Yazar:
Ezgi Ayvalı
Editör:
Beyza Ertem
Yorumlar ve İncelemeler
Kitapların şifa etkisi var; özellikle ilk sayfalarda okuru içine çekmeyi başaran, ruhumuza ulaşan, okudukça merak uyandıran, elden bırakılamayanların...
Sevgili Ezgi Ayvalı, romanı Kutlama'da kurgusuyla, duygusuyla, gerçeğiyle, düşüyle, Araf'ıyla çekici bir atmosfer yaratmış.
Alfabetik sıralamayla ilerleyen sahnelerin arasındaki dünyaya dâhil olup, orada kendimizden bir şeyler buluyoruz…
Kutlama‘da, kimliği giz perdesiyle sıkıca örtülmüş bir anlatıcı var:
“Sadece oyundan çıktım. Artık bir bedene ihtiyacım yok,” diyor…
Yine anlatıcının deyimiyle kasabanın adı Karabasan... Kavak ağaçlarının adı; Uzamışlar ve ilerilerde bir Mezarköy.
Kasabadaki Baraka Otel, kadınlı erkekli eski okul arkadaşlarını ağırlıyor; içlerinden birinin doğum günü kutlaması nedeniyle bir aradalar. Ancak eski defterler açılıyor, hesaplaşmalar başlıyor. Onlar geçmişte birbirlerine âşık olmuş, acı çekmiş ya da ailesel yaraları nedeniyle hırpalanmışlar. Ruhlarındaki yarım kalmış duyguların peşine düşüyorlar, ortaya kaotik bir izlence çıkıyor. Otel sahibesi, oğlu, bahçıvan, konuklar, tümü öyküleriyle, okuru bir tiyatro sahnesine çekerek rollerinin hakkını veriyorlar. İç içe geçen ayrıksı hikâyeler okuyoruz; diyaloglar, kişilik analizleriyle insanın çelişik bir varlık olduğu gerçeğiyle yüzleşiyoruz.
Ve malum virüs mü uğruyor otele, yoksa yedikleri mantardan mı zehirleniyorlar?
İki dünya arasında sıkışanlar, başı sonu olmayan bir rüyanın içine hapsolanlar aslında neredeler? Sanki ne yapsalar ölemeyecekler ama yaşamayacaklar da ve korkmayacaklar, mutlu da olmayacaklar…
Sevgili Ezgi Ayvalı'yı kutlamaktan başka seçenek kalmıyor okuruna... Finalde açıkçası neye içlendiğimi bir an kavrayamadan ağladım; yazar ve romanın en sahici, belki de hayal kadar şeffaf karakterinin arasındaki konuşma inanılmaz
Merhaba arkadaşlar! Bugün size #kutlama adlı bir eserin incelemesi ile geldim.
Roman, yalnızca bir kutlama hikâyesi gibi görünse de, katmanlı yapısı ve derinlemesine işlediği temalarla okuru derin bir içsel yolculuğa çıkarıyor. Karakterlerin geçmişte bıraktıkları travmalar ve sırlar, bir araya geldiklerinde ortaya çıkan hesaplaşmalar, Kutlama’yı düşündüren, sorgulatan ve aynı zamanda gizemli kılan öğeler arasında yer alıyor.
Karabasan adlı bir kasabada, mezarlıklarla çevrili, terkedilmiş bir otel olan Baraka’da gerçekleşen bir buluşma etrafında şekilleniyor. Eski arkadaş grubunun üyeleri, uzun yıllar sonra bir araya gelir ve kutlama amacıyla toplanırlar. Ancak, zamanla bu kutlama, yüzleşmeler, içsel dönüşümler ve hesaplaşmalarla dolu bir ortama dönüşür. Kitabın anlatıcı, bu süreçte arkadaş grubunun içinde yaşananları gözlerken, kimlik arayışı ve geçmişin yüküyle de mücadele eder.
Eserimiz, alfabetik sıralamayla ilerleyen bölümlerden oluşur. Bu yapısal özellik, romanın içindeki farklı temaları ve karakterleri tanıtmak için ilginç bir yöntemdir. Her harf bir karakteri, bir temayı veya bir hikâye parçasını temsil eder. Okur, her bir bölümde yeni bir gerçekle tanışır ve bu sayede romanın katmanları, sayfa sayfa derinleşir.
Romanın anlatıcısı, kimliğini sürekli sorgulayan bir figürdür. Hangi dünyada olduklarını, geçmişin ve bugünün nasıl iç içe geçtiğini anlamaya çalışırken, okur da aynı sorgulamaları yapar. “Sadece oyundan çıktım. Artık bir bedene ihtiyacım yok,” diyerek, anlatıcı yalnızca bir gözlemci değil, aynı zamanda içinde bulunduğu dünyayı anlamaya çalışan bir varlık olarak ortaya çıkar.
Kitap, bir kutlama olarak başlasa da, aslında bir yüzleşme süreci ve duygusal bir arınma hikayesidir. Karakterler geçmişte yaşadıkları acıları, travmaları ve pişmanlıkları
Ezgi Ayvalı’nın Kutlamasını bitirdim ve hala o masanın etrafında dönüp duruyorum. Bir grup arkadaş, Baraka Otel’de buluşuyor, geçmişin hesapları açılıyor, ama hiçbir şey göründüğü gibi değil. Ambulans sirenleri, öte dünyadan gelen mesajlar ve arafta sıkışmış hissettiren anlarla dolu bir hikaye… Sanki her karakterle tek tek göz göze geldim, her birinin iç sesini duydum. Yazar kelimelerle öyle bir oyun kurmuş ki, okurken hem masada oturuyorsun hem de dışarıdan izliyormuşsun gibi bir his kaplıyor içini. Kurmacanın sınırlarını zorlayan, insanın zihninde uzun süre dönüp duran bir roman. Cumartesi yazar-okur buluşmamızda Ezgi Ayvalı ile tanışma şansımızda oldu, o kadar içten, samimi ve naif biri ki, kitabın derinliğini onunla konuşmakta ayrı bir keyifti
Kesinlikle okunmalı, üzerine düşünülmeli.
“Kutlama”1000Kitap
Bazı kitapları okurken hiç bitmesin isteriz ya, işte “Kutlama” benim için onlardan biri oldu. Bir arkadaş grubunun Baraka Otel’de buluşmasıyla başlayan iç dökmeler, hesaplaşmalar ve daha fazlası ile devam eden romanı hem sonunu çok merak ederek hem de hiç bitmesin isteyerek okudum.
Sevgili Ezgi Ayvalı; kurgusuyla, duygusuyla, gerçeğiyle, düşüyle okuru içine çeken, etkileyici bir atmosfer yaratmış.
Alfabetik sıralamayla ilerleyen sahnelerin arasındaki dünyaya dahil olup, orada kendimizle, yaşamla ilgili kıymetli şeyler buluyoruz.
Kitabın son sayfalarını okurken bu “kurguyu” yazmadan önce düşünen üstüne bir de böyle bir dille, yormadan, uzatmadan müthiş bir emek ile yazan Sevgili yazarımız “Ezgi Ayvalı” ile aynı dünyada yaşıyor olduğum için şanslı hissettim.
“Kutlama” üzerinden biraz zaman geçtikten sonra yeniden okumak üzere kitaplığımdaki yerini aldı…
Bir zamanlar insanların yaşadığı kendi hâlinde bir köy Karabakan. Ama anlatıcıya göre Karabasan. Hemen yakınında tarihî geçmişi daha da eskiye dayanan, nüfusu yitip gitmiş ve ardında yalnızca mezarların kaldığı Mezarköy. Karabasan'la Mezarköy arasındaki ağaçların ardında ücra, sessiz ve asfalt yolsuz taş otel Baraka. Geçmişte sıkı dost olan ama hepsinin ayrı yollara gittiği bir arkadaş grubu uzun yılların ardından Baraka Otel'de bir araya geliyor. Buluşmanın sebebi Müge'nin kocasına yapacağı sürpriz kutlama. Ama geçmişin araya girdiği onca kayıp zamanın soracağı bir hesap var, yüzleşilmesi gereken gerçekler ve gün yüzüne çıkmayı bekleyen kişiler var. İlk başta aralarındaki sohbet arkadaşlık, aşk, gündemdeki olaylar, çocukluğumuzda benliğimize bırakılan korku ve travmalar, basın ve yayın yasakları üzerine oluyor. Ve aniden Corona ile hayatımıza giren karantina ve virüs sızıyor çatlaklardan.
Arkadaş grubunu gözleyen anlatıcının kimlik arayışı ve sorgulaması kitabın kilit noktası. Ekim, Yasemin, Cem, Müge, Gündüz, Özgür, Aksel, Bora... Kutlama amacıyla başlayan davet aralarında hesaplaşmaya, iç dönüş ve yüzleşmeye dönüşüyor. Kutlama, katman katman bir eser. Her bölümü alfabetik başlık altında ayrılıyor. Sayfalar ilerledikçe işlediği temalar, duygular ve yaşantılar derinlik kazanıyor. Çocuk gelin konusuna da değiniyor. Yani metin çok kapsamlı bir eser, her yönüyle zengin bir içeriği var. Hâliyle hemen hazmetmek o kadar kolay olmuyor, zaman alıyor. Yazarın kendisini de kurmacaya dahil etmesini ayrıca sevdim. Bu türde okuma yapmayı sevenlere tavsiyemdir.
Reklam
