Puan
8.310 üzerinden
Okuman gereken bir kitabı ya bi kitapçıdan satın alırsın
Ya bir seyyar satıcıdan
Ya da bir sahafçının cennetine adım atıp gözlerin okumak istediği kitabı arar ve dillerin o kitabı söyler
Ya da güzel bir yüreğe sahip bir insanın ellerinden sana hediye edilir
Erdal Öz Kanayan öykü kitabında
yabancısı olmadığım olayları dile getirmiş tabi yaşadıklarının hemen hemen aynısını bir kitapta yazıldığını görünce ister istemez insanı etkiliyor
Kısa öykülerden oluşan bu kitap sadece saz çaldığı için yıllarca işkence gören kuzenimin kapımıza atıldığı geceyi hatırlattı
Şafak operasyonu adı altında mahallelere yapılan baskınları anne ve babaların çektiği acıları hatırlattı
Çok basit bir soru insan olan biri birileri bu tür akıl almaz işkenceleri kendi türünden olan bir insana insanlara bunu neden yapar
Beraberinde dağlara
Taşlara
Ağaçlara
Hayvanlara neden zulm ve işkence eder
Piçleşen bir zamanın hissizleşen beyinleri
İşkenceye aç zihniyetleri
Lağam çukuruna kapatsan da
Her çağın faşist zihniyeti tekrar doğar
'Ben bu kitaplarımda diyelim çevrilip dünyanın bir başka ucunda bile okunsa okuyanın yüreğinde küçük de olsa sanatsal bir sarsıntı yaratmayı amaçlamıştım.'
Yaralısın'ı okurken, kendimi kitabın dünyasına kaptırıp, üzüntüleriyle bütünleşip, işkenceleriyle ben de acı çekmiştim. Kanayan'da ise tamamen bambaşka dünyalar içine sokmuş yazar bizi. Kısa öykülerden oluşan kitapta her birine derin duygular yüklemiş. Kim ne derse desin, ister siyasi kimliği nedeniyle eleştirilsin, ister başına gelen olayları açık bir şekilde anlatımı yüzünden yadırgansın; ben Erdal Öz'ü seviyorum. Samimi anlatımını, yaşanmışlıklarının içinde kaybolmayı, derinden hissedebilmeyi seviyorum. Okuyun, asla sıkılmayacaksınız...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kanayan, Toplumcu Gerçekçi bir çizgide yazılmış 6 öyküden oluşuyor. 70'li yılların hukuk dışı uygulamaları, tutuklu yaşamaları, anne baba duyguları işleniyor kitapta. Kitaptaki bazı öyküleri Mamak Cezaevi'nde yattığı dönemde yazmış. Bu yüzden anlatımı kuvvetli geldi bana, ordaki izlenimlerinden ve anılarından faydalanmış. Eğer buz dolabınızın üstü; babanızla, abinizle, kardeşinizle ya da eşinizle cezaevinde çekilmiş fotoğraflarla doluysa veya duyarlıysanız öyküler bayat gelmeyecektir. Tek oturuşta okudum ve bittiğinde fark ettim ki gözlerim dolu dolu olmuş. Bana en vurucu gelen kısımlarından biri şurası oldu: "Bu dört duvar arasında en büyük düşmanın duygu olduğunu çok iyi biliyordu artık; ama onsuz, duygusuz kalmayı başaramamıştı daha." Kanayan, Erdal Öz'den okuduğum ilk kitap oldu ve son olmayacak. Ben beğendim.
Büyü de baban sana, Büyü de büyü…·134 syf.·Alıntı
8/10
2024 57. kitabı
Erdal Öz “Kanayan’daki” öykülerinin birkaçını 12 Mart döneminde tutuklu olarak bulunduğu Mamak Askeri Cezaevi’nde yazmış. Tutukluluğu bittikten sonra yazdığı birkaç hikaye ile birlikte birleştirip bu kitabı oluşturmuş.
Kanayan’daki öyküleri çok beğenilmiş aynı zamanda çok eleştirilmiş. Eleştirilmesinin sebebi; Seksenli yıllarda yazılan bu öykülerin güncel ve politik oluşları...
Erdal Öz bu hikâyelerdeki politikliği ön plana çıkarmaktan ziyade okuyanın yüreğinde küçük de olsa sanatsal bir sarsıntı yaratmak istemiş. Bu sarsıntıyı, bende yarattığını söyleyebilirim. Ben sadece politik bir hikaye okumadım aynı zamanda insanın yüreğine dokunan sanatsal, duygu yüklü cümlelerle bir dönemi okudum. Teşekkür ederim Erdal Öz.
Son olarak kitapta en çok beğendiğim kısım: kitaba da ismini veren Kanayan adlı öyküydü. Seksenli yıllarda gençlerin, tutuklananların, işkence görenlerin nasıl acılar çektiklerinin hikayesini okudum. Yapılan işkencelerin acısını, ben de bileklerimde ve ayak topuğumda kanayan yaralarda duydum. Ama beni en çok etkileyen bu işkenceleri gören gençlerin ailelerinin bu kanayan yarayı daima yüreklerinde taşıyacak olmalarıydı. Bir evladı yetiştirmek ne kadar zordur. Büyüttüğü evladını bir daha göremeyeceğini bilmek…Büyümeyen, büyütülmeyen tüm evlatlara…
İçindeki öykülerin kendi çizimleriyle yer aldığı bu kitap bütün olarak incelendiğinde sonuna doğru anlamanın kolaylaştığı bir yapıya sahip. Cezaevinde yazılmış ve orada geçen öyküleri atmosferi gereği soğuk, nemli ve yalnız olarak tasvir edebilirim. Yazarın öykücülüğüne ve gerçekçiliğine diyecek yok. İlgilisine tavsiye ederim.