'Kimse uyumasın artık!
Macbeth uykuyu öldürdü!'
Sen de gel, ey karanlık gece,
Cehennemin en koyu dumanına bürün ki,
Keskin hançerimle açtığım yara görünmesin;
Gök de karanlığı aralayıp
Bana 'Dur, Vurma!' demesin.
Gel, ey kirpikleri birbirine kavuşturan gece,
Perde ol günün merhametli gözlerine,
Yırt, at o kanlı, görünmez ellerinle
Uykularımı kaçıran o büyük anlaşmayı!