Yazar:
Mário de Andrade
Çevirmen:
Özlem Ekmeçiler Rocha
Tahmini Okuma Süresi:
6 sa. 48 dk.
Sayfa Sayısı:
240
Basım Tarihi:
Ekim 2019
Yayınevi:
Africano Kitap
ISBN:
9786056840501
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Eğlenceli bir büyülü gerçeklik romanı. Latife Tekin okumus ve sevmis olanlar mutlaka alip okumali. Yaramaz çocuk Macunaima insanı maceradan maceraya sürüklüyor.
Yağmur ormanlarında bir Rabelais!
Macunaima; hayal gücünün sınırsızlığıyla, Amazon kültürüne dair derinliğiyle, masalsı anlatımıyla latin amerika edebiyatının temel taşlarından biri.
Çocuksu bir güdülenme ile hareket eden, yerli halk anlatıları arasında eşi benzeri bulunmayan bir kahraman Macunaima. Tamamen ahlakdışı. Amazonların kralı olarak yaptığı birçok şeyi ironik bir taşlama, brezilya ve genel olarak üçüncü dünya toplumlarına yönelik bir eleştiri, olarak algılamak mümkün.
Büyülü Gerçekçiliğin öncüsü olan eseri okuyunca Borges, Marquez gibi yazarlara nasıl esin kaynağı olduğunu fark edeceksiniz.
“Büyülü Gerçeklik” bir yazı tarzıymış. Bu tarz denilince aklımıza, Gabriel Garcia Marquez ,Carlos Fuantes, Luis Borges, Salman Rushdie ,Italano Calvino, Haruki Murakami! ( ben pek benzetemedim ama neyse! ) Hasan Ali Topbaş, İhsan Oktay Anar gelirmiş.
Bu kitap, Gabriel Garcia Marquez’in çok etkilendiği 1893-1945 yılları arasında yaşayan şair, fotoğraf ustası , Mario de Andrade’nin bir şair romanıymış , bir nesir-şiiriymiş .
Bir kitabın “Büyülü Gerçeklik” tarzından sayılması için bir kere doğal ve zorlamasız olması , mucizevi unsurlar barındırması ancak buna karşı anlaşılır ve yükselmiş bir gerçekçilik içermesi gerekliymiş.
Zaten 1928 de kitabı kimse basmak istememiş ve yazar kendi kesesini açmış .
Kitap ilk okurlarına iki gömlek büyük gelmiş.
Kitabın girişinde okuyacaklarınızın ; ilginç, tuhaf, huzur ve edep bozucu ,umut kırıcı ,melankolik , depresif, vahşi ,grotesk ,bulanık ,matrak ,ürkünç ,kekre, otantik ,yoz, çılgın ,bıkkınlık verici ,ikrah getirici olacağını söylüyor.
Garip bir kitaptır varlığı edebi hassasiyetlere karşı süregiden bir hakarettir diye devam ediyor.
Dip notların fazlalığından bahsediyor . Beğendiklerinizi işaretleyin günün modası sosyal medyada paylaşırsınız diyor .
Yukarıda yazdığım tüm yazarların kitaplarını okumuştum , bir tanesi hariç hepsini bitirmiştim ve okurken çok zevk almıştım.
Soner Can’ın bu kadar çarpıcı girişinden sonra büyük bir zevkle okumaya başladım .
Dip not konusu tartışmasız kitabı okumanızı çok zorlaştırıyor . Ancak yine girişte kafa karışıklığına katlanarak Macunaima’nın köye geri dönüşüne kadar sabredin diyor .
Ve ben bu öğüte uydum hatta 232 sayfalık kitabın 75. sayfasına kadar okudum .
Kitabı şimdilik yarıda bıraktım ,sanırım benim açımdan kitabın akmasına mani olan kesinlikle dip notlar oldu . Belki de daha
Oldukça ilginç, değişik bir deneyimdi.Kendimi Brezilya'da Amazonlarda sandım. Komik,eğlenceli,fazlasıyla ironik bir kitaptı.Sıkı bir kapitalizm, emperyalizm ve modern insan eleştirisini kurguya yedirerek ve bizi güldürerek yapmış.Macunaima yaramaz çıkarcı ve sürekli maceradan maceraya koşan bir karakter.Biz de onunla beraber maceradan maceraya sürükleniyoruz.Efsanevi çok fazla karakter vardı.Kendi efsanelerini de yaratmış yazar.Büyülü gerçekçilik akımı fazlasıyla etkisini gösteriyordu.Brezilya'yi sömürmeye çalışan ülkelere yaptığı gondermeler etkiledi beni.Kitabi hep dudağımda bir gülümsemeyle okudum.Kitap Portekizce ve yerlilerin diliyle yazılmış. Yerlilerin dilinde yazılan yerlerde dipnotlar kullanılmış, muazzam bir çalışma olmuş bence.Dipnotlarin sıklığı okuma hızını biraz düşerse de kitabin akıcılıgi ,konusu, masalsı tarzi ve yaratıcılığı çok iyiydi.Ki ben dipnotlardan hiç sıkılmadım kendimi palmiyelerin, papaganlarin, mistik kokuların arasında etrafımda efsanevi karakterler ile beraber hep bir serüven peşinde hissettim.Yazarin kendi efsanelerini yaratması ise çok iyiydi.Macunauima'nin Amazon kadınlarına yazdigi mektup en beğendiğim yer oldu.Farkli,özgün, siradisi gerçeküstü bir eser okumak isteyenlere...
Merhabalarrrr
Nasılsınız efendim?
Bugün size bir kitapla geldim ki kendinizi Amazon ormanların da hissedeceksiniz. Ciddi diyorum.
Hani hepimizin bildiği #yüzyıllıkyalnızlık kitabının yazarı olan Gabriel Garcia Marquez var ya; bu kitabımızın yazarı ona ve bir çok yazara esin kaynağı olmuş.
Macunaima fantastik bir Amazon masalı. Yazarın dili öylesine şiirsel ki, su gibi akıp çekiyor içinizden. #büyülügerçeklik akımının babası Konusu, kurgusu öylesine güzel ilmek ilmek işlenmiş ki inanın bana yok böyle bir şey diyorsunuz okurken. Geleneksel ve yerelin masalsı bir yönü olsa da aslında Brezilya’nın kültürel bir yansıtmasının haricinde kapitalizm eleştirisi olarak yazılmış. Komik, eğlenceli ve de bolca ironi içeren bir kitap.
Kurgusu; Macunaima işe yaramaz bir çocuk, bir prens. Biraz hovarda, çokça tembel, arsız, edepsiz bir anti kahraman. “Amaaannnn ne uğraşacağım şimdi” diyen biri sürekli. Kardeşlerinin başına açtığı dertler öfff anlatılamaz.
Hicvli bir anlatımın yanında, masalsı ve mitsel bir şekilde ilerliyor. Metamorfoz barındıran efsanelere değiniyor sıkça. Ama efsaneleri yaratan Maria de Andrade.
Okurken papağan sesleri ve palmiyeler eşliğinde okuyorsunuz kitabı.
Çok uzatmak istemiyorum ama kesin net şunu söyleyebilirim.
Okunması gereken bir kitap
Tatil için Denizli’ye Ali’nin arabasıyla gidecek olunca Şamil C**’dan aldığım kitapları götüreyim bari dedim. Zaten birçoğunu okumuştum ama okumadıklarımı da koydum bavula. Geriye üç kitap bıraktım. İkisi, kütüphaneden alınca tek seferde bitiremeyeceğim kalınlıkta, bir de bu kaldı işte. Neden kaldı? Önünü, arkasını, içini okumadım. Sadece ismi, kapağı ve yazarı yeterli oldu. İçimden bir his “bu kitap Marquezinkiler gibi bir tada sahip” dedi. Giriş bölümünde direkt bundan bahsediliyordu. Öyle ki, Marquez’in etkilendiği bir adammış kendisi, büyülü gerçeklik Marquez’e onun elinden geçmiş. Büyülü gerçeklik denince hemen ilgimi çekti zaten. Severiz. Giriş de, bu konudan güzelce bahsediyordu.
Girişte bahsedilen bir başka konu da dipnotlar ve kitabı okumanın kimilerine göre zorlayıcı olacağıydı. Evet, kabak gibi ortada olan bir durum. Yalnız, okumalarına az da olsa özen gösteren biri bu dipnotların üstesinden gelebilir. Şahsen ben şöyle bir taktikle ilerledim: Genelde kelimenin ne olduğuna gözucuyla bakıp kalan açıklamaları pek okumadım. Çünkü diğer türlüsü akışı biraz fazlaca bozacaktı. Arka arkaya on kuş ismi sıralanmış mesela, bunların kuş olduğunu anlayınca bilimsel isimleri neymiş, tipleri nasılmış pek önemsemedim. Fonetiği duyayım diye hepsini sesli okuyarak geçtim. Altyazı meselesi tamam ama yine de eksik bir yön kaldı. O dönemde Brezilya’da yaşıyor olsam bir nebze tamamlardım bu eksikliği ama yine de tam olmazdı. Yazar çok fazla atıfta bulunuyordu. Bunların birçoğu dipnot ile açıklandı ama eminim açıklanmayanlar da vardır. Hem direkt anadilinden bir kelime şakası okumak, çeviri notunda açıklanmasının yerini tutar mı hiç? Hem dil düzleminde, hem kültürel anlamda bir eksiklikti bu hissettiğim ama kitabı daha kötü yapan bir şey değildi. Sadece “ah bir de şöyle
Yazar Hakkında
Mário de AndradeYazar · 1 kitap
Mário Raul de Morais Andrade, Brezilyalı şair, romancı, müzikolog, sanat tarihçisi ve eleştirmen ve fotoğrafçıydı. Brezilya modernizminin kurucularından biri, 1922’de Paulicéia Desvairada’nın yayınlanmasıyla neredeyse modern Brezilya şiiri yarattı. etnomüzikoloji — etkisi Brezilya'nın çok ötesine geçmiştir.
