Yazar:
Gizem Canver
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 59 dk.
Sayfa Sayısı:
176
Basım Tarihi:
Ocak 2025
Yayınevi:
Almina Kitap
ISBN:
9786259795492
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Yorumlar ve İncelemeler
Gizem Canver ile ilk okuma maceram 
Hücre
Kendini hapsettiği hücreden çıkan Emrah ' ın , Zilan ile huzur verici sohbetleri , Melis ile tanışması ve senelerdir gömediği ilk aşkı ile tekrar beraber olma ihtimali ve bu ihtimal için yaptığı fedakarlıklar ve vurgulu bir son .
Kesinlikle tavsiye ediyorum.
Gizem Canver kitaba o kadar hakim olmuş ki her satırda bunu hissediyorsunuz . Bilgi birikimi açısından donanımlı bir yazar tasavvuf ve kişisel gelişim konularında da sözcüklere hakim .
HücreEdebiyat
Hücre
Yazan: Gizem Can verir
176 sayfa
#okudum bitti#
Sevgili Gizem Canver'in hücre romanı bir hücrede yaşayan Emrah isimli kahramanın etrafında gelişiyor. Emrahın çocukluk aşkı Mehtap ı arayışı ve bu aşkın peşinden gitmesini konu alan romanda yer yer şiirsel bir anlatım kullanılmış. Kimi zaman okuyucuya gerçek üstü gibi gelebilecek bir atmosferde geçen romanda betimleme ve tasvirleri oldukça fazla yer verilip edebi bir dil kullanılsa da, olay kurgusu ve gelişen olayları anlatım biçimi ne yazık ki zayıf. Sanki romanı yazan iki kişi var gibi hissettim romanı okurken. Biri edebi ve şiirsel bir dil kullanmakta çok başarılı diğeriyse gelişen olayları basit bir dille ve biraz safça ve çocukça anlatan biri. Hayatın anlamını kaderimizi de sorgulatan düşünsel bölümlerde oldukça başarılı. Olay anlatımı anlatım dili ve olay kurgulama konusunda kendisini geliştirirse çok daha güzel eserler yazacağına inanıyor yeni romanlarını heyecanla bekliyorum
Hücre romanlar vardır, kapağını açtığınızda bir hikayeye değil, kendinize girersiniz hücre benim için tam olarak bu Gizem Canver, bir mekan anlatmıyor bir hali, bir sıkışmışlığı, insanın iç sesinin yankı yaptığı dar bir boşluğu yazıyor. Emrah’ı okurken onu bir karakter gibi değil, yarım kalmış bir cümle gibi gördüm söylenememiş hayallerden, bastırılmış arzuların sessizliğinden oluşan bir cümle. Oyuncu olma isteği, yüksek sesle dile getirilmeyen ama her nefeste hissedilen çığlığı onun hücresi duvarlardan değil korkudan, suskunluktan ve beklemekten örülmüş. Mehtap, geçmişin puslu bir sabahı gibi dokunduğunda ısıtmıyor, ama üşüdüğünü hatırlatıyor bir ihtimal, bir ya olsaydı sızısı Zilan ise en canlı yeri benim için. Bir karakterden çok, insanın kendi içindeki dürüst bakış konuşmadan anlayan, yargılamadan yanında duran o ses belki de herkesin içinde bir Zilan var ama çoğumuz onu duymamakta ısrar ediyoruz. Hücre’yi bitirdiğimde şunu düşündüm anlatır bazıları ayna tutar aynalardan biri cesaretin varsa bakıyorsun yoksa hızlıca kapatıyorsun puanı kitap kapağından kırdım resim kitap kapağına uygun değilÇok iyi1000Kitap
Puan vermedi
Oldukça etkileyici ve son derece düşündürücü cümlelerle yazılmış çok güzel bir kitap okudum, Gizem hanım kaleminize sağlık. Sanki Yılmaz Erdoğan'da etkileyeci bir şiir okuyormuş gibi hissettim kendimi. Karakterlerin yaşı beni ne kadar şaşırtsada olgunlukları olaylara bakış açıları çok güzeldi. Sonunda çok üzülsemde hüzünlü bir aşk hikayesi alıp götürdü gençlik yıllarıma beni. Başarılarınız daim olsun tebrik ederim.
Puan vermedi·176 syf.··
Beğendi
·2025 199. kitabı
·1 saatte okudu
·Okunma: 16 Aralık 2025 00:00
Bir kapak…
İlk bakışta polisiye mi, bir mahkûmun hikâyesi mi diye düşündürten bir kapak.
Oysa sayfalar açıldığında anladım ki bu hücre, taş duvarlardan değil, zihnin en dar köşelerinden örülmüş.
@hucre2025 in kalemi, bizi bir mahkûmun değil, bir düşünürün, bir hayalperestin iç dünyasına davet ediyor.
Emrah, saf ve inatçı bir genç. Onun hücresi, kendi zihninde kurduğu bir labirent. Her sorusu, her sorgulaması, duvarlara çarpıp yankılanıyor. İnsanların “meczup” dediği bu çocuk, aslında en derin felsefi soruların peşinde.
Zilan ise bu labirentin içinde bir ışık gibi beliriyor. Gerçek mi, hayal mi? Belki de ikisi birden. Zilan, Emrah’ın iç sesine dönüşüyor; dost, rehber, yol gösterici.
Mehtap, çocukluk düşlerinin gölgesi. Oyuncu olma hayaliyle Amerika’ya giden bir genç kadın.
Onun yolculuğu, Emrah’ın hayallerini ve korkularını tetikliyor.
Melis ise romanın karanlık perdesi. Bir gölge gibi giriyor Emrah’ın hayatına, her şeyi değiştiriyor. Kimi zaman dost, kimi zaman düşman; ama hep bir sınav.
Roman boyunca kıskançlık, aşk, öfke ve iletişim kopukluğu iç içe geçiyor.
En büyük ders ise şu: sevgi, konuşmadan var olamaz. İnsan sevdiğini gözünden bile sakınırken, suskunlukla en büyük yaraları açabiliyor.
Hücre, işte tam da bu yaraları görünür kılıyor.
@hucre2025 in dili, bazen şiirsel bir nehir gibi akıyor, bazen sade bir çocuk diliyle duruluyor. Bu çarpışma, romanın en güçlü yanı. Hem edebi bir yoğunlukla besleniyoruz hem de akıcı bir anlatımla sürükleniyoruz. Her sayfa, bir imtihan; her cümle, bir nefes.
Sonunda anladım ki hücre, yalnızca Emrah’ın değil, hepimizin içinde.
Hepimiz bir gün kendi zihnimizin dar köşelerinde kapana kısılıyoruz.
Ve belki de özgürleşmek için önce o hücreye kapanmamız gerekiyor.
Merhabalar sevgili kitap tutkunları, nasılsınız?
Bugün size çok sevdiğim yazardan, edebi bir hücrenin içine davet ediyorum. Ancak bu hücre bir duvar değil, bir iç dünya. Gizem Canver ’in kalemiyle hayat bulan, #hücre romanı, yalnızca bir karakterin değil, hepimizin kendi içimize kapanarak aradığımız anlamların hikayesini anlatıyor.
Yıllardır bir hücrede tutulan saf ve hayalperest Emrah var. Oyuncu olma hayaliyle yaşayan bu karakter, Mehtap ile tesadüfi karşılaşmasında kendini hem geçmişine hem de duygularının derinliklerine doğru sürüklenmiş buluyor. Zilan’la kurduğu yakın dostluk ise, okurun ruhuna dokunan en gerçek ilişkilerden biri olarak öne çıkıyor.
Emrah, saflığıyla değil, hayallerine rağmen inadıyla hatırlanacak biri. Oyuncu olmak isteyen, ama bu arzuyu yüksek sesle bile söyleyemeyen bir karakter. Zilan, bir dost gibi görünürken aslında okuyucunun iç sesine dönüşen bir ruh eşi. Mehtap, çocuklukla gelen bir düş, bir sızı. Melis, belki de romanın karanlık perdesi. Okuyanı provoke eden, içsel çatışmalara sürükleyen bir gölge gibi. Ben en çok kendimi Zilan'a benzettim.
Hikaye kimi zaman heyecanla kıvılcımlanıyor, kimi zaman hüzünle ağırlaşıyor. Betimlemeler iyi anlatım dilinde yer yer şiirsellik, yer yer saf bir çocuk dili hakim. Okurken, bu kitabı sanki iki ayrı kişi yazmış diye düşünebilirsiniz ama belki de bu tam da eserin en güçlü yönü bence edebi derinlikle basitliğin çarpışması misali.
Eğer siz de Emrah gibi hayallerinden geçmeyen biriyseniz ya da Zilan’ın sessiz gücünde kendinizi buluyorsanız, Hücre size yalnızca bir hikâye değil, bir sahne sunuyor. Okumaya cesaretin varsa, o hücrenin kapısı aralanıyor. Tavsiye ederim.
"İnsan, bazen bir hücreye kapanmadan özgürleşemez. Dışarısı kalabalıktır, içerisi kendinle baş başa."
Gizem Canver ’in kalemiyle hayat bulan, #hücre romanı, yalnızca bir karakterin değil, hepimizin kendi içimize kapanarak aradığımız anlamların hikayesini anlatıyor.
Yıllardır bir hücrede tutulan saf ve hayalperest Emrah var. Oyuncu olma hayaliyle yaşayan bu karakter, Mehtap ile tesadüfi karşılaşmasında kendini hem geçmişine hem de duygularının derinliklerine doğru sürüklenmiş buluyor. Zilan’la kurduğu yakın dostluk ise, okurun ruhuna dokunan en gerçek ilişkilerden biri olarak öne çıkıyor.
Emrah, saflığıyla değil, hayallerine rağmen inadıyla hatırlanacak biri. Oyuncu olmak isteyen, ama bu arzuyu yüksek sesle bile söyleyemeyen bir karakter. Zilan, bir dost gibi görünürken aslında okuyucunun iç sesine dönüşen bir ruh eşi. Mehtap, çocuklukla gelen bir düş, bir sızı. Melis, belki de romanın karanlık perdesi. Okuyanı provoke eden, içsel çatışmalara sürükleyen bir gölge gibi. Ben en çok kendimi Zilan'a benzettim.
Hikaye kimi zaman heyecanla kıvılcımlanıyor, kimi zaman hüzünle ağırlaşıyor. Betimlemeler iyi anlatım dilinde yer yer şiirsellik, yer yer saf bir çocuk dili hakim. Okurken, bu kitabı sanki iki ayrı kişi yazmış diye düşünebilirsiniz ama belki de bu tam da eserin en güçlü yönü bence edebi derinlikle basitliğin çarpışması misali.
Eğer siz de Emrah gibi hayallerinden geçmeyen biriyseniz ya da Zilan’ın sessiz gücünde kendinizi buluyorsanız, Hücre size yalnızca bir hikâye değil, bir sahne sunuyor. Okumaya cesaretin varsa, o hücrenin kapısı aralanıyor. Tavsiye ederim.
"İnsan, bazen bir hücreye kapanmadan özgürleşemez. Dışarısı kalabalıktır, içerisi kendinle baş başa."
#okudumbitti#
Gizem Canver hocamızın Hücre kitabını bitirdim. Hikaye ilk başta çok heyecanlı başladı. Emrah adında saf bir karakterimiz var. Bu karakter de yıllardır hücrede tutuluyor.
Emrah'ın Zilan adında bir de yakın bir arkadaşı var. Emrah tesadüfen Mehtap'la tanışır.
Emrah'la da ortak noktamız var. İkimiz de oyuncu olmak istiyoruz. Ben de Emrah gibi asla hayallerinden geçmeyen biriyim.
Okurken Zilan'a kendimi çok benzettim. Melis'e ise sinir oldum.
Kimi zaman heyecanlı kimi zaman da hüzünlü bir hikayeydi. Ara sözlerin de olması çok güzel olmuş. Betimlemeye de tek kelimeyle bayıldım. Okurunuz bol olsun kaleminiz daim olsun.
Puanım 10 üzerinden 10.
Hücre Gizem Canver
Tek suçu soru sormak ve düşüneceklerini insanlara çokça aktaran Emrah ın bu durumundan insanlar,pek hoşnut olmazlar.Emrah ta,on altı yaşındayken kendisini zihin hücresine hapseder.
Herkes Emrah ın meczup olduğunu düşünür.Kitabın ilk sayfalarında bolca Emrah ın kendisini sorguladığına şahit oluyoruz arkadaşlar.
Kendisine bu süreçte yakın arkadaşı Zilan destek olur.Zilan karekterini de ilk bölümlerde hayali arkadas olarak düşündüm.İlerleyen sayfalarda Zilan ile ilgili aklıma takılan soruların cevabını aldım.
Emrah,
Zilan sayesinde kendini toparlar.Yıllardır büyük bir aşkla sevdiği ilkokul arkadaşını bulmak icjn yola koyulur.
Mehtap ile yolu kesiştiğinde Mehtap ın,
Emrah ın aşkını ne cevap vereceğini merak ederek okudum kitabı
Bu arada oyunculuk yapan Mehtap,Amerika ya gider.Robert Cast Ajansında deneme amaçlı pozlar verir.Hangi film ya da diziye uygunsanız biz sizi çağırıp anlaşma yapacağız derler ama hiç tanımadığı kişilerle ertesi gün gazete ve dergilerde boy boy resimlerini gördüğünde şoka uğrar.
O fotoğrafları gören Emrah ne yaptı?
Ailesi Mehtap a nasıl bir tepki verdi?
Yıllar sonra Emrah ın Mehtap ı bulmasına kim vesile oldu?
Mehtap da ilk gördüğünde Emrah ı tanımış mıydı?
Mehtap ı kotu niyetli ajans sahibinin elinden kimler kurtarmıştı?
İnsanın bir öfkeyle neler yapabileceğini ,kıskançlığın insanı ne hale getireceğini uzelerek okuduğum bir kitaptı.
Büyüklerimiz boşa söylememiş.”Keskin sirke küpe zarar“diye.
Kalın sağlıcakla
@hucre2025 @gulayinkitaplari #okuyanteraziokuyor #okuyanterazi
Zaman, İrade ve İmtihanın Gölgesinde: Bir Roman Üzerine Notlar
Okurunu ilk sayfalarında güçlü bir merakla karşılayan bu roman, özellikle giriş bölümlerindeki yoğun atmosferle dikkat çekiyor. İlk 8-10 sayfada, psikolojik derinlik vaat eden bir kurgunun kapısı aralanıyor; Zilan karakteri ise ilk etapta hayali bir arkadaş izlenimi vererek, anlatıya bilinçli bir bulanıklık katıyor.
Metnin en etkileyici yanlarından biri, yer yer şiirsel dokunuşlarla zenginleşen dili. Yazarın üslubu, seçtiği temalarla örtüşüyor; kader, irade ve imtihan gibi zorlayıcı, hatta riskli konulara cesaretle eğiliyor. Arka plan tasvirleri, atmosferin sağlam kurulmasına katkıda bulunuyor; diyaloglarda zaman zaman yakalanan yoğunluk, anlatının temposunu besliyor.
Bununla birlikte, olay örgüsünde yer alan bazı kısımlar bütünlüğü tamamlamakta biraz zorlanıyor.
Üslup açısından ise, anlatıcıya geçildiğinde edebi yoğunluğun yerini günlük konuşma dilinin alması, metnin tutarlılığını zayıflatıyor. Yazarın bu noktada daha sıkı bir dil disiplini gözetmesi, eserin edebi değerini yükseltecektir.
Tüm bu eleştirilere karşın, romanın okuma keyfi yüksek. Sade dilin sağladığı akıcılık, şiirselliğin getirdiği duygusal zenginlikle dengeleniyor. Bazı bölümlerin yeniden okunma isteği uyandırması, yazarın anlatım gücünü gösteriyor.
Sonuç olarak Hücre, samimi ve derinlikli yaklaşımıyla değerli bir adım niteliğinde. Okurunu hem düşündüren hem de duygusal olarak besleyen sevgili Gizem Canver'in, yeni eserleriyle edebiyat dünyasında daha güçlü bir yer edinmesini dilerim.
Hücre // Gizem Canver // Almina Kitap
Selam kitap geldiğinde kapak dikkatimi çekmişti.Acaba polisiye mi,bir mahkum mu,bir yerde rehin mi tutuluyor diye düşünmüştüm.Kitabı okumaya başlayınca olayın farklı olduğunu anladım.Yani kapak ve icerik daha farklıydı.Kıtabı okumaya başladığımda acaba Emrah'ı ailesi bir yere mi hapsetti diye düşündüm.Ama Emrah en çok kendi içine benliğini zihnine hapsolmuş ve kendini iyileştirmeye başlamış.
Emrah İçine kapanık dindar,insanları ve hayatı sorgulayankendini bulmaya çalışan bir genç.Bu arada ailesi yüzünden İstanbul'un sokaklarında olmasını ailesinin suçu olduğunu söyler. Ayriza Emrah İstanbul sokaklarında Zilan ile tanışır.Ama ben hala Zilan gercekte kim,nasil biri emin olamadim.Emrah Zilan ile her şeyin konuşur,,artışır ve fikrini alır.Emrah yaşadığı olaylar yüzünden kendini birçok şeyde geliştirir. Felsefe,şiir,hayata bakış açısı,din ve insan ile her şeyi sorgulaması,dini olacakta kendine geliştirmiş.Emrah bir gün lisede platonik aşkı Mehtap'ı bulabilmek için yola çıkar.Ama bulamadan döner.Tabi bu dönüş yolculuğunda Melis ile tanışır ve bir anda olanları anlatır.Emrah'ın bilmediği şey Melis aslında onu liseden tanır.Emrah'ın en çok istediği sürprizi ona götürürFakat olaylar daha farklılaşır.Zilan da Melis'i tanır.Melis'in Emrah'ın hayatına girmesiyle her şeyi değişir.
Kitapta güzel felsefi sözler,ayetler olması,kısa şiirler olması da ayrı bir güzel.Olaylar ilerledikçe Emrah içinde her şey değişmeye başlar.Onun için neler değişmiştir ve neler olmuştur sizce.Okuyup öğrenelim.
"İnsan düşündükçe mi girer en dipsiz kuyulara
Yoksa düşündükçe mi çıkar o en bedbaht bataklıklardan?"
Gizem
@hucre2025
@alminayay17
Vuslat teki
#hücre
Gizem
@hucre2025
@alminayay17
Vuslat teki
#hücreReklam
Yazar Hakkında
Gizem CanverYazar · 2 kitap
İlkokul çağlarında başladığı şiir ve edebiyat yolculuğunda yazdığı eserlerini okuyucuya sundu.İstanbul Halkla İliskiler Bölümünü bitirp ,Müjdat Gezen Sanat Merkezi'inde çalışmaya başladı.Kısa bir süre İngiltere'de yaşayan yazar memleketi Adana'da yaşamını sürdürmektedir.
