Puan
810 üzerinden
Kitabı alırken de, okumak için kapağını açarken de bu kadar güzel kitap olacağı aklımın ucundan dahi geçmemişti. Gerçi kitabın kötü olduğunu beklemiyordum, zira puanı çok yüksekti ama yine aklımda bir acaba vardı. Finale gelince de, sofradan tıka basa doymuş olarak kalkan biri gibi tatmin duygusuyla kapadım kitabın kapağını.
Küresel ısınma nedeniyle dünyadaki hayvan nesli yavaş yavaş yok olmuş, bazı hayvan türlerinin sayısı azalmıştır. Bunlara kuşlar ve balıklar da dahildir. Kuş bilimcisi Franny Stone, soylarının hayatta kalan tek örneği olan deniz kırlangıçlarının Kuzey Atlantik Okyanusu üzerinden güneye göç etmeye başladığını fark edince, kuşlara takip cihazı takarak, iklim değişikliğinin kuşların uçuş alışkanlıklarını nasıl etkilediğini gözlemlemek için yola çıkar. Fakat göç yollarını takip etmek için okyanusa açılması gerekir ve acil bir şekilde tekne arayışına girer. Denize açılacak bir gemiyi bulması çok zordur çünkü balık nesli de tükendiğinden denize açılacak gemi bulmakta zorlanır. Sonunda bir kaptanı ikna ederek altı mürettebatla okyanusa açılır. Buraya kadar her şey normal. Fakat denize açıldıktan sonra gelişen olaylar kalp ritmimizi artıracak kadar heyecanlı ve duygusal. Vahşi okyanustaki ölüm kalım savaşı, kuş bilimcisi Franny Stone'nün geçmişte yaşadığı acı dolu hayatı ve gözlerimin dolmasına sebep olan bir final.
Okyanusta, nesli tükendi denilen deniz kaplumbağasına denk gelmeleri beni çok duygulandırdı. O mutluluğu o heyecanı mürettebatla birlikte ben de yaşadım. Şüphesiz dünyanın dengesini bozarak bitki ve hayvan neslinin tükenme sebebi biz insanlarız. Doğal yaşamı yok ederek ağaçları kesip suları kirleterek ilkim değişikliğine sebep oluyoruz. Küresel felaket kapıda ve bunlarla ilgili ciddi çalışmalar olmadıkça geleceğimiz pek parlak görülmüyor.
Kitapla ilgili ilk söylemek istediğim şey yayıneviyle ilgili. Metinde o kadar çok cümle hatası var ki Türkçe yapısına aykırı ifadeler sık sık göze çarpıyor. Sorun çeviri aşamasında mı yaşandı, yoksa baskı sürecinde mi bir eksiklik oldu bilemiyorum; ancak insan ister istemez “Bu kitap Türkçe basılmadan önce hiç mi gözden geçirilmedi?” diye düşünüyor. Ne yazık ki bu teknik hatalar okuma keyfimi ciddi şekilde azalttı.
Bunun dışında ise kitabın konusu beni etkiledi. Baş karakter Franny’nin içsel çatışması ve atıldığı maceranın anlatım biçimi, beni hikâyenin içine çekti. Anlatımdaki o sıcaklık sayesinde metinle kolayca bağ kurabildim ve Franny’nin yolculuğunu hissederek okudum.
Kitabın en güçlü yanlarından biri de insanın doğayla kurduğu ilişkiyi sorgulatması oldu benim için. İnsanlık olarak, kendimizden başka yaşayan canlı türlerine neden yeterince saygı duymadığımız; hatta onları yok etmeye bu kadar meyilli olduğumuz uzun zamandır düşündüğüm ve içimde yara olan bir konu. Yazar, Antarktik denizkırlangıçları üzerinden bir yolculuk anlatıyor gibi görünse de aslında benim vicdanıma dokunan bir hikâye kuruyor.
Kitabı okurken ister istemez kendi dünyama döndüm. Doğadaki kedi ve köpeklere yaklaşımımız, atları yıl boyunca kullanıp kışın yılkı atlarını ölüme terk edişimiz… Tüm bunlar bana insanlığımızı yeniden sorgulattı ve kitabı sadece bir macera değil, aynı zamanda vicdani bir yüzleşme olarak görmemi sağladı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Dünyanın en uzun göç yolunu kateden Arktik denizkırlangıçlarının son göçleri olacağına inanarak , onları takip etmek için Antarktika'ya gitmeye çalışan Franny'nin müthiş öyküsü.
Hayvanlar yavaş yavaş yok olduğunda ve hayatta sadece biz kaldığımızda dünyanın ne kadar ıssız olacağını anlatan ,müthiş sürükleyici, harika bir kitap. Çok etkilendim.
Göçmen Kuşlar: kaybolan doğanın öyküsü2023 Okuma Raporları
Puan vermedi
Başlarda beni pek çekmiyordu, okumayı erteliyordum sürekli. Sonra okumaya zorladım kendimi, ağır bir dili olduğunu da söyleyemem bu arada. Sonlara doğru hikaye beni sardı ve bir çırpıda bitirdim ayrıca beni duygulandırdığını da eklemeliyim. Başta yadırgadığım ve asla bağdaştıramadığım Franny Lynch karakteri beni yanılttı. Kimsenin tam hikayesini dinlemeden yargılamamayı hatırlattı bir taraftan. Ayrıca kitapla ilgili hoşuma giden detay da hikayede tam anlamıyla kötü diyebileceğimiz bir karakter olmamasıydı. Aslında insan olmak da bunu gerektirmez miydi? Elimizle öldürdüğümüz canlıların dışında kalp kırmayıp birilerini sevmeye çalışıyoruz. Nial’ın Franny’e söylediği gibi ‘Senin dışında herkesten nefret ediyorum.’ belki nefreti kendimize de bulayıp onu saramadığımız canlıları düzgün sevmeyi öğrenebiliriz. Bir gün bu potansiyel korkunç ütopyanın gerçekleşmemesi dileğiyle. Kuşlar umarız yerlerinde kalmaya devam ederler bizde umarsızlığımızla yaşamaya!
OKUDUM – BİTTİ:
Kitap Adı : GÖÇMEN KUŞLAR
Yazar Adı : CHARLOTTE MCCONAGHY
Sayfa Sayısı : 360
Kitap Puanım : 10 / 6
Kitap İncelemem :
Charlotte McConaghy’nin Göçmen Kuşlar’ı uzun zamandır merak ettiğim, “mutlaka oku” denilen kitaplardandı. Arka kapakta “yılın romanı”, “destansı övgü” gibi ifadeleri görünce beklentim haliyle yüksekti. Kurgu, anlatılmak istenen, olay örüntüsü gerçekten güzel ve sürükleyiciydi — özellikle Franny’nin iç dünyası, doğayla kurduğu bağ ve o puslu deniz atmosferi beni içine çekti. Ama yine de bahsedildiği kadar iyi çıkmadığı için bir miktar hayal kırıklığına uğradım. Aslında 8 puan verecektim ama kitapta o kadar çok yazım hatası vardı ki mecburen 6 puan verdim.
Çeviri ve editörlük sürecindeki özensizlik okuma keyfimi baltaladı; cümleler takıla takıla ilerliyor ve atmosfer sık sık bölünüyor. Hikâyenin duygusu sağlam, fakat o büyülü gerçekçi hava tam oturmamış gibi hissettirdi. Yine de “insanın doğaya ve kendine yaptığı yolculuk” temasıyla ilgiliyseniz bir şans verebilirsiniz — ama baskı kalitesi konusunda uyarayım
Siz bu kitabı okudunuz mu? Yazım hataları sizin de canınızı sıkar mı? Yorumlara bekliyorum
#GöçmenKuşlar #CharlotteMcConaghy #okudumbitti #kitapyorumu #roman #çevirisorunu #kitapönerisi #kitapkurdu #edebiyat #altınıçizdiklerim #okumakgüzeldir #kitaptavsiyesi #instakitap #okurkitlesi
Göçmen Kuşlar 
Charlotte McConaghy
Göçmen Kuşlar Charlotte McConaghy