Leyla Demirkan
@LeylaDemirkan
15 yıl bankacılık, sonra annelik...
"Tesadüf Dediğin Tezahürdür" benim ilk romanım.
Butik Yayıncılık (2023)
@tesadufdedigintezahurdur
Şu anda okuduğu kitap
Devre sonu zamanında Anadolu'nun önemi
Ergün Arıkdal, Anadolu Misyonu’nda devresel tamamlanma dönemine yaklaşırken Türk’ün ve Anadolu’nun kozmik döngüdeki yerini büyük bir netlikle ortaya koyuyor.
Bu kitap, sadece tarihsel bir okuma değil; aynı zamanda kolektif bilinç, kadim görevler ve yeni bilgi çağına hazırlık üzerine güçlü bir ruhsal çağrı.
Arıkdal’a göre Türkler, insanlığın geçiş yaptığı bu yeni devrede bilgi çağının öncülerinden olacak.
Bunun nedeni üstünlük iddiası değil; Türklerin tarih boyunca başkalarının tahammül bile edemeyeceği sınavlardan geçerek ruhsal dayanıklılık kazanmış olması. Bu dayanıklılık, yeni çağın gerektirdiği yüksek bilinçle birleştiğinde bir tür “ışık taşıyıcılığı”na dönüşüyor.
Kitapta özellikle İstanbul’un bilgi yayım merkezi olarak vurgulanması dikkat çekici. Arıkdal, İstanbul’u “bilgi ışığını muhafaza edebilen nadir güçlü merkezlerden biri” olarak tanımlıyor.
Bu ifade, hem şehrin tarihsel hafızasına hem de metafizik rolüne işaret ediyor.
Arıkdal’ın çağrısı çok net:
Maddeye esir olmadan, içsel ışığımızı koruyarak birlik bilincini, sevgiyi ve iyiliğin kelebek etkisini yaymak.Çünkü bu devre sonu kapanış zamanında yapılan her iyilik, her sevap, her bilinçli seçim tekâmülü hızlandıran bir titreşim yaratıyor.
Okurken bazı yerlerde gözyaşlarımı tutamadım; kitabın yoğun sevgi frekansı gerçekten hissediliyor.Tekâmülü hızlandıran iyilik, sevap ve bilinçli seçimlerin önemini derinden hatırlatan bir eser.
Reklam
Yarıda bıraktığım nadir kitaplardan
Carlos Castaneda’nın Kartalın Hediyesi, okuru hayal ile gerçek arasındaki sınırın sürekli kaydığı tuhaf bir dünyanın içine çekiyor.
Meksika ve ABD’nin güneybatısında geçen hikayede, birkaç şamanın sık sık kavga eder gibi birbirine giren, kopuk ve sert diyalogları okuru hem içine çekiyor hem de yoruyor. Hikayedeki karakterlerin farklı bilinç hâlleri arasında savruluşunu okurken zaman zaman neyin gerçek neyin sembol olduğunu ayırt etmek zorlaşıyor.
Zaman kaybı olduğunu düşünüp kitabı bıraktıktan sonra, okuduklarımın zihnimde hala ara ara belirivermesi Castaneda’nın metninin tuhaf bir şekilde etkileyici olduğunu gösteriyor.
Spiritüel konuları seven biri olarak bu kitabın beni biraz aştığını, belki de henüz hazır olmadığımı düşündüm.Bu yüzden, belki de Castaneda’nın amacı tam olarak buydu: okuru rahatsız eden, zorlayan ama bir türlü tamamen bırakmasına izin vermeyen bir bilinç kapısı aralamak.
Şimdi kitabı yeniden elime alıp devam etmeyi düşünüyorum; çünkü bazı kitaplar ilk okumada değil, insan hazır olduğunda kendini açıyor.
