"Aile denen, varlığı inkâr edilemez olan o birlik, yıllar içerisinde birer birer azaldı. Ansızın bir başıma kaldığımı hatırlayınca gözlerimin önündeki her şey birer birer gerçekliğini yitirdi. Doğup büyüdüğüm odada ben bir başıma otururken zamanın böyle geçip gitmesi şaşırtıcıydı."
Bir kervan sona eriyor, bir diğeri başlıyor. Tekrar karşılaşacağım insanlar da bir daha asla göremeyeceklerim de var . Farkına varmadan hayatımdan geçenler , sadece yanımdan geçip gidenler var.
Dünya benim için var değil. O yüzden kötü şeylerin başıma gelme ihtimali değişmez. Bunu ben seçemem . Bu yüzden her şeyi olabildiğince parlak , olabildiğince neşeli yaşamak gerekir.
Büyük insanlar vardır . Sadece varlıklarıyla ışık saçarlar. Çevresindekileri aydınlatırlar . Ve gittiklerinde geriye dayanılmaz bir ağırlık bırakırlar .