Puan
7.810 üzerinden
Uyuyan güzel, masumiyetin simgesi..·324 syf.·Düşünce
7/10
2025 141. kitabı
Bir yıl önce bu kitabın filmini izlediğimde bir o kadar anlam veremediğim olaylar ve de eksik bazı parçalar vardı. Ama kitabını okuduktan sonra o eksik olan parçalar yerine oturmaya başladı, yani puzzle başarıyla tamamlandı diyebilirim.
•
1860'ların İrlanda'sında geçen hikâyemiz, bir İngiliz hemşirenin İrlandalı bir kız çocuğuna, yani Anna'ya bakması ile başlıyor. On bir yaşındaki Anna O'Donnell sebebi bilinmez bir şekilde yemek yemeyi bırakır ancak mucizevi bir şekilde hayatta kalır ve sağlıklı olmayı başarır. Sahtekar olup olmadığını araştırmak için gönderilen Lib Wright ise, bir haber peşinde koşan bir gazeteciyle karşılaşır ve olaylar daha da bir karmaşık hal alır. Eser dinin eski otoritesi ve bilimin yeni otoritesinin aynı anda paramparça edildiği sanki bir anlatı girdabıdır. Emma Donoghue'nin kalemini ilk bu kitabta tanıdım ve diyalogların insan duygularına iyi bir etki bıraktığını düşünüyorum. Roman'da doğrudan konuşma bölümleri, ekonomik ve kurnaz bir üçüncü şahıs anlatıcı tarafından sanki birbirine bağlanır.
•
"Ebeveynlik, mucize beklemek yerine, doğru ya da yanlış fark etmeksizin bir şeyler yapmak değil midir?" s.281
•
Dikkatimi çeken bir konu ise 1860'ların İrlanda'sında kızların köle durumunu basitleştirilmiş ve "oruç tutan kızlar" adı altında bu romanını yazmış. Orta çağ azizlerinin kefaret için kızlardan istenildiği bir "dini" ritüel, benim kitap için ilk eksi puanım diyebilirim. Hiç beğenmedim..
İster tarihi, isterse dini ve de 1860'ların kültürel adetlerini anlatan bu romanı okumanızı şiddetle değil ama okusanız da bir şey kaybetmezseniz en azından diye tavsiyede bulunabilirim.
Keyifli okumalar dilerim. ️
"Hiç kimse görmeyi reddedenler kadar kör değildir."·324 syf.·1000Kitap
4/10
2022 4. kitabı
Yarım bırakmamak için en çok direndiğim kitap olabilir. Dinin cahil insanların elinde ne kadar tehlikeli olabileceğinin bir kanıtı daha. Kız çocuklarının her zaman olduğu gibi suçlu bulunup, erkek çocuklarının yüceltildiği ve adeta bir melekmişçesine toz kondurulmadığı bir olay ve bunun sonucunda yaşanan saçmalıklar. Tüm bunlara karşı direnen ve bilimi rehber edinen, gerçeğin peşine düşen bir hemşire, sanırım kitabı okutan tek sebep.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Strauss nəşriyyatı dilimizə gözəl əsərlər qazandırmağa davam edir.
Bir oxucu olaraq daim müasir ədəbiyyatın klassika ilə müqayisəyə gəlməsə də, ən az modern-klassika qədər təsir gücünə malik olduğunu düşünmürdüm. Lakin son illərdə o qədər uğurlu əsərlər oxuyuram ki, bu düşüncədən tamamilə uzaqlaşmışam. Keçək əsərə;
Möcüzə İrlandiyanın ucqar kəndlərindən birində yaşayan və qida qəbul etməkdən tamamilə imtina edən Annanın və onu müşahidə etmək üçün İngiltərədən kəndə təyin olunan tibb bacısı Elizabetin hekayəsindən bəhs edir. Müəllif Anna və ailəsinin timsalında cəhaləti, geriliyi, ətaləti təsvir edirsə, digər tərəfdən Elizabet və jurnalist Bern timsalında elmin, araşdırmağın gücünü ortaya qoyaraq əsər boyunca sorğuladır. Oxumanı ləzzətli edən şey isə, müəllifin bu tarazlıqda balansı pozmamasıdır, hər iki tərəf bir-birinin mənfi və müsbət tərəflərini yaşayıb yaşadaraq müdafiə edir əslində. Əsərin düyünlərinin yavaş-yavaş açılması, tək bir nöqtəyə bağlanmaması kitabdan asılı hala salır, bu da əsəri axıcı edir. Amma Annanın talehinin düyünü olan əsas məsələni oxuyarkən kitabı bağlayıb gözlərimi yumdum, bu həm məni sarsıtdı, həm də gözləmədiyim anda gəldi.
Tək sevmədiyim nüans, epiloqun bir az uzun olmasını istəyərdim. Bunu da yazıçı öz təxəyyülümüzə buraxıb)
