Puan
7.810 üzerinden
Ölüm, ölüler, şüphe, su şehri, kendi masalına dengbej olmak, kış, taş atmak, kuyu kazmak, anne ölümü, tuz, tuzlamak, merhamet, beddua, kahır...
"Dalgın Merhamet"
Hasar
aslında sadece bunu diyecektim:
durmadan hurdayım yanımda özen ve ısrar
yanımda boyuna kızaran yüz, burası dağılan dikkat
aslında düşünün sadece, bellek buyurun
nerdeyim, tam görünmüyorum, yalanlar uğrayacaktı bana
nerdeyim, üstelik telaşım da yok ortada
bilinir ki sadece bunu diyecektim:
iki kış bir karış devletle burdayım aslında
burdayım, burası oğulluğumun özenle suya bırakılmış semender hali
sözdü nemlenmeyecektim, sözdü sadece eğilip suyu sevecektim
ahh, kalmayacaktım kimsenin kimseye bir tespih kadar olmadığı günlerde
yalnız yüzümün karışlarına kanıp o devlete asla surat asmayacaktım
kandım, kaldım ve anladım
önümde beş öğün yangın, sonumda Sivas'ı dökülmüş ülke
herkes en çok kendine diğeri, kendi kendine surat
şaş dedim son dedim
şaş! ve olma zurnası kırık babamın davul eli
sonunda annem, elinde onun vasiyet tefi
vur haa! vur haa! vur haa...
ahh, sonra pişman pişman
annem annem
yüzüm gözüm birer birer
beni vur! vurma cinnet ikizlerimi
aslında sadece bunu diyecektim, burdayım ve bu bir oyuk
burdayım, burası hâlâ ve öylesine ağırlandığım durak günleri
dalgın yarımda şüphe, bıraktığı bıyıkta sebep arayan dedem
yanımda annem yanımda cinnet ve cinayet ikizlerim
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kitabı beğendiğimi söylemekle başlıyorum incelememe. Ama şairden okuduğum ilk kitap olan Dünya Lekesi kadar da beni etkilemedi. Bu yüzden birkaç günde okudum. Aynı dizeleri farklı şiirlerde görmek, kelime tekrarlarının fazlaca olması biraz beni sıktı. Ama yine kalbe dokunur şiirler okudum. Yine yaralandığım yerlerden kabuk attım ve yine o kabukların altından kan aktı. Şiir okumak biraz da yaraların başkası tarafından kaşınması değil midir? Acıtsa da insanın hoşuna gider.
Kelime dağarcığı geniş bir şair Seyyidhan Kömürcü. Kelimelerle çok güzel oynuyor. Kalemi hiç durmasın.
Beni çok şaşırtan bir kitap oldu. Kendinin Ağacı ne kadar çok şiir okursam okuyayım, hep önereceğim kadar beğendiğim bir şiir kitabı olarak kalacaktır. Bu kitapsa şiir yazmak için kendini zorlayan ama ne kadar zorlarsa zorlasın istenilenin kalemden çıkamadığı bir kitap olmuş. Bir gün bu sözleri Kömürcü için diyeceğim aklıma gelmezdi bu yüzden çok şaşırdım. Everest Yayınları'na gelelim şimdi. Bir sayfaya bir şiir yazıp arka sayfayı boş bırakarak şiir "kitabı" basmış olmuyorsunuz. Bu düpedüz okuru kazıklamaktır. Bunu bir eleştiri olarak yazmayı tasarlamıştım. Lakin o sayfalar dolu olsaydı bu kitaba daha fazla tahammül edebilir miydim, bilmiyorum. Bu kitap yerine dönüp dönüp her sene bir kez Kendinin Ağacı'nı okuyabilirsiniz. Vaktiniz yitmez, değerlenir.
Seyyidhan Kömürcü’nün okuduğum ilk kitabı olup, kitabı okuduktan sonra onunla tanışıp sohbet etme isteği oluşturan özel bir eser. Dizelerin arasına gizlenmiş gerçekler, şairle ortak acılarımız olduğunu hissettirdi. Ara ara elime alıp sayfalarını karıştırmaktan zevk aldığım bu kitabı hala okumadıysanız hemen sıcak bir kahve ve sakin bir kafa eşliğinde okumanızı tavsiye ederim