Yazar:
James Lovelock
Çevirmen:
Ebru Kılıç
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 1 dk.
Sayfa Sayısı:
142
Basım Tarihi:
29 Haziran 2021
Yayınevi:
Kolektif Kitap
Orijinal Adı:
Novacene: The Coming Age of Hyperintelligence
ISBN:
9786052205853
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Türler:
Yorumlar ve İncelemeler
Herkese merhaba!
Bu paylaşım, bir miktar kişisel duygusal içeriğe sahip. Senin derdini dinleyemem diyenler, yorumun alt kısımlarına hızlıca geçebilirler.
Bryan Appleyard bu kitap için yazdığı önsözde Lovelock'u şöyle tanıtıyor: "Sürekli kendi fikirlerini çürütecek kanıtlar, farklı bakış açıları arar, bilimsel fikirlerin temel özelliğinin belirsizlik olduğunda ısrarcıdır". Bu cümleyi okuduğumda aşırı etkilendim. Sanırım bir gün benim için de benzer şeyleri söyleyen birileri çıkar mı diye içten içe düşünmekten - ve de dürüstçe ummaktan - kendimi alamadığım için oldu bu.
Hep ileriye gitme noktasında neden kendimize ve çevremize toz konduramama eğilimi içerisinde olduğumuzu anlayamıyorum (ve açıkçası anlamak istemiyor, anlamaya yönelik özel bir çaba göstermiyor ve göstermek de istemiyorum). Yaptığımız işin tartışılması, eleştirilmesi ve aynı işe seneler sonra - ya da yakın bir süre sonra - dönüp baktığımızda bizi tatmin etmemesi, sanıyorum ki bizim daha fazlasını üretmemizi teşvik edici olmalı. Neden daha fazlası dediğinizi duyar gibiyim? Ama bilim zaten bunun üzerine kurulu değil mi? Kamunun faydası için hep daha fazlasını yapmak ve fayda sunmak değil mi amaç? Bilimsel düşünceyi ileriye götürmek ve geliştirmek değil mi? Öte yandan bu, sanırım ki, çoğu akademisyenin korkulu rüyası. Yanlışlanmak. Bundan doğacak itibar kaybı. Rezil olma korkusu. Ve daha niceleri. Burada konuşmamız gereken çokça malzeme var. Ama lafı daha fazla uzatmadan kitabın yorumuna geçeyim.
Kişisel duygusal içerik bitmiştir.
Lovelock bu kitabında Antroposen'in bittiğini ve Novasen'in başladığını iddia eder, yani Hiper Zeka Çağının. Bunun elbette ki tetikleyicisi hızla gelişmekte ve değişmekte olan dijital teknolojiler ve yapay zeka teknolojileridir.
Peki o zaman bu durumda Gaia teorisine ne
Novasen - sezgi çağına giriş
Yapay zeka her şeyi ölçülüyor, hesaplıyor, optimize ediyor.
Ama James Lovelock’un dediği gibi, insanı insan yapan şey hâlâ sezgisi… Verilerin göremediği bağlantıları hissetme hâli.
Bütüncül bakış, içsel bir yön bulma, açıklayamadığın ama bildiğin o şey…Belki de geleceğin en sessiz gücü tam burada.
Peki biz… sezgilerimize ne kadar kulak veriyoruz?
Dikkat! Dikkat!·142 syf.·
10/10
2022 167. kitabı
Dikkat! Dikkat!
Gezegen, gelecek, iklim değişikliği, insanlık, cyborg, cyborg sonrası… Makinelerin ele geçirdiği değil, geleceğin makinelere devredilmek zorunda kaldığı bir gelecek…
Yukarıdaki kavramlar ilginizi çektiyse, çevre ve gelecek hassasiyetiniz yüksekse, anlaşılabilir dilde nasıl bir felakete gittiğimizi izah eden çok değerli bir iklimbilimcinin sözleri dikkatinizi çekecekse…kitabınız bu…hatta başucu kitabınız.
Tadından yenmeyecek, yendiğinde midenizi ağrıtacak olduğunu da baştan söylemeliyim.
Kütüphanemde, yangında ilk bunu kurtar rafına alkışlarla yerleştiriyorum. Alkışlarla…büyük büyük alkışlarla, Gaia Teorisinin yaratıcısı ve 
Novasen yazarı James Lovelock
Novasen yazarı James LovelockReklam
Yazar Hakkında
James LovelockYazar · 2 kitap
James Lovelock, İngiltere'nin Hertfordshire kentinde Letchworth Garden şehrinde , eğitimde güçlü inanç sahibi işçi sınıfı ebeveynleri için doğdu. Annesi, 13 yaşında bir turşu fabrikasında çalışmaya başladı. Babası Tom, gençlerindekini kaçırmak için altı ay zorluk çekti ve teknik kolejlere kadar okur yazmadı. Aile, Lovelock'un otoriteden hoşlanmadığı bir ortamda kendisini, Strand Okulu'ndaki mutsuz öğrencisi haline getiren Londra'ya taşındı. Lovelock, okuldan sonra üniversiteye gitmeyi göze alamazdı; inandığımız bir şey, aşırı uzmanlaşmasına engel olmak için yardım etti ve Gaia teorisinin geliştirilmesine yardım etti. Akşamları Birkbeck Koleji'ne katılan bir fotoğrafçılık firmasıyla çalıştı ve Manchester Üniversitesi'nde kimya okumaya kabul edildi. Burada Nobel Ödülü sahibi Profesör Alexander Todd'un öğrencisi oldu.Lovelock, Quaker çiftliğinde profesöründen bir öneri almadan önce, Tıbbi Araştırma Konseyi görevine getirildi, askerleri yanıklardan korumanın yolları üzerinde çalıştı. Lovelock, yanık kurbanı olarak kullanılan tıraşlı ve anestezi altındaki tavşanları kullanmayı reddetti ve kendi cildini radyasyon yaymak için kullandı; bu da "zarif acı verici" olarak tanımladığı bir deneyim. Öğrenci statüsü, İkinci Dünya Savaşı sırasında askerlik hizmetinin geçici olarak ertelenmesine neden oldu, ancak vicdani retçi olarak kayıt yaptı. daha sonra bu konumu Nazi acımasızlıkları ışığında bıraktı ve silahlı kuvvetlere katılmaya çalıştı ancak tıbbî araştırmasının, onay verilmesi için çok değerli olduğu söylendi. 1948'de Lovelock, London School of Hygiene and Tropical Medicine'de tıpta doktora derecesi aldı. Amerika Birleşik Devletleri'nde Yale , Baylor Tıp Fakültesi ve Harvard Üniversitesi'nde araştırma yaptı .
Lovelock, elektron yakalama detektörünü icat etti ve sonuçta CFC'lerin kalıcılığı ve stratosferik ozon tüketimi konusundaki rolü konusunda keşiflere yardımcı oldu. [13] [14] [15] Lovelock ve arkadaşları Robert Jay Charlson , Meinrat Andreae ve Stephen G. Warren, Dünyanın sülfür döngüsünün çalışılmasını inceledikten sonra, CLAW hipotezini biyolojik kontrolün olası bir örneği olarak geliştirdiler. Dünyanın iklimi. [17]
Lovelock 1974 yılında Kraliyet Cemiyeti Üyesi olarak seçildi. 1986-1990 yılları arasında Deniz Biyoloji Derneği (MBA) başkanlığı yaptı ve Oxford Green Templeton Koleji (eski Green College, Oxford ) Onursal Misafir Üyesi oldu. Tswett Madalyası (1975), Amerikan Kimya Topluluğu kromatografi ödülü (1980), Dünya Meteoroloji Teşkilatı Norbert Gerbier Ödülü (1988), Çevre ve Orman Bakanlığı Dr AH Heineken Ödülü 1990) ve Royal Coğrafya Derneği Keşif Ömür Boyu Ödülü (2001). 2006 yılında, daha önceki alıcıları Charles Darwin [2] 'i içeren Jeolog Toplumunun en yüksek ödülü olan Wollaston Madalyasını aldı. 1990'da İngiliz İmparatorluğu CBE Düzeni Komutanı ve 2003'te Refahçı Yoldaşları üyesi oldu. Nüfusun kayda değer bir yardım kuruluşu olan Nüfus Önem Hakanının bir patronuydu.
Bağımsız bir bilim adamı , mucit ve yazar olarak Lovelock, İngiltere'nin güney-batı bölgesindeki Devon / Cornwall sınırındaki ormanlık bir vadide bulunan "deney istasyonu" olarak adlandırılan ahırdan dönmüş bir laboratuardan çıktı.
8 Mayıs 2012'de, Radio Alpha "The Life Scientific" adlı dizide göründü ve Jim al-Khalili ile Gaia hipotezi hakkında konuşmaya başladı. Programda, fikirlerinin Jonathan Porritt'in de aralarında bulunduğu çeşitli kişiler tarafından nasıl alındığını belirtti. Mikrodalga fırınını icat etmek için nasıl bir talebe sahip olduğunu da belirtti. Daha sonra Manchester Dergisi ile yaptığı röportajda bu iddiayı açıkladı. Lovelock, kendisine göre "sıradan bir mikrodalga fırında beklediğiniz hemen hemen her şeyi" içeren canlı hücrelere ve dokuya hasar nedenleri araştırırken zamanında bir alet yarattığını söyledi. Dondurulmuş hamsterleri ısıtmak amacıyla, hayvanın göğsüne kırmızı sıcak kaşık koymak için kullanılan geleneksel yolu değil, hayvanların daha az acı çekmesini sağlayan bir araç icat etti. O zamanlar hiç kimsenin o zamana kadar gitmediğine ve gerçek bir mikrodalga fırınının bir örneğini yaptığına inanıyor. Bununla birlikte, pişirme için mikrodalga fırın kullanma fikrini ilk alan kişi olarak görmüyor.
1960'ların sonunda, elektron yakalama detektörünün geliştirilmesinden sonra, Lovelock atmosferdeki CFC'lerin yaygınlığını tespit eden ilk kişi oldu. İrlanda'da, Trilyonlarca CFC-11 konsantrasyonunda 60 parça konsantrasyon bulmuş ve 1972'de kısmen kendi kendini finanse eden bir araştırma gezisi sırasında Kuzey yarımküredeki CFC-11 konsantrasyonunu, Güney Afrika'daki Antartika'ya kadar ölçmeye devam etmiştir. araştırma gemisi RRS Shackleton . Topladığı 50 hava örneğinin her birinde gaz buldu ancak stratosferdeki CFC'lerin parçalanmasının ozon tabakası için tehlike oluşturan kloru açığa çıkarmayacağının farkında değilken, CFC'lerin seviyesinin "akla gelebilecek bir tehlike" oluşturmadı. O zamandan beri "akla gelebilecek hiçbir zehirli tehlike" anlamına gelmediğini belirtti.
Bununla birlikte, deney, atmosferde CFC'lerin her yerde bulunmasıyla ilgili ilk yararlı veriyi sağlamıştır. CFC'lerin fotoliziyle ozon tabakasına neden olan hasar daha sonra Sherwood Rowland ve Mario Molina tarafından keşfedildi. Lovelock'un sonuçları konusundaki bir konuyu dinledikten sonra, Sherwood ve Molina, 1974'te stratosferik CFC'ler ile ozon tabakasının delinmesi arasında bir bağ olduğunu öne süren ilk yayınlanan araştırmaya başladılar (daha sonra 1995 Nobel Ödülünü Paul Crutzen ile Kimya ).
