Yazar:
T. R. Richmond
Çevirmen:
Ömer Mülazım
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
#spoilericereblir
Okuması sıkıcı gibi olmasıyla birlikte bir o kadar da merak uyandıran bir kitap oldu benim için. Uzun sürdü biraz çünkü kitaba tam kendimi veremedim. Dağınıktı, konuyla ilgisiz yazışmalar olduğunu düşündüğüm sayfalar oldu maalesef beklentimin tümüyle karşılandığı söylenemez.
Çok merakla başlamıştım ismi de bunu destekliyordu lakin sayfalar ilerledikçe tamam şimdi birşey olacak oldu derken bir bakıyorsun eski bir yazışma daha yazışma derken kahramanımız yani Alice' nin yakın arkadaşlarının, hatta uzak arkadaşlarının tanımadığı kişilerin öldükten sonraki twitter facebook yorumları,sevgilisi ile olan konuşmalar, annesinin ve eski sevgilisinin mail ortamın da konuşmaları,üniversite de ki hocası Jeremy'nin(ayni zaman da Alice'nin annesinin eski sevgilisi oluyor kendisi)yazışmaları.
Önemsiz gibi olan sayfalar vardı çok fazla kitabın genelinde mutlaka bir payı vardır o konuşma ve yazışmaların ama kitabın tümüne yayınca çokta bir katkısı olmuyor. Tarih aralıklarını hangi tarihte neler yazılmış akılda tutmak imkansız zaten hal böyle olunca da anlamsız sayfalar ortaya çıkmış gibi.
Yorumum;
Konu itibariyle arkadaşlarıyla eğlenmeye gittiğinin gecesinde kısa bir süreliğine ayrılır ve arkadaşları bunu farketmez günün sabahın da Alice'nin nehir de ceseti bulunur. Sonrasın da polis incelemeleri, araştırmaları,ifade almalar yapılır fakat çokta sonuç alınamaz kovuşturma da devam etmektedir.
Kitabın ismi de burada devreye giriyor OBSESYON..Obsesyon:Takıntı, ruhçulukta ve ruhbilimde farklı olarak tanımlanır ve farklı kavramları ifade etmek üzere kullanılır. Psikiyatri sözlüklerinde kısaca “yanlış olduğunu bildiğimiz halde kafamızdan atamadığımız, mantık ve muhakeme ile uzaklaştırılamayan, arzu edilmeyen saplantı halindeki fikirler” olarak tanımlanır.
Jeremy 60 yaşlarında
Bu kitabı sabredip sonuna kadar okuyabilen varsa benden kocaman bir alkış...
Bu arada ben de kendimi alkışlıyorum sabrım için, sonuna kadar devam ettiğim için.
Okuyucuyu bıktıracak kadar tekrarların olması, bazı yerlerini büyüteç tutup gözümüze gözümüze sokması beni kitaptan soğutması için yeterli.
Ayrıca yazar kendini baya zeki görmüş olmalı ki, okurun kavrayışlarına güvenmeyip "okur bunu anlamaz" diye düşünüp bazı gelişmeleri kafamızın üzerinde zıplaya zıplaya anlattığından ben de az kaldı beyin kanaması geçiriyordum.
Bu yıl kitap yarım bırakmama sözünü verdiğim için kendime eziyet ederek ve üstüne iki ağrı kesici içerek kitabı bitirdim. Bitirdim ve sonunda derin bir nefes alıp "şükür bitti" dedim.
Gerilim kitabı, sahiden mi?Edebiyat
Bu kitabın gerilim kategorisinde yayımlanması başlı başına bir hata. Gerilimden çok dram kitabı. Kitabın kapağında yer alan "enfes bir gerilim" tarzında övgüleri de anlayabilmiş değilim. Kitabın ilk 100-150 sayfasında karakterler hakkında notlar alıyor, olayı kendi başıma çözmeye çalışıyordum ama sonrasında her şey o kadar uzamaya, gereksiz ayrıntılar o kadar çoğalmaya başladı ki notlarımı çöpe atıp sıkkın bir ifadeyle okumaya devam ettim.
Yazarın dili kötü değil, altını çizdiğim çok cümle oldu. Kitabın sorunu, gitgide asıl konudan uzaklaşıp karmaşıklaşması. Bu konuya sahip bir gerilim kitabından ne beklenir? Bir süre karakterlerin ilişkilerini, yasla nasıl başa çıktıklarını görürüz ve ardından olayın çözülme aşamasına geçeriz. Bu kitapta karakterlerin dramı bir türlü bitmiyor ki çözülen gizemden zevk alalım.
Yazarın kendisi de gazeteci olduğundan medyanın Alice'in ölümüne tepkisine, iftiralara, çarpıtmalara vs. fazlasıyla yer vermesini anlıyorum. İçinde bulunduğu iş kolunun insanların acılarından nasıl beslendiğine tepki çekmek istemiş olabilir ki bunu başardı da. Fakat anlaşılan bu isteğini kitabın sanatsal boyutunun önüne koymuş, o kadar üst üste insanların yorumları, haberler, çarpıtmalar var ki "anladık medya kötü hadi olayı çöz de kurtulayım şu kitaptan" deyip durdum. Kitap 300 sayfa olsa bir şey kaybetmezdi bence.
Olayın çözümünü de sevmedim. Eh, az çok tahmin edilebilirdi ama asla başarılı değildi. Spoiler veremiyorum ama gereksiz ve gerçek dışıydı. Gerçek hayatta olay tam olarak böyle gelişebilir miydi diye düşündüğümde "hayır, fazla abes olurdu" cevabını alıyorum. "Obsesyon" ismine daha uygun bir çözüm bekliyordum, yazarsa duygu hakimiyetsizliği ve bencillik dışında bir şey vermedi.
İyi yanlarına bakacak olursak yasla başa çıkma, ayrılık teması başarılı
