Manon Lescaut
Abbe PrevostYazar:
Abbe Prevost
Çevirmen:
Ali Faruk Ersöz
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 39 dk.
Sayfa Sayısı:
164
Basım Tarihi:
1 Temmuz 2021
Yayınevi:
Helikopter Yayınları
Orijinal Adı:
Manon Lescaut
Orijinal Dil:
Fransızca
Orijinal Ülke:
Fransa
ISBN:
9786055819798
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Diğer Baskılar
8 diğer baskı · Tümünü Göster
Manon Lescaut
57 okunmaEngin Yayıncılık · Nisan 2003 · 168 s.
Manon Lescaut
42 okunmaHelikopter Yayınları · 1 Temmuz 2021 · 164 s.
Manon Lescaut
10 okunmaHabora Kitabevi · 1972 · 266 s.
Manon Lescaut
8 okunmaGüven Yayınevi · 1965 · 260 s.
Manon Lescaut
4 okunmaAmore Yayınevi · 16 Nisan 2025 · 182 s.
Manon Lescaut
3 okunmaPenguin Classics · 26 Eylül 1991 · 208 s.
Yorumlar ve İncelemeler
Manon Lescaut elinde oldukça değerli şeyler olmasına rağmen her seferinde bunları tehlikeye atacak seçimler yaptı. Yine de benim için asıl hayal kırıklığı des Grieux oldu. Manon Lescaut'nun onu hiçe sayarak yol açtığı felaketlere rağmen kendi değerini hiçe sayıp "aşkının" peşinden gitti. Bence bu bir aşk değil; bağımlılık...
Karakterlere kızgınım fakat kitap oldukça güzel ve akıcıydı.
genel olarak güzel bir kitap olmasına rağmen aşırıya kaçıldığını düşündüğüm yerleri var.
insan aşkı uğruna ne kadar ileri gidebilir sorusuna cevap verebilse de bu aşk mı yoksa takıntı mı belki de herkesin farklı cevaplayabileceği bir soru, bana kalırsa sevgili şövalyenin manon’a duyduğu bu olağanüstü hayranlık tam olarak aşk mı emin değilim. insan aşkı sadece somut yaratılışa sığdırmamalıydı, şövalyenin manon’un ruhunda ne bulduğuydu önemli olan bence fakat bundan ziyade kutsal güzelliği ön plandaydı.
ek olarak insanı aşktan alıkoyması gereken bir şey varsa o da ihanettir lakin şövalye ihaneti bile görmezden gelecek bir bağlılık içindeydi manon’a.
kitaptaki birçok karaktere yer yer kızdığım oldu fakat genel düşüncem okunmaya değer bir kitap olduğu.
Kitabı şu şekil okudum
youtube.com/shorts/5GZNO_EE...
Bu kitap kumar bağımlısı bir Fransız şövalyesi René de Grieux' un genelevden kurtardığı bir fahişeyle yaşadığı aşk macerasını anlatmaktadır.
Des Grieux, Manon’a olan derin aşkı ve ona duyduğu bağlılıkla, onun ihanetlerine rağmen ona kıyamaz. Manon ise sürekli olarak tutkusuyla hareket eder ve Des Grieux’ün sevgisini bir türlü layıkıyla karşılamaz. Bu ilişki, hem aşkın hem de insan doğasının zayıflıklarının acı bir portresini çizer. Des Grieux’ün duygusal çelişkisi, onu sevdiği kadına karşı hem nefret hem de çaresiz bir sevgiyle doldurur.
İhanet, ihtiras, tutku, metanet, sabır, erdem, dindarlık gibi duyguların geçtiği kitapta yer yer üzücü yer yer komik sahnelere şahit olacaksınız.
Pezevenk Şövalye
Manon Lescaut temelde şuna dayanıyor: Eğer buna aşk diyeceksek, bu; tek taraflı sadakatin, karşılığında tek taraflı ihanetle beslendiği bir hikâye. Manon ve Chevalier des Grieux’nun ilişkisi baştan sona dengesiz, yaralayıcı ve insanın sınırlarını zorlayan bir yapı üzerine kurulu. Zaten roman daha en başta bu gerilimi açık ediyor; ne romantik bir masal vaat ediyor ne de duygusal bir eşitlik.
Manon karakteri net: Hayatta tek derdi zevk ve eğlence. Sefaletle arasında mutlak bir düşmanlık var ve bu hayattan kurtulmak için yapmayacağı hiçbir şey yok. Bu noktada karakter tutarlı. Rahatsız edici ama tutarlı. Asıl problem, ona körü körüne bağlı olan Chevalier’de başlıyor. Sadakati neredeyse patolojik bir hâl alıyor ve bu sadakat onu giderek daha aşağılayıcı, daha mide bulandırıcı durumların içine sürüklüyor. Üstelik Chevalier bu durumları öyle bir karşılıyor ki, okurken insanın sinirleri bozuluyor. Ne bir kopuş var, ne gerçek bir öfke, ne de sahici bir yüzleşme. Her şey yaşanıyor ama hiçbir şey gerçekten yaşanmamış gibi geçiliyor.
Chevalier sürekli onurdan, erdemden, gururdan bahsediyor. Ağzından düşmeyen kavramlar bunlar. Ama iş yaşamaya gelince ortada ne onur var ne erdem. Hayatını bu değerlerle kurduğunu, gelecekte de böyle yaşayacağını düşünüyor ama attığı her adım bunun tam tersini gösteriyor. Söyledikleriyle yaptıkları arasında uçurum var. En trajik tarafı da şu: Sürekli hayatımı feda ederim diyen bu adam, her şeyi yaşıyor ama bir tek hayatını gerçekten feda edemiyor. Demek ki insanın söyledikleriyle gerçek sınırı aynı yerde durmuyor.
Bir de bitmeyen sadakatsizlik endişesi var. Chevalier neredeyse sürekli Manon’un onu bir gün daha aldatacağı korkusuyla yaşıyor. Bu kadar güvensizlikle bir insan nasıl mutlu olabilir, nasıl sevildiğine inanabilir? Kafamda deli sorular var.
Manon Lescaut temelde şuna dayanıyor: Eğer buna aşk diyeceksek, bu; tek taraflı sadakatin, karşılığında tek taraflı ihanetle beslendiği bir hikâye. Manon ve Chevalier des Grieux’nun ilişkisi baştan sona dengesiz, yaralayıcı ve insanın sınırlarını zorlayan bir yapı üzerine kurulu. Zaten roman daha en başta bu gerilimi açık ediyor; ne romantik bir masal vaat ediyor ne de duygusal bir eşitlik.
Manon karakteri net: Hayatta tek derdi zevk ve eğlence. Sefaletle arasında mutlak bir düşmanlık var ve bu hayattan kurtulmak için yapmayacağı hiçbir şey yok. Bu noktada karakter tutarlı. Rahatsız edici ama tutarlı. Asıl problem, ona körü körüne bağlı olan Chevalier’de başlıyor. Sadakati neredeyse patolojik bir hâl alıyor ve bu sadakat onu giderek daha aşağılayıcı, daha mide bulandırıcı durumların içine sürüklüyor. Üstelik Chevalier bu durumları öyle bir karşılıyor ki, okurken insanın sinirleri bozuluyor. Ne bir kopuş var, ne gerçek bir öfke, ne de sahici bir yüzleşme. Her şey yaşanıyor ama hiçbir şey gerçekten yaşanmamış gibi geçiliyor.
Chevalier sürekli onurdan, erdemden, gururdan bahsediyor. Ağzından düşmeyen kavramlar bunlar. Ama iş yaşamaya gelince ortada ne onur var ne erdem. Hayatını bu değerlerle kurduğunu, gelecekte de böyle yaşayacağını düşünüyor ama attığı her adım bunun tam tersini gösteriyor. Söyledikleriyle yaptıkları arasında uçurum var. En trajik tarafı da şu: Sürekli hayatımı feda ederim diyen bu adam, her şeyi yaşıyor ama bir tek hayatını gerçekten feda edemiyor. Demek ki insanın söyledikleriyle gerçek sınırı aynı yerde durmuyor.
Bir de bitmeyen sadakatsizlik endişesi var. Chevalier neredeyse sürekli Manon’un onu bir gün daha aldatacağı korkusuyla yaşıyor. Bu kadar güvensizlikle bir insan nasıl mutlu olabilir, nasıl sevildiğine inanabilir? Kafamda deli sorular var.
3/10
2021 29. kitabı
18. yüzyıl Fransa'sında, soylu ve doğal olarak zengin bir ailenin oğlu, Manon Lesko adında güzel bir kıza aşık olur. Manon, zevk ve eğlence düşkünü ve dolayısıyla sevgilisini aldatmaya meyilli biridir.
Kitapta alışılmadık herhangi bir olay yok. Fransız, İngiliz ve Rus klasiklerinde bolca rastladığımız çarpık ilişkiler ve savurganlık kitap boyunca hakim olan genel tema. Ara sıra vaizce birkaç satır okudum ama alt metni yok. Çok yüzeysel dolayısıyla etkilemedi beni.
Dil ve anlatım olarak insanı büyüleyen, ilham veren, merak uyandıran herhangi bir şey yok. 'Şöyle yaptım, böyle ettim, şu oldu, bu bitti.' tarzında cümlelerden ibaret. Anlatımda kendini sevdirebilecek bir risk alımı yok. Tabii bu durum kötü değil ama doyurmuyor insanı. 5-1-2-3-4 tekniğiyle yazılmış. Ancak dönüp dolaşan bir kurgu var. Sık sık benzer olaylar yaşanıyor. Karakterler asla ders almıyor. Körü körüne aptal bir aşk resmedilmiş sadece. Aslında bu durum tek başına sorun değil ancak kitapta derinlik olmayınca çok sinir bozuyor. 'Manon da Manon, yetti be!' dedim bir yerden sonra.
Zaman kaybı demeye dilim varmıyor ancak tavsiye de etmiyorum.
1697 yılında Fransa'nın Hesdin kentinde doğan Abbe Prevost bütün ününü "Manon Lescaut" romanına borçludur. 18. yüzyılın duygusal eserlerinin klasik bir örneği olan Manon Lescaut, iyi biraileden gelen genç bir adamın bir fahişe uğruna yaşamını tüketmesini anlatır.Bu roman birçoklarınca günümüz romancılığının öncüsü olarak kabul edilir.
Aşkın gözü kör diye boşuna dememiş atalarımız ;(
Ah 
Manon Lescaut ah...
Teşekkürler Abbe Prevost , anlatımın muhteşemdi...
Not: Kamelyalı Kadından sonra okuduğum için içerik aynı olsa da ilgiyle okuttu kendini Manon ;)
Manon Lescaut ah...
Teşekkürler Abbe Prevost , anlatımın muhteşemdi...
Not: Kamelyalı Kadından sonra okuduğum için içerik aynı olsa da ilgiyle okuttu kendini Manon ;)
Manon Lescaut Abbe Prevost
Esas mesleği rahip olan Abbe Prevost, eserleri gibi hayatı da çalkantılı olmuştur. Bağımsız, özgürlüğe düşkün mizacı baskın olduğundan rahipliği bırakıp, erken yaşlarda ailesinden ayrılarak farklı maceralara sürüklenmiştir. Yaşamı boyunca zorluklarla, yoksullukla, sürgünlerle mücadele etmiştir.
Fransız edebiyatında çok önemli bir yeri olan yazar, özellikle Jean Jacques Rousseau'yu derinden etkilemiştir; Prevost'un yazılarında hummanizmin tohumları ekiliydi, ileride insanlık bunun ilk meyvelerinden faydalanacaktı. Prevost önce Rousseu'yu hazırladı, o da ideal toplum hayaliyle yaşayan yazarlara ilham verdi; sonunda ise büyük Fransız ihtilali gerçekleşmişti..
Manon Lescaut, 1731'de ilk yayınlandığı zaman yasaklanmış, toplumun ahlaki değerlerine aykırı bulunduğu için yakılmıştır. Yazar 1753'de romanı tekrar gözden geçirerek, bazı bölümleri düzelterek tekrar basılmasını sağlamıştır. Geç de olsa eserin değeri zamanla anlaşılmış; tiyatro, opera, sinemaya uyarlanmıştır.
Genç Grieux Şövalyesi ile Manon Lescaut arasındaki tutarsız bir aşk hikayesinin anlatıldığı romanda; bahtsız Grieux Şövalyesi'nin derin aşkı karşısında Lescaut'un sadakatsiz, maddiyatçı, flörtöz yapısı ilişkilerini derin acılara, ayrılıklara sürükleyecektir. Akıntıya kapılıp giden sevgililer huzur ve mutluluğun çok uzağında bir serüvenin içinde kendilerini bulacaklardır.
Klasikler arasında kendine yer edinmeyi başarmış olan Manon Lescaut, okunması gereken değerli romanlar arasında yer alan bir baş yapıttır...
Puan vermedi·260 syf.·
2019 20. kitabı
Prevost’ın yazdığı ve operalara da konu olan bu romanda, Manon adlı genç bir kıza aşık olup onunla birlikte kaçan Grieux’nun toplumsal konumu ve zayıf kişiliği nedeniyle uğradığı felaketleri anlatıyor.
Bana göre yazar aslında kendi düzensiz yaşamını, gerçekleştiremediği düşlerini ve başarısızlıklarını anlatıyor bu romanda...
Reklam
