"Çok yalnızdım. İnsanlarla konuşamıyordum. Hiç arkadaşım yoktu Sürekli korkuyordum....O güzeldi ve sahip olduğum tek saf şeydi."
Herkese selam. Ya ne zaman bu seriden bir kitap bitirsem "yenisini çabuk üstüme atın" modunda geziyorum, boşluğa düşüyorum resmen. Bu arada baştan söyleyim kesinlikle herkesin kaldırabileceği bir kitap değil. Bir dark romance, doğal olarak sınırların olmadığı bir türde olduğunuzu unutmayın. Midenizi bulandıran smut sahneler bu kitapta da mevcut. Yazarın uyarı notu bu kitapta da yok o yüzden ben uyarmak istedim. Lütfen türü sevmiyorsanız okuyup kendinize işkence etmeyin. (bi de 1 vermeyin n'olur:) Bu seriye ilk başladığımda ne okuduğumu asla bilmiyordum muhtemelen ilk gerçek anlamda dark seriye başlamıştım. Arıza, hayatı uçlarda yaşayan, sınır nedir bilmeyen, herkesin normalinden çok daha farklı normalleri olan, paylaşımcı :D :P (her konuda), agresif, öfkeli, iğrenç ailelere sahip dört erkek karakterin hikayesini okuyoruz. Bu kitap da Damon'ın hikayesi işlenmişti. Benim gibi ikinci kitapta Kai'yi okucağız derken Damon'ı okuduğumuzu düşünen tayfa burda mısınız? Bence yazarın favori karakteri Damon, bu kadar çok kurguyu, gizemi, şoku, beklenmedik durumları, acıyı bu adama yüklemesinin başka bir sebebi olamaz. Kitabı okurken bir zamanlar favori karakterim olan Kai'nin pabucunu bi dama atışım var ki sormayın. :D Yazar sevdiğim bütün tropeları (Yaralı geçmişe sahip bir adam, çocukluk aşkı, yeniden buluşma, intikam, partnerler arası gerilimden kaynaklanan c*nsel çekim...) sunmuş önüme yani bu kitabı sevmemem mümkün değildi.(Malum sahneye rağmen.) Yazar bunu hep yapıyor alıştık artık gerek var mı... kesinlikle yok ama yapıyor. Kitap akarken çorbaya sinek karıştırıp mide bulandırmayı seviyor :/ 500 sayfa boyunca Damon'ın Winter'ı sahiplenici