Mülteciler sanki bir gün ansızın sınır kapılarına dayanmış gibi geliyor hepimize, değil mi? Bir sabah uyanıyoruz ve “geldiler” diyoruz. Üçüncü çoğul şahıs ekine sıkışmış bir özne: geldiler. Sanki kendi başına hareket eden, tarihsiz, bağlamsız bir kalabalık. Öznesi belirsiz, yüklemi hazır bir cümle. Bu ani geliş anlatısı çok konforlu. Çünkü tarihi kesiyor. “Birdenbire” diyerek, süreci görünmez kılıyor. Oysa sınırın önünde bekleyen bedenler, çok daha eski bir kapının içinden çıkıyor. Avrupa’nın sömürge haritalarında açtığı yarıklardan. Cetvelle çizilmiş kıtaların, parçalanmış coğrafyaların,Kolonyal müdahalelerin, ekonomik bağımlılıkların, darbelerin ve iç savaşların kalıntılarından. Başkalarının geleceğini ipotek altına almak, kendi şimdisini genişletmek…Bugün “kriz” dediğimiz şey, o ipoteğin tahsil edilmesinden başka ne? Dün madenini, emeğini, suyunu, adını aldığın coğrafyanın insanı bugün kapına geldiğinde buna “göç dalgası” diyorsun. Oysa bu dalga değil; geri çekilen bir denizin bıraktığı tortu. Bu metni “mülteci krizi” başlığıyla okumak mümkün ama eksik. Çünkü kitapta asıl mesele göç değil; göçün etrafında kurulan temsil rejimi. “Öteki”nin nasıl üretildiği. Yabancının nasıl konumlandırıldığı. Avrupa’ya musallat olan hayaletler tam da bu üretimin semptomu. Hayalet metaforu, geri dönen bir geçmişi değil; bastırılmış bir bugünü işaret ediyor. Sınırın önünde bekleyenler, dikenli tellerin gölgesinde “geçmek yasaktır” uyarısıyla karşılaşanlar misafirperverliğin çift rejimi ile karşılaşıyor.İçeride kabul edilir gibi yapılıp dışlananlar. “Karşılama” kelimesinin arkasına saklanan bir riyakârlık. Konukseverliğin kibri. Misafirperverliğin çift rejimi. Kabul ediyormuş gibi görünürken aslında kapıyı kapatan o ince siyaset. Bu noktada kriz, mültecilerin değil;Avrupa’nın

MusallatGeorges Didi-Huberman · Tetes Yayıncılık · 20258 okunma

Reklam

Yazar Hakkında

Georges Didi-HubermanYazar · 1 kitap

Paris'te yaşayan filozof ve sanat tarihçisi Georges Didi-Huberman, École des Hautes Études en Sciences Sociales'te ders veriyor. 2015 Adorno Ödülü sahibi, görüntülerin tarihi ve teorisi üzerine elliden fazla kitabın yazarıdır; bunlar arasında Hysteria'nın İcadı: Charcot ve Salpêtrière'nin Fotografik İkonografisi (MIT Press), Bark (MIT Press), Images in Her Şeye Rağmen: Auschwitz'den Dört Fotoğraf ve Hayatta Kalan Görüntü: Zamanın Hayaletleri ve Hayaletlerin Zamanı: Aby Warburg'un Sanat Tarihi.