Leyla Demirkan
@LeylaDemirkan
15 yıl bankacılık, sonra annelik...
"Tesadüf Dediğin Tezahürdür" benim ilk romanım.
Butik Yayıncılık (2023)
@tesadufdedigintezahurdur
Şu anda okuduğu kitap
Devre sonu zamanında Anadolu'nun önemi
Ergün Arıkdal, Anadolu Misyonu’nda devresel tamamlanma dönemine yaklaşırken Türk’ün ve Anadolu’nun kozmik döngüdeki yerini büyük bir netlikle ortaya koyuyor.
Bu kitap, sadece tarihsel bir okuma değil; aynı zamanda kolektif bilinç, kadim görevler ve yeni bilgi çağına hazırlık üzerine güçlü bir ruhsal çağrı.
Arıkdal’a göre Türkler, insanlığın geçiş yaptığı bu yeni devrede bilgi çağının öncülerinden olacak.
Bunun nedeni üstünlük iddiası değil; Türklerin tarih boyunca başkalarının tahammül bile edemeyeceği sınavlardan geçerek ruhsal dayanıklılık kazanmış olması. Bu dayanıklılık, yeni çağın gerektirdiği yüksek bilinçle birleştiğinde bir tür “ışık taşıyıcılığı”na dönüşüyor.
Kitapta özellikle İstanbul’un bilgi yayım merkezi olarak vurgulanması dikkat çekici. Arıkdal, İstanbul’u “bilgi ışığını muhafaza edebilen nadir güçlü merkezlerden biri” olarak tanımlıyor.
Bu ifade, hem şehrin tarihsel hafızasına hem de metafizik rolüne işaret ediyor.
Arıkdal’ın çağrısı çok net:
Maddeye esir olmadan, içsel ışığımızı koruyarak birlik bilincini, sevgiyi ve iyiliğin kelebek etkisini yaymak.Çünkü bu devre sonu kapanış zamanında yapılan her iyilik, her sevap, her bilinçli seçim tekâmülü hızlandıran bir titreşim yaratıyor.
Okurken bazı yerlerde gözyaşlarımı tutamadım; kitabın yoğun sevgi frekansı gerçekten hissediliyor.Tekâmülü hızlandıran iyilik, sevap ve bilinçli seçimlerin önemini derinden hatırlatan bir eser.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Yarıda bıraktığım nadir kitaplardan
Carlos Castaneda’nın Kartalın Hediyesi, okuru hayal ile gerçek arasındaki sınırın sürekli kaydığı tuhaf bir dünyanın içine çekiyor.
Meksika ve ABD’nin güneybatısında geçen hikayede, birkaç şamanın sık sık kavga eder gibi birbirine giren, kopuk ve sert diyalogları okuru hem içine çekiyor hem de yoruyor. Hikayedeki karakterlerin farklı bilinç hâlleri arasında savruluşunu okurken zaman zaman neyin gerçek neyin sembol olduğunu ayırt etmek zorlaşıyor.
Zaman kaybı olduğunu düşünüp kitabı bıraktıktan sonra, okuduklarımın zihnimde hala ara ara belirivermesi Castaneda’nın metninin tuhaf bir şekilde etkileyici olduğunu gösteriyor.
Spiritüel konuları seven biri olarak bu kitabın beni biraz aştığını, belki de henüz hazır olmadığımı düşündüm.Bu yüzden, belki de Castaneda’nın amacı tam olarak buydu: okuru rahatsız eden, zorlayan ama bir türlü tamamen bırakmasına izin vermeyen bir bilinç kapısı aralamak.
Şimdi kitabı yeniden elime alıp devam etmeyi düşünüyorum; çünkü bazı kitaplar ilk okumada değil, insan hazır olduğunda kendini açıyor.
Psikoloji alanında en yardımcı bulduğum kitaplardan
Engin Geçtan, insanın iç dünyasını hem psikolojik hem de varoluşsal bir çerçevede ele alarak okuru kendisiyle yüzleşmeye davet eden bir anlatı kuruyor.
Kaygı, kızgınlık ve korku gibi duyguların ardındaki görünmez dinamikleri anlatıyor. Sevginin tek bir anlık yaşantı değil, insanın kendini savunmasızca açtığı uzun bir süreç olduğunu hatırlatıyor.
Hayatta hem kederin hem sevincin bulunduğunu; asıl önemli olanın ise yapılan seçimlerin sorumluluğunu üstlenebilmek olduğunu söylüyor. Geçtan’ın yalın ama derin dili, okuru kendi davranışlarının kökenine doğru sakin bir yolculuğa çıkarıyor.
Sonuç olarak bu kitap, insanın kendini anlamaya yönelik içsel arayışında güçlü bir rehber niteliği taşıyor.
Yoğun ama zihinsel eşik atlatan bir kitap
Ece Ergönenç’in kitabı, ilk sayfasından itibaren okuru sıradan bir kişisel gelişim metninin çok ötesine taşıyor.
Dili bana oldukça yoğun geldi. Okurken derin bir konsantrasyon gerekiyor. Fakat tam da bu nedenle okura zihinsel bir eşik atlatıyor.
Olasılıklar Arasında zihnin, hayalin ve tezahürün nasıl işlediğini derinlikli bir dille anlatan yoğun bir çalışma.
Dili zaman zaman soyut ve kavramsal olsa da, karşılığında güçlü bir içsel farkındalık sunuyor.
Yazar, insanın içinde “hatırlanmayı bekleyen bir bilgelik” olduğunu ve yaratımın zaten var olanı görünür kılmak olduğunu savunuyor.
Zihin ile beynin işleyişini hem bilimsel hem sezgisel bir çerçevede ele alarak, hayalin önce korku ve dirençle karşılanmasının doğal olduğunu açıklıyor.
Ancak vazgeçmeyen okur için beynin bu direnci zamanla çözüldüğünü ve hayalin gerçeğe dönüşebileceğini gösteriyor.
Kitap, özfarkındalık, cesaret ve hayal gücünün dönüşümdeki yerini güçlü örneklerle hatırlatıyor.
Kısacası, insanın kendi yaratım gücünü yeniden keşfetmesine rehberlik eden etkileyici bir kitap.
Ahmet Ümit'in en sevdiğim romanlarından biri
Ahmet Ümit’in 6–7 kitabını okudum ama aklımda en çok yer eden romanı hep Kavim oldu.
Çünkü bu kitap sadece bir polisiye değil; farklı kültürlerin, inançların ve tarihsel katmanların iç içe geçtiği çok daha geniş bir hikâye anlatıyor.
İstanbul’dan Mardin’e uzanan bu yolculukta, cinayetin izini sürerken aslında Anadolu’nun bin yıllık kültürel hafızasında dolaşıyorsunuz.
Süryani geleneği, kadim ritüeller, dinler arası geçişler… Hepsi romanın atmosferine derinlik katan unsurlar.
Ve tabii ki Komiser Nevzat.
Nevzat’ın insancıl, vicdanlı, bazen kırılgan ama hep adalet duygusuyla hareket eden yapısı, romanı sadece bir “olay çözme” hikâyesi olmaktan çıkarıp çok daha insani bir yere taşıyor.
Kavim, benim için Ahmet Ümit’in en güçlü romanlarından biri.
Hem kültürel çeşitliliği hem de insan ruhunun karanlık ve aydınlık yanlarını aynı anda anlatabilmesiyle, okuduktan sonra uzun süre zihnimde kaldı.