Kitapyiyenler
Sunyi DeanYazar:
Sunyi Dean
Çevirmen:
Eymen Yalaz
Tahmini Okuma Süresi:
12 sa. 21 dk.
Sayfa Sayısı:
436
Basım Tarihi:
Nisan 2024
İlk Yayın Tarihi:
2022
Yayınevi:
Athica Yayınları
Orijinal Adı:
The Book Eaters
ISBN:
9786256335059
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Kitapyiyenler ~ Sunyi Dean #KitapYorumu
İsmini ve konusunu okuduğum an ilgimi çeken. Okudukçada ilgimin daha çok arttığı o kitabın yorumuyla geldim.
Bazı insanlar beslenmek için kitap yiyorlar normal besinler tüketemiyorlar bazı insanlar ise sadece zihin yiyerek besleniyorlar ama onlar kitapyiyenlerden farklı olarak tehlikeli olarak adlandırılıyorlar. Devon bir kitapyiyen. Yaşadığı ailede kadınların belli bir görevi var evlenip çocuk yapmak, çocuk 3 yaşına geldiğinde onu bırakıp tekrar evine dönmek ve bu ailede kadınlar çocuk yapamayacak duruma gelene kadar bu evlilikleri tekrar ediyor. Devon ilk evliliğinde çocuğunu bırakmak zorunda kalıyor ama ikinci evliliğinden olan çocuğunu bırakmıyor onun için savaşmaya bu düzene karşı gelmeye başlıyor.
Kitap günümüz ve geçmiş olarak işleniyor. Geçmişde Devon'un ailesini, evliliklerini okurken günümüzde oğluyla beraber yaşadıklarını okuyoruz.
Ben başta kitaba girmekte biraz zorlandım ama sonradan bir açıldı elimden bırakamadım. Farklı, daha önce okumadığım merak uyandırıcı karanlık bir konusu vardı o yüzden çok hoşuma gitti.
Devon çok güçlü bir kadındı. Oğlu için yaptıkları çok etkiledi beni. Sevginin her şeyden önce geldiğini, sevgi için ne kadar ileri gidilebileceğinin bir örneğiydi.
Biraz yavaş işlenen bir kurguydu ama dediğim gibi ben çok keyif alarak okudum. Puntoların büyük olması, bölümlerin kısa olması okumamı daha da kolaylaştırdı.
Farklı karanlık, fantastik bir kitap arıyorsanız bu kitabı kesinlikle önerebilirim.
Ufak spoiler olabilir.. Bitirmeden okumanızı tavsiye etmem.1000Kitap
Herkese merhaba,
Yakın bir zamanda okumayı düşünmediğim ama bir anda karar verip okuduğum bir kitap oldu.
Konusundan bahsetmeyeceğim. Ben kitabı sevdim. Ana karakter olan Devon içinde bulunduğu duruma ve yetişme tarzına rağmen kendi doğrusunu arayan, özgürlüğe hasret, zorla evlendirilip çocukları elinden koparılan bir kitapyiyen.
Bu karaktere başından sonuna kadar büyük saygı ve hayranlık duydum. Bir kızı var ve kitapyiyenlerde kız doğurmak nadir ve eşsiz bir şey. Türleri büyük risk altında. Bu yüzden kitapyiyen kadınlar belirlenmiş evlilikler yapıp çocuk doğurmak ve çocuk sütten kesildikten sonra da başka biriyle evlendirilip çocuk yapmak zorunda kalıyorlar.
Devon'un ilk çocuğu kız oluyor ve sütten kesilince zorla elinden alıp başkasıyla evlendiriyorlar. Bu evlilikten bir oğlu oluyor ve bir zihinyiyen olarak doğuyor. Kitabın başında oğlunu besleyebilmek için insan avlamasını okuyoruz. Çünkü Altı Aile dedikleri Kitapyiyen topluluğundan oğluyla beraber kaçıyor ve insanların arasına iniyorlar.
Zihinyiyenler insan beynindeki anılarla beslendiği için çok zorlanıyorlar ama Kurtuluş adını verdikleri ilaç sayesinde insan yemeden de açlıklarını bastırabiliyorlar.
Kitapyiyenler kitapları gerçek anlamda yedikleri için içindeki bilgiler direkt onlara geçiyor ve bu olayı da sevdim. İstediğim kitapları yiyerek her şeyi öğrenebilecek olmak mükemmel bir şey bence.
Kitabı çok sevdim. Anlatışı, akışı her şeyiyle güzeldi. Devon ve oğlu başardılar ama puan kırdığım tek nokta kızını da görmek ve tamamlanmak isterdim. Mutlu sonla bitti ve son sahnede Cai ablasına ulaşabilmek için bir adım atıyor ve kitap orada bitiyor. Kavuştuklarını görmek isterdim. Bu beni bir tık üzdü.
Onun dışında kitabı tavsiye ediyor ve keyifli okumalar diliyorum.
#kitapyiyenler
-SUNYI DEAN
“Kendinden nefret etmek insanlık türünün doğasında vardı. İnsanlarla yaptığı çeşitli işlerden sonra bu sonuca varmıştı. Kendi kendilerinden nefret edecekleri eksik bir şey bulamadıklarında insanlar komşularındaki kusurları aramaya başlarlardı. Bu eğilim lezzetliydi. “
HAKİKAT, BESLENDİĞİMİZ HİKAYELER İLE KENDİSİNE AÇ OLDUĞUMUZ HİKAYELER ARASINDADIR.
Kitap yiyerek beslenmek mi? Şaka mı! Bugün öyle bir kitap getirdim ki sizlere Kendine has, oldukça yaratıcı ve sıradaşı. Modern bir fantazi diyebiliriz. Karanlık bir havasıda olduğu su götürmez bir gerçek gotic tarzda.
Kendileri için yazılan yada yazılacak öykülerden kurtulup, bunu engelleyip mürekkep ve kanla kendi hikayelerini yazan, ve masallarla hikayelerle romanlarla beslenen bir topluluk kitap yiyenler. Bunlar gibi altı tane hanedan var. Ve doğurganlık sorunu çekiyor bu aileler. Kız çocukları ya da kadınlar çok az sayıda. Bu nedenle kız doğduğunda evlilik yaşına gelince aileler arası anlaşmalı evlilikler düzenliyorlar. Ve her bir kadın en az iki kez ayrı kişilerle evlenip çocuk doğurmak zorunda. Bu çocuk eğer kusurlu olarak atfedilen zihinyiyenlerden olursa şövalyeler ve ejderha denilen bu zihinyiyen türde insanlar tarafından alınıyor. Ve kurtuluş denilen yatıştırıcı bir ilaçla kontrol ediliyor bu tür. Çünkü bu kontrol sağlanmassa insanlardan besleniyorlar. Evet gördüğünüz gibi sadecee kitap yiyen tür dışında şövalyeler( muafız gibi düşünün) ve insanların beyinleri ve zihinlerini sömüren zihin yyiyenler de var kitapta.
Gördüğünüz gibi inanılmaz derecede ilgi çekici ve sıradışı bir kitap. Geleneklere, anne olmaya, travmalara ve canavar olmanın ne anlama geldiğine vurgu yapan benzersiz bir hikayeydi ben çok sevdim.
Kitapyiyenler son zamanlarda okuduğum en farklı romandı. Annelik, koşulsuz sevgi, zor kararlar, etik ve kadının toplumdaki konumu dahil birçok konu içeriyordu. Hem akıcıydı hem de bazen içimi darladı. Aynı anda feminist bir distopya ve de Nail Gaiman fantastiği okuyor gibiydim.
Kitabın başlarında hikayeye girmem biraz zaman aldı ama sonrasında kitabı elimden bırakamadım. Devon’un yaşadıkları, yaptığı seçimler ve bunların sonuçları okurken insanı etkisi altına alıyor.
Anne olmak ve sevgi Devon’un yaptıklarını haklı çıkarır mı? Devon ve Cai’nin çarpık ilişkisi bazı kısımlarda rahatsız ediciydi. Yine de öyle bir geleneğin içinde anneliğe ve evlatlarına tutunmuştu.
Kitap boyunca Devon için, onun adına kararlar verilmesine ve geride bıraktıklarına üzüldüm. Kitapyiyenlerin dünyasını ve kurallarını anlayana kadar da geçmiş ve gelecek arasında gidip gelmeye başlamıştık. Bu sayede kitabın ilk 100 sayfasından sonrası çok daha ilgi çekiciydi.
Kitabın gotik havası hikayeyle de birleşince ağırlık katmıştı. Akıcılığa rağmen o ağırlığı hissedebiliyorsunuz.
Kitapyiyenler herkese hitap eder mi emin değilim. Ben severek okudum ve siz de farklı türlerde kitaplar okumayı seviyorsanız bu kitaba bir şans verin
Kitap, gotik-fantastik evrende geçen, çok özgün bir distopya.
Kitap okuyarak değil, kitap yiyerek bilgi edinen bir topluluğun hikâyesi. Ama bu masalsı fikir, altından karanlık ve çok sert bir sistem
çıkıyor. İlk 100 sayfasında zorlandım. Olayları anlayamadım çok yavaş başladı her şey. Sonrasında gerçekten elimden bırakamadım.
Ana karakterimiz Devon, anneliği, kimliği ve kendi özgürlüğü için mücadele eden bir kadın. Devon’un kendisi de babası tarafından zihinsel manipülasyona uğramış. Hatıralarının defalarca silindiğini, ona “mükemmel anne” rolünün dayatıldığını öğreniyoruz.
Ailelerin yozlaşmış düzeni, çocukları amaç uğruna kullanmaları ve kadınları yalnızca “kuluçka makinesi” gibi görmeleri kitabın sert feminist eleştirisini oluşturuyor.
Hikâye hem masalsı hem acımasız.
İçinde; gotik atmosfer, distopik toplumsal yapı, anne - çocuk bağı, baskı, gelenek, zincirlenen kadınlık, mükemmel bir karakter kırılganlığı, akıcı ama karanlık tonlu anlatım
var.
Bu tarz yavaş tempoda ilerleyen ve karamsar dünyalara açılan kitapları seviyorsanız beğeneceğinizi düşünüyorum.
Edebiyatın Kutsal Kokusu ve Özgürlüğün BedeliEdebiyat
“Kitap Yiyenler” – Edebiyatın Kutsal Kokusu ve Özgürlüğün Bedeli
Yazan: Muhittin Çiftçi
Sunyi Dean’ın Kitap Yiyenler adlı romanı, edebiyatın büyüsünü distopik bir atmosferle harmanlayan son yılların en özgün eserlerinden biri. Kitapları kelimenin tam anlamıyla yiyerek bilgiye ulaşan bir topluluk fikri, hem metaforik gücü hem de edebiyata duyulan sevgiyle örülü yapısıyla okuru ilk sayfadan itibaren içine çekiyor. Dean, okuruna yeni bir dünya vaat etmekle kalmıyor; aynı zamanda “bilginin ne olduğuna” ve “özgürlük için ne feda edileceğine” dair çarpıcı sorular soruyor.
Romanın merkezinde yer alan Devon, sıradan bir karakter değil; kendi kaderini ve ailesinin yazgısını değiştirmeye çalışan güçlü bir kadın. Dean, onun iç dünyasını son derece canlı ve inandırıcı bir dille çizerken aynı zamanda okura derin bir empati hissi aktarıyor:
“Bazı hikâyeler yenir, bazıları ise insanın içinde kök salar. Devon’un tek istediği, kendi hikâyesinin hangisi olduğunu bilmekti.”
Bu satırlar, romanın duygusal omurgasını özetliyor. İçsel bir arayış, annelikle gelen ağır sorumluluk ve bireysel özgürlüğün peşinde koşma cesareti… Yazar, bunların hepsini fantastik bir kurgunun içine ustaca yerleştiriyor.
Romanın en etkileyici başarısı, atmosfer yaratımında gizli. Karanlık ama büyüleyici mekânlar, karakterlerin hafızası gibi dokulu ve sezgisel. Okur, sanki odanın köşesinde bir kitap kokusu hissediyor; her sayfada bilgiye, hikâyelere ve özgürlüğe dair bir çağrı var. Dean’ın dili akıcı, estetik ve son derece sürükleyici. Kitap, modern fantastik edebiyatın sınırlarını zorlayan bir tazelik taşıyor.
“Gerçek hikâyeler, insanın ruhunu hem iyileştirir hem de sızlatır.”
Yazarın bu yaklaşımı, roman boyunca sürekli hissediliyor.
Kitap Yiyenler, yalnızca fantastik edebiyat okurlarına değil, aynı zamanda
Bir Pazar Günü Başlayıp Bitirdiğimiz Kitaplar
Bir günde başlanıp bitirilen kitapları severiz. Fantastik bir maceraya daha on sayfada dalıp kitap bitene kadar aynı eksende devam ediyorsunuz. Ütopik, distopik, fantastik ve bestseller ne varsa hepsinden biraz ve özgünce var. Beklentisi, mükemmel bir satış sunan arka kapak yazısıyla arşa çıkanlar hafif bozulur ama çok daha kötülerini okuduğunuza bahse girerim. Neye benzer, Marie Lu ve Leigh Bardugo kitaplarına. Bir pazar günümüzü bu kitaba ayırdık diye pişman mıyız, hayır efendim :)
İğrenç bir düzen ve bu düzenin içinde yuvarlanan 6 aile1000Kitap
SPOİLER VARDIR
Tesadüf eseri karşıma çıkan bir kitap ve ismini gördüğüm an “Allah Allah, kitap mı yiyorlar?” diye bir afalladım. İyi ki karşıma çıkmış, iyi ki okumuşum. Biraz okumam uzun sürdü; o da benden kaynaklı.
Çok ama çok güzel bir kitap. Benim çok hoşuma gitti. Belki kimisi sevmemiştir, bilmem ama ben çok sevdim konusunu, işleyişini. Yüz kere bu kitap hakkında çok güzel şeyler yazabilirim.
Vampir gibiler ama bunlar kan içmiyor; kitabın ismi gibi kitap ısırıyorlar, kâğıt yiyorlar, kitaptan besin alıyorlar. Ben en çok zihinyiyenlere üzüldüm. Hatta bir sahnede, 312. ve 313. sayfalarda, bir ejderha gösterilmişti; bembeyaz bir odada kapalı tutuluyordu. Ve sözde bu “beyaz işkence” onların açlığını bastırıp benliklerini yitirmesine vesile oluyormuş filan... Çok, aşırı üzüldüm. Özellikle Devon’un oğlu Cai’nin de bir zihinyiyen olduğunu bilmek daha da üzücü.
Çünkü Devon, anne olduğundan beri kızı Salem için ve oğlu Cai için o kadar çok şey yaptı ki… Cai’nin hayatı, bir zihinyiyen olduğu için daha zorlu geçeceğini bildiğinden, kızı Salem’in yanına gitmekten vazgeçmesi filan çok üzücüydü. (Zaten gideceği de meçhuldü çünkü öyle bir şerefsiz düzen var ki bu evrende; her kitapyiyen kadını ayakta uyutan bir düzen bu.)
Devon gibi ne kadınlar vardır ki, doğurdukları zihinyiyen çocukları kendi toplumlarında canavar olarak anılıp kurtulması gereken bir “çöp”müş gibi görenlere rağmen, evlatlarını her şeyden önde tutan o anneleri bir şöyle hayal ediyorum. Sırf zihinyiyen olduğu için annenin kucağından koparılıp öldürülen o çocukları düşünmek beni kahrediyor. Şimdi, sözde, şu an iyi bir hayata sahiplermiş bu zihinyiyenler. Doğar doğmaz zihinyiyen olduğu için öldürülmüyorlarmış. Şimdi uzun yaşıyorlarmış... Lütfettiniz, çok teşekkür ederiz!
Beter bir hayat vermişsiniz onlara.
Hımmmmm , üzülerek söyleyebilirim ki beklentilerimi karşılamayan bir kitaptı .
Aşırı heves ve merakla almıştır . Kapak tasarımı muhteşem ,ismi harika ....
Evet fantasik bir konu bekliyordum ama bu kadar dönüp duran konular ve uzayan sayfalar .... Bazı okuduğum kitaplarda aklıma gelen o soru bu kitap için de geçerli " bu konu farklı bir içerikle yazılsa nasıl olur ?"
Okurken biraz sıkıldım , biraz finali merak ettim ama en son nasil bitti incelemeyi yazdığım şu günlerde hatırlamıyorum .
Kitapla kalalım .
Kitap Yiyenler1000Kitap
Kitap-Yiyenler, fantastik bir dünyanın içinde çok gerçek duygular anlatan, karanlık atmosferiyle insanın içine işleyen bir kitaptı.
Kitapların gerçekten tüketildiği, insanların hikâyelerle beslendiği bu dünya ilk başta büyüleyici görünse de sayfalar ilerledikçe bunun aslında ne kadar sert, baskıcı ve acımasız bir düzen olduğunu görüyorsunuz. Özellikle aile, aidiyet, annelik ve özgürlük temalarını işleyiş biçimi kitabı sıradan bir fantastik romandan çok daha fazlası hâline getiriyor.
Devon karakteri üzerinden; insanın kendisi olmakla sevdikleri için yaşamak arasında nasıl parçalanabileceğini çok güçlü bir şekilde hissettiriyor. Kitap boyunca “özgürlük” ve “sevgi” sürekli birbirine çarpıyor. Ve en etkileyici tarafı, hiçbir duyguyu romantikleştirmeden anlatması.
Gotik havası, melankolik tonu ve rahatsız edici derecede gerçek hissettiren karakterleriyle uzun süre aklımda kalacak kitaplardan biri oldu. Özellikle karanlık fantastik sevenlerin kesinlikle şans vermesi gereken bir hikâye.
Yazar Hakkında
Sunyi DeanYazar · 0 kitap
Sunyi Dean (sun-yee deen), spekülatif kurgu alanında birçok ödül kazanmış ancak kazanamamış bir yazardır. Teksas'ta doğmuş, Hong Kong'da büyümüş ve şu anda Yorkshire'da yaşamaktadır. İlk romanı THE BOOK EATERS, anında Sunday Times'ın 2 numaralı çok satanlar listesine girmiştir.
Boş zamanlarında viski almaktan, dambıl koleksiyonu yapmaktan ve jiu-jitsu'da ölmekten hoşlanır. Ayrıca, Tor yazarı Scott Drakeford ile birlikte Hugo ödülüne aday gösterilen Publishing Rodeo Podcast'ini kurmuştur.
