Yazar:
Afranur Kalaycı
Yorumlar ve İncelemeler
"LİLYA"
"Bazı şeyler sadece hayalde mi güzeldir?
Gerçek olduğunda o büyü bozulacak mıdır?
Cevabını veremeyeceğim soru bu. Hayal ettiklerimi bana veremeyecek bir kişiye aşık olmuştum. Aşk bu.. Seçilmiyor işte..."
Aşk… Yüzyıllardır şairlerin dizelerine, ressamların tuallerine, bestecilerin notalarına sığdırmaya çalıştığı; ama hiçbir kelimenin, hiçbir renk tonunun ve hiçbir ezginin tam anlamıyla tarif edemediği bir duygu.
Aşk cesurları sever. Fedakârları sever. Onu yaşamak, herkese karşı çıkabilecek kadar güçlü olmayı gerektirir. Çünkü aşk, seni güçlendirir; sana erdem katar. Tıpkı Mevlâna’nın aşk ile yücelmesi gibi, tıpkı büyük şairlerin aşktan beslenmesi gibi…
Çoğu insan için imkânsız aşk, bir beddua gibi görülür. Oysa bilmiyorlar ki en yüce aşklar, imkânsız olanlardır. Çünkü aşk engel tanımaz, kural tanımaz. En zor şartlarda bile kendine bir yol, bir fırsat yaratır.
Lilya, imkânsız bir aşk hikâyesi üzerinden, özellikle toplumun kadın ve erkek rollerine yüklediği kalıpları sorgulayan, yargıları kırarak empati ve hoşgörüye davet eden bir roman. Aşkın yüceliği, şefkat, merhamet ve bireysel evrim üzerine kurulu güçlü bir anlatı sunuyor.
Küçük yaşta hayatın sert yüzüyle tanışmış, yaralarıyla büyümüş bir kadındır Lilya. Bir gün, toplumsal ve kişisel engellerle çevrili bir aşka düşüyor. “İmkânsız aşk” kavramı, burada klişe bir yasak ilişkiden ibaret değil; kültürel kodlar, kişisel travmalar, hayatın adaletsizliği ve kaderin sınavlarıyla örülmüş çok katmanlı bir engeller zinciri.
Lilya, hayatın zorluklarına teslim olmayan, erken yaşta büyümek zorunda kalan bir karakter. Toplumsal baskılar, aile sorunları ve imkânsız aşkla baş etmeye çalışırken dimdik durmayı başarıyor. Lilya’nın çocuksu masumiyeti, dünyaya ve insanlara bakışı, hepimizin zaman zaman hissettiği arzuları,
Kapakta yazıldığı gibi tam olarak bir aşk hikayesi okuduğumu söyleyemem. Aşk hikayesi kısmı bence bir örtüydü. Sadece aşk hikayesi dersek biraz küçümsemiş oluruz çünkü.
Esas karakter Lilya'nın çocukluktan yetişkin birey olana kadarki hayat yolculuğunu okuyoruz. Tek bir cümle olabilir, sayfa sayısı 245 falan olabilir ama 1000 sayfalık bir romana eşdeğer cümleler var. Bazen bir cümle, milyonlarca kelimeyi bir arada tutmaya yeter.
Çünkü Lilya' nın çocuksu masumluğu, dünyaya ve insanlara bakışı aslında birçoğumuzun bakışına benziyor. Kaçtığı, Sahip olmak istediği ya da savaştığı şeyler. Bununla birlikte toplumun, köklerini kazımak istediğimiz o mevhum ve dayatılmış zihniyetini bir kez daha görüyoruz.
Peki, Lilya'nın neydi istediği?
Güvenmekti hem de koşulsuzca.
Babadan hayır görmeyen kız çocukları yetişkin olduğunda erkeklerle sorun yaşıyor. Akılsız anne babaların kahrını evlatlar çekiyor... Baskıyla büyütülenlerin çoğu çoğu zaman dünya ile çatışma yaşayıp kopukluk yaşıyor. Sonra toplum neden bozuldu sorusu çıkıyor ortaya? Sizin kirli zihniyetlerinizin baskısı yüzünden!
Lilya erkeklere güvendi ve evet, saftı. Çok inanmak istediği için kendini pek bir güzelce kandırdı. Kaç kere... Ve akıllanmadı. Ama içten içe bozulmaya başlamış ruhunu zamanla kurtarmaya başladı. Çünkü ölüm kavramı onu kendine getirdi. Yetmedi, başkalarına da verdi şifasını.
Ama o Mıstıfı denen zamparadan kendini kurtarmayı hiç istemedi. İmkansız aşkmışmışmış. Yiyesin lahana Lilya, tevekel misin kızım sen? Yok iyi geliyormuş da yok bilmem neymiş... Sana burdan cevap veriyorum : İnsanın en zorlandığı şey hayır demektir. Bir de gereksiz inadı bırakmaktır. Sen saçma bir şekilde inat ediyorsun.
Bu arada hikayedeki şeyler gerçek. Kendine gelll!
Evet, benden 10 puan aldı. Dediğim gibi sadece bir aşk
Reklam
