Theophile Gautier Fransız şair, oyun yazarı, romancı, gazeteci ve edebiyat eleştirmeni. Parnasizmin kurucusudur. (wikipedia)
NOT:Kitabın orjinal isminde "dünyanın en güzel şehri" olarak belirtilmiş bir başlığı yok. Türkçeye çeviren kişi tarafından bu ibare eklenmiş olabilir kanaatindeyim. Çünkü kitapta genel olarak böyle bir şehrin anlatıldığı hissine sahip olamadım. Belki bir satış stratejisidir belki ben yazarı çok yüzeysel algılamış olabilirim. Bilemiyorum. Neyse.
Seyyah kitapta olayları başlılar halinde anlatıyor.
Ramazan gecelerini, kahvehanelerini, dükkanlarını, çarşılarını, mezarlıklarını, mevlevihane ve dervişlerini, Sultan'ın cuma selamlığını, Türk yemeklerini, surlarını, hamamlarını, yangınları, sarayı, at meydanını başlıklar halinde anlatıyor. Bir sanatçının entelektüel tavrı ve Fransızlara özgü kibri, meraklı bir sanatçının betimleme ve bakış açısıyla bir çok çıkarımda bulunuyor.
Genel hatlardan sıyrılıp biraz da içeriğe bakmak gerekirse Dünyayı gezmekten keyif alan bir seyyah. Kitap, Doğu'nun mistik yanlarını, toz bulutu içindeki efsanevi kültür zenginliğini görmek için büyük bir iştahla İstanbul'a doğru deniz yolculuğu ile başlar. Malta, Siros, İzmir ve Çanakkale'ye uğrayarak İstanbul Küçük Meydan'a gelir. Deniz yolculuğu sırasında uğradığı bu ada ve liman şehirşeri hakkındaki gözlemlerini, sanat ve mitoloji bilgilerini, kulaktan dolma efsanelerini anlatarak İstanbul'a varış yolculuğunu tamamlar. Eski İstanbul'u güzel hayal ederiz lakin biz bu kültürün insanları bize güzel, sıradan, normal gelen manzaralar, olgular, olaylar daha İstanbul'a gelir gelmez yazarın dikkatini çeker. Büyüleyici bir dikkatten ziyade, beklediği, görmeyi arzuladığı Doğu'nun aslında bir kargaşadan ibaret olduğunu, sanatsal olarak yetersizliğini ilerleyen sayfalarda betimler.