksun bir kızdı. Babası üç tık önce ortadan kaybolmuş ve kayıp annesiyle de arasında soğuk rüzgarlar esmesine neden olmuştur. Geçen yıllar boyunca babasından umudunu kesmeyen Alice’nin karşısına Oliver çıktığında babasının bulunacağına olan inancı ikiye katlanmıştı. Tartışmadan bir dakika bile duramayan Alice ve Oliver için macera çanları çalmaya başladı. Sinsi tuzaklar, tekinsiz ve büyülü bir evren ve tehlikeli bir ilerleyişte birbirlerinin sonradan buldukları uzuvları gibi olmuşlardı. Her şey sevgi dolu bir baba içindi
Ötediyar 12 yaşındaki Alice'in etrafında dönüyor. Tamamen rengarenk bir dünyada gözlerinizdeki hafif bal rengi dışında bembeyaz olduğunuzu düşünün. Alice böyle bir dünyada renksiz olarak yaşıyor ve etrafından da tepkiler görüyor, kendini sevmiyor. Babası birkaç yıl önce elinde bir cetvelle çıkıp gitmiş ve ortadan kaybolmuş. Babasının nereye gittiğini merak eden Alice ve anaokulundayken ona kötü şeyler söyleyen Oliver'ın maceralarını okuyoruz Ötediyar'da. Daha fazla nasıl konudan bahsederim bilmiyorum ama kitap harikaydı! .
.
Ötediyar dünyası sizi hemen içine çekiyor. O kadar etkileyici bir yerdi ki okurken çok eğlendim! Çok kolay okunan, ana fikri kendini sevmek olan çok güzel bir kitap. Yazarın dili harika, dünyanın anlatılışı çok yerinde. Alice'i bazı yönlerden kendime benzettiğim için kitap daha da hoşuma gitti. Her yaşta insanın okuyup keyif alacağı bir kitap bence. Siz de mutlaka bakmalısınız. 
Yabancı Yayınları baskısı da yine harikaydı.
Yabancı Yayınları baskısı da yine harikaydı."Aşık olmak en sevdikleri boş zaman aktivitesiydi"1000Kitap
.
Kitabı kapağından dolayı okumayı baya ertelemiştim hatta ne zaman aldığımı bile hatırlamıyorum. Ama keşke daha önce okusaydım dedim. Kitabı okurken o kadar güldüm ki. Yani gerçekten çok sınavlardan vs. bunaldıysanız mükemmel derecede rahatlatıyor. Aklınızı dağıtmak için okumanızı öneririm. Bu arada Yazar ara ara okucuyla da iletişime geçiyor. Kitabı sanki birinin ağzından dinlemiş yazmış gibi. Daha önce bu tarzda bir kitap okumamıştım. Yazarın dili oldukça sade ve anlaşılır. Bazı detaylara çok yer verilsede sürükleyici bir kitaptı bence. Ben Çok severek okudum gerçekten.
Ötediyar
Öncelikli olarak benim yaptığımı yapmayın ve ilk kitap olarak Ötediyar’ı okuyun. Sonrasında Kışkent’i okumanızı tavsiye ederim.
Ferenorman renklimi renkli, cıvıl cıvıl, sihirlerini yeteri miktarda kullanan, sihrini topraktan alan, ne kadar renkliyse o kadar sihirli olan bir ülkeymiş.
Fakat bu rengarenk ülkede rengi olmayan(albino) tek kişi Alice.
Alice’in bembeyaz saçları, gri teni onu herkesten çok farklı kılıyor. Ve bu yüzden içten içe üzüntü duyuyor.
Bir gün çok sevdiği babası elinde sadece bir cetvel ile ortadan kaybolunca Alice’in kendisini bu dünyada özel hissettiren tek kişi de ortadan kaybolmuş oldu.
Bir gün babasının geleceğini , onu bulacağını uman Alice’in karşısına Oliver çıkınca bu onun için bir amaç haline gelmiş.
Oliver ile Ötediyar’a gidip babasını bulmak için zamanla yarışmaya başlamışlar.
Kitabın kendine özgü bir anlatımı ve mantığı var . Öncelikle kendi mantığınızı bir kenara bırakarak okumanız gerek.
Çok tatlı pozitif bir hikayesi olan, yazarın anlatımı , bakış açısı ile kendi farkını ortaya koyan renkli bir kitap.
Mutlu sonla biten , şöyle tatlı ve bir o kadar hayal gücünüzü zorlayan kitap arayanlar için doğru adres Ötediyar
Kitabı okuduktan sonra bir inceleme yazmazsam olmaz dedim ve yazmaya karar verdim. İnternette çok fazla gördüğüm için merak ederek almıştım bu kitabı. İçeriği hakkında en ufak bir fikrim yoktu. Kitapların arkalarını ve içeriklerine dair bilgileri okumayı pek sevmem, hiç bilmeden okumak bana daha güzel geliyor. Bu kitabımız fantastik bir dünya sermiş önümüze. Okumaya ilk başladığım zaman açıkca söylemem gerekirse yazarın dilini hiç sevmedim. Çekemedi beni kitap. Normalde 1 günde okuyup bitireceğim bir kitap iken 3 günde bitirdim sanırım. Çünkü gerçekten ilk başlarda yazarın dili hiç hoşuma gitmedi ve adapte olamadım kitaba. Ama konusu güzeldi ve okumam gerek diye zorladım kendimi. Yaklaşık bi 70 sayfadan sonra yazarın diline alışır hale geldim ve olaylar hızlanıp, güzelleşince kitap sarmaya başladı. Öncelikle konusu sihir üzerine. Ferenorman adında bir köyümüz var kitabımızda. Gayet düzen içinde hayatını sürdüren, sihiri bile sadece ihtiyaç olarak kullanılan bir köy karşılıyor bizi. 12 yaşındaki Alice ana kahramanımız. Başına buyruk, özgür ruhlu bir kız kendisi. Babası henüz o 9 yaşındayken ortadan kaybolmuş ve bu kız bunun etkisiyle fazlasıyla üzülüp babasını bulma aşkıyla yanıp tutuşuyor. İlk başlarda kızın düşüncelerini, rutin hayatını anlatıyor yazar bize. Oliver ikinci kahramanımız. Alice'in nefret ettiği, okuldan onun yüzünden atıldığı bir çocuk kendisi. Bir anda Alice'in karşısına çıkıp ondan yardım istiyor. Ne yardımı istiyor diye sorarsak da, kitapta anlatılan bir Ferenorman geleneği olan Teslimiyet görevi için yardım istiyor. Teslimiyet adı verilen tören Ferenorman da 12 yaşına gelen her çocuğun kendilerinde olan sihir yeteneğini sergilemesi ve o yeteğine göre belli puan dereceleriyle kazanılan görevlerden oluşan bir gelenek. Oliver bunun için yardım istiyor
Bir varmış bir yokmuş..
Çok uzaklarda Ferenorman adında bir ülke varmış. Bu ülke rengarenk ve sihirliymiş. Sihir topraktan geliyormuş ve renkler sihiri temsil ediyormuş. Ne kadar renkli ise o kadar sihirli olan bir dünyada albino olarak dogan bir kızımız varmış. Bu kızımızın adı Alice. Onu tek seven insan olan babası 3 yıl önce elinde sadece bir cetvel ile ortadan kaybolunca kızımız çok yalnız kalmış Annesi onu sevmiyor, kardeşleri ise umursamıyormuş.
Kızımız Alice bir gün babasını bulmak için yola çıkmış ama bunu asla tek başına yapamazmış. Çünkü babası hiç bilmediği Ötediyar'daymış. Orayı bilen tek kişi olan Oliver'ı yanına alıp yola çıkmış ama hiçbir şey kolay olmayacakmış. Bize de Alice ve Oliver'in Ötediyar macerasını okumak kalmış
Kitabın diline alışana kadar çok zorlandığımı itiraf etmem gerekiyor. Arada anlatıcının da yorumlarının olduğu değişik bir yazım şekli vardı. Alıştıktan sonra hızlı ve keyifli okunsa da alışana kadar sıkıldım. Oliver'in her şeyi bilip hicbir şey anlatmamasina sonra bir şey olduğunda Alice kızmasına uyuz oldum. Kitabın diline alışmamız Oliver'in normale dönmesi aşağı yukarı aynı zamana geliyor. Maceranın yanında alt metinde çok güzel mesajlarda veriliyor aslında.
Kapak tasarımı için aldığım kitaplardan biri olmasından mütevellit çok bir beklentim olmadan başladım. Ilk yarıdan sonra hızlıca bitti zaten. Okudum pişman değilim ama okumasam da bir kaybım olmazmış.Ikinci kitabı çıksa alır okurum yine de. Bu yüzden ben önermeyeyim siz konu ilginizi çektiyse kendiniz karar verin diyorum ve kaçıyorum.
ÖTEDİYAR - TAHAREH MAFI
-
Ferenorman isimli bir diyarda geçen kitabımız, pigmentsiz olarak doğmuş, bembeyaz tenli bir kızın hikâyesini ele alıyor. Fantastik türde bir kitap anlayacağınız üzere, içinde bolca sihir barındırıyor.
Ana karakterimizin adı Alice.. Alice üç yıl önce babasını kaybetmiş ve o günden beri babasının bir gün çıkıp geleceğine inancı tam. Nitekim bir gün de, babasının Ötediyar isimli bir yerde olduğu bilgisine ulaşıyor ve babasını aramaya koyuluyor.
Kitabın konusu genel olarak bu şekilde. En başta hoşuma gitmişti fakat sonradan beni aşırı derecede sıktığını söylemeden geçemeyeceğim.
Öncelikle şunu belirtmek istiyorum ki yazarın üslubu aşırı değişikti ve ben bu üslubu hiç ama hiç beğenmedim. Sürekli olayların arasına girip kendi yorumunu söylüyordu. Örneğin Alice bir olay yaşadı ve olayların devam etmesi gerekirken yazar Tahareh Mafi araya girip işte bu olay şöyle mi olsaydı böyle olmamalıydı karakterimiz bence şöyle böyle.. gibi yorumlar yapıyordu. Ayrıca bölüm başlarında sürekli bir şey söylemişti. Mesela “Ay olaylar heyecanlanıyor, off şimdi yükselmeye başladık..” gibi.
Açıkçası bıraksın da buna biz okurlar olarak karar verelim, öyle değil mi sizce de? Yani bir kitabın nasıl olduğunun yorumu bizlere kalmalı, biz okurlara. Yazar bence kitaba renk katayım derken berbat etmiş. Bu tarz şeylerle belki de heyecanı hep diri tutmak istemiş ama aksine sıktıkça sıkmış. Bence aşırı saçma bir üsluptu. Kimileri ‘saçma’ dememi eleştirebilir ama umrumda değil bence böyle bir kitaptı ve bunu söylemek zorundayım.
Ayrıca ben yazarın oluşturduğu evreni tam olarak aktaramadığını düşündüm okurken. Çünkü olaylar arası bağlantı kuramadım. O evrenin sihir konusundaki kuralları çok yüzeysel anlatılmıştı. Mesela diyarlar arası geçiş yaparken sürekli bazı kurallar şartlar
Yazar Hakkında
Tahereh MafiYazar · 17 kitap
Tahereh Mafi, Santa Monica, Kaliforniya'da yaşayan İran asıllı Amerikalı bir yazardır. Genç yetişkin kurgu eserleri yazmasıyla tanınır.
Mafi, 9 Kasım 1988'de Connecticut'taki küçük bir kasabada doğdu . Ailesinin en küçük çocuğudur ve dört ağabeyi vardır. Mafi'nin ebeveynleri İran'dan göçmendir. 12 yaşında ailesiyle birlikte Kuzey Kaliforniya'ya taşındı ve 14 yaşında Orange County'ye taşındılar.
Mafi, Irvine, Kaliforniya'daki University High School'dan mezun oldu. Daha sonra Aliso Viejo, Kaliforniya'daki Soka University of America'dan mezun oldu. Sekiz farklı dilde çeşitli seviyelerde yeterliliğe sahiptir. Üniversite yıllarında bir dönem İspanya'nın Barselona şehrinde yurtdışı eğitimi aldı . Bu gezi sırasında İspanyol diline tamamen dalma fırsatı buldu.
Mafi şu anda Irvine, Kaliforniya'da ikamet ediyor ve yazmaya devam ediyor. 2013 yılında yazar Ransom Riggs ile evlendi. Mart 2017'de Mafi, Twitter üzerinden hamile olduğunu duyurdu. 30 Mayıs 2017'de Layla adında bir kız çocuğu dünyaya getirdi. Kendisini Müslüman olarak tanımlıyor.
