Puan
6.610 üzerinden
Bakın, bu kitap beni hem derinden sarstı hem de fazlasıyla rahatsız etti. Hikâye, bir babanın kızına karşı duyduğu “saplantılı duyguların” ağırlığı altında ezilen bir genç kadının iç dünyasını anlatıyor. Shelley, bu konuyu öyle derin bir duygusallıkla işlemiş ki; iğrenç ve utanç verici bir itiraf bile insani acının bir parçası gibi hissediliyor.
Okurken sürekli “Shelley, bunları yazarken gerçekten ne yaşadın?” diye düşündüm.
Mathilda’nın karmaşası, yalnızlığı ve suçluluk duygusu o kadar gerçekti ki, bazı sayfalarda nefesim kesildi. Bazı kısımlar beni tiksindirdi, hatta kendimi sık sık “Ben ne okuyorum ya?” derken buldum. Kısacası kitap iyi ki 108. sayfa da bitmiş. Daha fazla uzasaydı devam edemeyebilirdim.
Mathilda büyük bir aşkın dünyadaki izidir. Fakat nasıl olurda böylesine büyük ve tutkulu bir aşktan böyle umutsuz ve ölümü bekleyen bir hayat doğar? Nasıl bu iki zıt kavram birbirine bu kadar yakın olabilir ki?
Bizim kendimizden saydığımız bir parça koparsa, hayatımıza elveda derse işte o zaman bu iki kavram o kadarda farklı gelmez gözümüze. Aslında birinden diğerine geçişin ne kadar kolay ve amansız bir şekilde gerçekleşebileceğini anlarız. Ve bu parçamıza olan tutkumuz ne kadar büyükse acımız, yıkımımız o kadar trajik olur.
-spoiler-
Mathilda'nın babası tam olarak bunları yaşar. Kızının doğumundan kısa süre sonra kendilerini terk eden karısına olan bağlılığı ve çocukluktan süregelen tutkusu onu yerlebir eder. Mathilda'yı ise halasına emanet eder ve belki bir gün acılarını dindirip dönebilirse acılarını unutmak için çıktığı yolculuktan, belki de kendini gönderdiği sürgünden, kızına tekrar kavuşacağını yazar bıraktığı mektubunda. Söylediği gibi de döner tam 16 yıl sonra. Döndüğünde kızının en yakın arkadaşı, tüm hayatı ve tek ebeveyni olur kızının gözünde. Fakat Mathilda babası için annesinin ruhunun bir parçasıdır, annesi giderken yerine Mathilda'yı kendine bırakmış gibi düşünmekten alıkoyamaz kendini. Mathilda'nın annesine olan aşkının ve acılarının dinmediği gibi üstüne kızının annesine benzerliği bunu alevlendirmiştir. Bu sıkıntısını ve saplantısını kızına yansıtmak ve onu lekelemek istemez ve kendisini cezalandırır, öldürür. Ve şimdi ise Mathilda'nın hayatından bir parça kopmuştur kendisiyle beraber. Babası, tek arkadaşı, yıllardır kavuşmayı bekleyip sonunda kavuştuğu insan teker gitmiştir dönmemek üzere. Artık Mathilda için ölüme kadar zindan başlamıştır. Tek beklediği ve istediği şey babasına kavuşmaktır. Fakat kaderinde bu acıyı çekmek vardır ve ölümü
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Varoluşun ruhu içimde ölmüştü...·108 syf.·Edebiyat
8/10
2024 105. kitabı
~~~kısa hayatımın farklı sahnelerinin üzerinden tekrar tekrar geçtim; eğer dünya bir sahneyse ve ben de onun üzerindeki bir oyuncudan fazlası değilsem rolüm tuhaf ve -heyhat!- trajikti. Çocuklara genelde neredeyse bebeklikten itibaren verilen sevgi ifadelerinden yoksun kaldım; tamamen kendi halime bırakılmıştım ve neredeyse gayritabii diyebileceğim zevkleri tattım, çünkü gerçek değil hayaldiler~~~
Mary Shelley nin, yaslı bir adamın kızına duyduğu rahatsız edici tutkuyu anlatan karanlık hikaye, yayıncılığını üstelenen kendi babası olsa da, bir asırdan fazla bir süre yayınlanmadı kitap. Babasının ensest tutkusuyla toplumdan dışlanan bir kadının öyküsünü anlatır kitap zira...
Baba-kız ensestinin rahatsız edici temasıyla, Mary Shelley'nin yayıncısı—kendi yıkıcı kitaplarıyla tanınan babası—sadece Mathilda'yı yayınlamayı reddetmekle kalmadı, ona el yazmasının tek kopyasını geri vermeyi de reddetti ve eser onun hayatta olduğu sırada hiçbir zaman yayınlanmadı.
Mathilda kişisel bir gerçeklik için tuhaf fanteziler kullanır. Annesi doğum sırasında ölen genç bir kadının hikayesini anlatırken —tıpkı yazarın annesinin doğumundan sonra ölmesi gibi— ve yaslı babasıyla ilişkisi, onu kayıp karısıyla karıştırdığı ve onun yakışıklı bir şairle ilişkiye girdiği için ci popnsel açıdan yoğun bir hal alır. Ancak karakterler açıkça kendisine, babasına ve kocasına dayanmasına rağmen, anlatıcının duygusal ve amansızca kendini sorgulayan sesi, hikayeyi otobiyografik yankının ötesine, cesur bir kadının aşk, kefaret ve kurtuluş arayışının sürükleyici bir öyküsüne taşımaktadır...
Temelde yine ebeveyn-çocuk ilişkilerindeki sevgiye dayanarak halasının katı soğuk tavrı başka psikolojik durumu da getirmektedir, kitaba en temelden bu gözle bakılıp okunursa eş, anne-baba, çocuk, akraba ilişkileri başka boyut
Mary Shelley nin, yaslı bir adamın kızına duyduğu rahatsız edici tutkuyu anlatan karanlık hikaye, yayıncılığını üstelenen kendi babası olsa da, bir asırdan fazla bir süre yayınlanmadı kitap. Babasının ensest tutkusuyla toplumdan dışlanan bir kadının öyküsünü anlatır kitap zira...
Baba-kız ensestinin rahatsız edici temasıyla, Mary Shelley'nin yayıncısı—kendi yıkıcı kitaplarıyla tanınan babası—sadece Mathilda'yı yayınlamayı reddetmekle kalmadı, ona el yazmasının tek kopyasını geri vermeyi de reddetti ve eser onun hayatta olduğu sırada hiçbir zaman yayınlanmadı.
Mathilda kişisel bir gerçeklik için tuhaf fanteziler kullanır. Annesi doğum sırasında ölen genç bir kadının hikayesini anlatırken —tıpkı yazarın annesinin doğumundan sonra ölmesi gibi— ve yaslı babasıyla ilişkisi, onu kayıp karısıyla karıştırdığı ve onun yakışıklı bir şairle ilişkiye girdiği için ci popnsel açıdan yoğun bir hal alır. Ancak karakterler açıkça kendisine, babasına ve kocasına dayanmasına rağmen, anlatıcının duygusal ve amansızca kendini sorgulayan sesi, hikayeyi otobiyografik yankının ötesine, cesur bir kadının aşk, kefaret ve kurtuluş arayışının sürükleyici bir öyküsüne taşımaktadır...
Temelde yine ebeveyn-çocuk ilişkilerindeki sevgiye dayanarak halasının katı soğuk tavrı başka psikolojik durumu da getirmektedir, kitaba en temelden bu gözle bakılıp okunursa eş, anne-baba, çocuk, akraba ilişkileri başka boyut
Okudum bitti , içimi bas baya kararttı.. bir babanın kızına olan sevgisinin dozunun yanlış sularda yüzmesi ve sonuçları.. yazar hisleri geçirmede baya becerikli, kitabın yarı otobiyografi olduğunu söyleyenler var belki bu yüzden de fazla hissedilir oldu , kitap ince 108 sayfa ama baya zor okunuyor okuyorsun okuyorsun hala okuyorsun.. bugün bitsin istedim çünkü yarın tekrar bu kasvet havasına girmek hoş olmazdı benim için 🪻
Marry Shelley'nin betimlemeleri, dili oldukça güçlü ve kendine hayran bırakıyor evet ama yine sadece bilinç akışından ve uzun diyaloglardan oluştuğu için anlaşılması yer yer zor olabiliyordu aynı zamanda çeviri romanların genel sorunlarından biri bu oluyor zaten. Konusuna çok girmek istemiyorum dili ne kadar güzel olsa da konu bir o kadar rahatsız ediciydi. O yüzden bu kısa kitabı bitirmem 5 günümü aldı. Zamanında Shelly'nin yayımcılığını babası yapıyormuş ve bu kitabı yayımlamayı reddetmiş, kitap da zaten yazar öldükten sonra basılmış. Daha önce Frankenstein okuduğum ve çok beğendiğim için yazarın bu kitabını da okumak istemiştim yine de dilini beğendim ama konu maalesef oldukça rahatsız ediciydi. Hayatı boyunca arkadaşı olmamış, ebeveyn sevgisi görmemiş bir kızın bir de babasından tam sevgi, dostluk göreceğini sanarken çarpık bir sevgi ile karşılaşmış olup deliliğe sürüklenmesi beni çok üzdü, okurken aynı zamanda çok da üzüldüm Mathilda'ya...