Puan
6.310 üzerinden
Matias Faldbakken Norveç Edebiyatında ilk kez tanıştığım bir isim idi. Sanatsal ve ince eleyip sık dokuduğu bu romanında bir restorantın genel ele alınışında aslında ironik vb olaylar da dahil olmak üzere toplumsal konulara da ince tarizler var.
Norveç'in köklü restorantlarından birinde bir garsonun gözünden anlatılan romanda Şef Garson, Edgar ve evlatlık aldığı kızı Anna, Hanım Kız isimli ortalığı çorba eden karakter, Hınzır vs var. Garsonun gözünden restorantın içindeki olaylar anlatılıyor.
Daha fazla detay vermektense Norveç edebiyatında gördüğüm sanatsal dil, yazının nüktedanlığı, Norveç insanının her zaman ki karamsarlığı, eğitim ve sosyal medya konularında olan aksaklıklara dem vurulmuş.
161.inci sayfada kebap dönere olan olumsuz yaklaşım rahatsız etti beni sadece olumsuz eleştiri olarak.
Okunur mu? Okunur. Ama kitap beni pek sarmadı. 10 üzerinden 5 o da anlatıma.
Garson: Görkemli ve Tarihi Oslo Restoranının Keyif Veren Telaşlı AnlatımıEdebiyat
“Garson” 1973, Danimarka doğumlu, Norveçli sanatçı ve yazar Matias Faldbakken’in dilimize yeni çevrilmiş romanı. Zengin hikâyenin ardındaki yalınlığın beni götürdüğü yerden başka türlü kolay kolay dönemeyecektim. Faldbakken Bergen’deki Ulusal Güzel Sanatlar Akademisi’nde ve Frankfurt-Main’deki Städelschule’de okudu. Yazar Knut Faldbakken’in oğlu ve film yönetmeni Stefan Faldbakken’in kardeşidir. Edebiyat dünyasına girişini 2001 yılında “Scandinavian Misanthropy” serisinin ilk parçası olan “The Cocha Hola Company” ile yapmıştır. Kitap, eleştirmenler tarafından her şeyin ne kadar “pis” olduğunun nadiren söylendiği bir yer olarak gösterilmiş, Faldbakken’in bunu komik ve tuhaf bir dille ele aldığının altı çizilmiştir. Yazarın üslubu konusunda yeniden ikna olduğum bu bilgi, diğer kitaplarının çevirileri konusunda heyecanlanmama da yol açtı. Seriyi ikinci kitap olan “Macht und Rebel” devam ettirdi ve üçüncü kitap olan “Unfun” ile tamamladı. Bu seri çağdaş Norveç edebiyatının en heyecan verici projelerinde biri sayıldı. Salomonson Agency tarafından yayımlanan bir inceleme çalışması Faldbakken’in bu serisi hakkında derinlemesine düşüncelere yer veriyor.
Elif Şeyda Doğan
İncelemenin tamamı: kayiprihtim.com/inceleme/garson...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Post-Post ModernEdebiyat
İnanılmaz doğal ve rahatsız etmeyen entelektüellikte bir dil. Yani sanki, hani bazı "akademi" üyelerinde olur ya o üsttencilik... Ama atıyorum bir editörle falan karşılaşırsınız onda daha fazla üsttenci bir aura görseniz dahi sırf titri akademisyenin bir alt versiyonu gibi geldiği için daha samimi ve daha konuşulabilir hissedersiniz onu, bunu öngörmüşsünüzdür en azından. Falan gibi.
Şu anda sıcağı sıcağına yazdığım için kitabın çok beğendiğim diline ve anlatımına bürünmüş durumdayım mesela. Bu bile bir gösterge.
The Hills adlı kadim bir Norveç restoranının içinde; mekâna yeni müdavim olan ve tamamen nötr, gri bir genç kızın ortalığı "anarchy in the UK" minvalinde karıştırması, mekânın garsonununun bir çocuk üzerinden çocuksuluğunun ortaya çıkması gibi minik rotalar üzerinden, bu entelektüel fakat aslında yaralı, orta yaşlı garsonun gözünden bir Avrupa tarihi panoraması izliyoruz.
Bir roman için aynı anda "olmuş" diyoruz kurguya, dile ve anlatıma.
İskandinav edebiyatı iyi biri. Matias Faldbakken de.
Puan vermedi
Bir kadın bir yere gelmedikçe o hayat değişmez sanki romanın özeti gibi geliyor bana diğer bir yönde bu kadar sabit bir meslek nasıl olurda bu kadar güzel islenir buna şaşırdım doğrusu. Garsonlar yüzlerini dahi hatırlamıyorsunuz değil mi? Onlarda aşık olur sever ve bunalım yaşarlar. İste size bir şef garsonun elbisesinden düşüncesine kadar hayatı, ha bir de o kadın... Herşey daha kötü olabilir.
Tek Kimliğe Sıkışmış Bir Hayatın İçinden
Kasım ayı kitap kulübümüzün seçkisiydi. Normalde tarzım olmayan bir kitap olduğu için başta yarım bıraktım; yoğun düşünce akışı, bir yere bağlanmayan kurgu ve garsonun bitmeyen iç sesleri beni yordu.
Sonra kitap aklıma takıldı ve geri dönüp bitirdim.
“Garson” aslında bir hikâye anlatmıyor; bir karakterin zihninin içinde sıkışmış bir günü okuyoruz. Olay yok, merak yok, bir başlangıç–son duygusu yok. Kitabı kapattığımda ilk düşüncem şu oldu:
“Eee? Ne okudum ben şimdi?”
Sonra fark ettim ki garsonun, garsonluktan başka hiçbir kimliği yok. Konfor alanına o kadar bağlı ki, elinden işini alsan adeta “yok” olacak. Bu, yeni bir farkındalık yaratmadı ama uzun süredir bildiğim bir gerçeği yeniden hatırlattı:
İnsan kendini tek bir kimliğe hapsediyorsa, o kalıptan çıkmadığı sürece gerçek bir yaşam kuramıyor.
Kitap bana büyük bir heyecan vadetmedi; edebi anlamda da çok tat almadım.
Ama konfor alanı üzerine düşündüren o arka plan fikri için okumuş olmak iyi geldi.
Sevdim mi? Hayır.
Ama zihnimin köşesinde bıraktığı o küçük “kendine dön bak” dürtüsünü inkâr edemem… 
Garson 
Matias Faldbakken
Garson Matias Faldbakken