Ormandaki Sır
Kate Alice MarshallYazar:
Kate Alice Marshall
Çevirmen:
Kemal Tokgöz
Tahmini Okuma Süresi:
11 sa. 6 dk.
Sayfa Sayısı:
392
İlk Yayın Tarihi:
Kasım 2023
Yayınevi:
Nemesis Kitap
Orijinal Adı:
What Lies in the Woods
ISBN:
9786256755055
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Sakladığın sırrı açığa vurursan onun esiri olursun...·392 syf.·1000Kitap
8/10
2023 209. kitabı
Herkese selam. Beklentinizin üstüne çıkmayacak ama beklentinizi de karşılayacak bir kitapla geldim. Sonu bana göre tahmin edilebilirdi. Bu kızlardan iyi bir şey çıkmayacağı kitabın başından beri belliydi zaten. İlk kez bu tarz polisiye-gerilim türünde bir kitap okuyacaksınız tavsiye ederim ancak türün kurdu olmuşsanız sizi pek tatmin etmeyecektir. Haydi konusuna geçelim; Chester Kasabası'nda geçiyor hikayemiz. Üç tane yakın? arkadaşın; Naomi, Olivia ve Cassidy'nin hikayesi bu. Ancak kitabı okudukça yakınlıkları konusunda kafanızda soru işaretleri belirecek. Kızlarımız küçükken yaz tatillerini ormanın derinliklerinde "Tanrıça Oyunu" adını verdikleri bana göre saçmalık ama belki o yaş grubu için bir anlam ifade eden ritüelvari bir oyuna sarmışlar. Kızlar 11 yaşındayken Naomi on yedi yerinden bıçaklanarak ölümün eşiğine gelince oynadıkları bu oyun da tarih olur. Naomi, o dönemde aktif seri katil olan Micheal Stahl'ı kendisine de zarar veren adam olduğunu teşhis edince adamın hapishaneyi boylamasına neden olacaktır. 22 yıl sonra Naomi'ye iki önemli telefon gelir; birisi Stahl'ın kaldığı hapishaneden Stahl'ın kanserden öldüğüne dair bir telefonken, diğeri Olivia'nın artık yalan söylemekten yorulduğuna dair bir telefondur. 22 yıl sonra travmasını küllerinden yeniden canlandıracak olan Naomi, Chester Kasabası'nın yolunu tutar. Olivia yalan söylemekten yorulduğunu söyleyerek neyi kastetmiştir? Tam her şey son buldu, katil de öldü rahata ereceğim derken Naomi kendini daha derin bir çukurun içerisinde bulacaktır. Naomi ve Cassidy, Olivia'nın söyleyeceği gerçeği duymayı beklerken Olivia'yı göl kenarında ölmüş bulunca şok geçirirler. Dedektifler olayın bir intihar olduğunu söyleyince Naomi, işin peşini bırakamayacağını anlar. Zira Olivia intihar edecek bir kız değildir. 22 yıl
Herkese merhaba
#ormandakisır baya okuma radarımdaydı hazır yazarın diğer kitabını da okumuş ve sevmişken bunu da okumalıyım dedim. çocukluk arkadaşlıklarının karanlık tarafını, bastırılmış anıları ve yıllarca saklanan sırları anlatan bir hikaye. Ben zaten çocukluk travmaları ve güvenilmez anlatıcı temalı kitapları çok seviyorum ama bu kitapta olayların ilerleyişi gerçekten sürekli diken üstünde hissettirdi.
Hikaye Naomi, Cassidy ve Olivia adlı üç yakın arkadaşın çocukken oynadıkları “Tanrıça Oyunu” etrafında şekilleniyor. Yazlarını ormanda geçiriyorlar, kendilerine ait küçük bir dünya kuruyorlar ve dışarıdan bakınca her şey masalsı görünüyor. Ama bir gün Naomi ormanda saldırıya uğruyor ve arkadaşları sessizce olayı izliyorlar. suçlu bulunduğu için herkes olayın çözüldüğünü düşünüyor fakat yetişkinliklerimde ortaya çıkan bazı detaylarla birlikte Naomi geçmişte gerçekte ne yaşandığını sorgulamaya başlıyor. Kasabaya gelen bir podcastciyle birlikte takılmaya başlıyor. Geçmişte olaya karışmış tüm arkadaşlarını süzgeçten geçiriyorlar Bu esnada içeri tıktıkları katilin oğlu naomi'ye bir mektup yazıyor.
Naomi’nin anlatımını çok başarılı buldum çünkü sürekli onunla birlikte şüphe duymaya başlıyorsunuz. Bir noktadan sonra kimin doğru söylediğine asla emin olamıyorsunuz. Cassidy ve Olivia ile olan ilişkileri de aşırı gerçek hissettirdi. Özellikle çocukluk arkadaşlıklarında oluşan o yoğun bağ, kıskançlıklar ve birbirine bağımlı olma hali çok iyi yazılmıştı. Üç karakterin de birbirinden bir şey sakladığını hissediyorsunuz ve bu gerilim kitabın sonuna kadar hiç düşmüyor.
Atmosfer kısmına ayrıca bayıldım çünkü orman sahneleri inanılmaz iyi yazılmış. Sürekli rahatsız edici bir sessizlik hissi var. Sanki bir şey olacakmış gibi okuyorsunuz. Persephone'yi arayıştan da bahsetmek lazım.
(arkakapakyazısı)
“Onlar bir seri katili hapishaneye gönderdiklerinde on bir yaşındalardı. Kahramandılar... Ama yalancıydılar.
Chester kasabasında üç yakın arkadaş; Naomi, Olivia ve Cassidy yaz boyunca ormanda dolaşıp Tanrıça Oyunu adını verdikleri ritüellerin peşinden gider. Ama yaz, içlerinden biri saldırıya uğrayıp on yedi yerinden bıçaklanınca aniden sona erer. Mucizevi bir şekilde hayatta kalan Naomi, ona zarar veren adamı teşhis eder ve kızların tanıklıkları, altı kadını öldürmekle suçlanan Alan Micheal Stahl’ı hapishaneye gönderir.
Seneler sonra Stahl hapishanede ölünce üç kız, Olivia’nın isteği üzerine tekrar kasabada bir araya gelir. Olay gününden beri kimseye söyleyemedikleri bir sırları vardır. Olivia, her şeyi anlatmak için harekete geçmek üzeredir ve ne kadar tehlikeli olursa olsun, Naomi o gün ormanda tam olarak neler yaşandığını ögrenmeye kararlıdır.
Yirmi iki yıldır sakladıkları bir sır, bütün gerçekleri ortaya çıkarabilecek midir?”
Küçük bir kasaba, trajik bir gecmiş ve bölük pörçük anılar Naomi’yi Chester’dan uzak tutuyordu. Olayın üzerinden geçen yıllar, yaralarını yok etmemiş, travmalarını sona erdirmemişti. Yaşadıkları olay, üç arkadaşı fiziksel olarak ayırmışsa da, ruhen sonsuza dek baglamıştı sanki. Dışardan durgun bir deniz gibi görünen ama, bir yanardağ gibi içten içe kaynayan psikolojileri ile her şeyin üstünü örtmüslerdi. Her şeyi kabullendiklerini sanıyorlardı. Ama, başlamak için küçük bir kıvılcım bekleyen bir yangın misali, Chester’a dönmesinin hemen ardından yaşadığı travmatik bir kayıp Naomi’yi harekete geçirdi ve O da, ne olursa olsun gerçekleri ortaya çıkarmak için elinden geleni yaptı. Tek başına hareket etmiyordu elbet. Hiç kimseye güvenemediği o ortamda, en az tanıdığı kişiyle birlikte düşmüştü olayların peşine. Zaten, her şey
Son derece akıcı bir kitaptı. Ana karakterin özel hayatına zaman zaman gereğinden fazla yer verilmiş olsa da bu tempo düşüklüğü beni hikâyeden koparmadı. Hatta kitabın yarısını geçtiğimde, sayfaları çevirmeden duramadığımı fark ettim. Her bölümde yeni ihtimaller kuruyor, bazen gerçeğe yaklaştığımı sanıyordum… ama hikâye her seferinde yön değiştiriyordu.
Bu tür kitaplara aşina olan okurlar finali tahmin edebilir; ben de tahmin edenlerdendim. Yine de bu durum okuma keyfimi gölgelemedi. Çünkü asıl büyü, sonuca nasıl ulaşıldığında gizliydi. Okuduğuma asla pişman olmadım; aksine, zaman ayırmaya fazlasıyla değen bir hikâyeydi. Hatta son sayfayı kapattığımda, bunun bir dizi uyarlaması olsa soluksuz izlerdim diye düşündüm.
Kasabada büyüyen Naomi, Olivia ve Cassidy… Üç küçük kız, büyüye ve ritüellere inandıkları bir yaz boyunca kendilerine tanrıça isimleri vererek masum bir oyun oynadıklarını sanıyordu. Ta ki Naomi’nin on yedi kez bıçaklanıp mucize eseri hayatta kalmasına kadar. Kızların teşhis ettiği adam, başka kadınları da öldürdüğü ortaya çıkınca hapse atıldı ve yıllar sonra cezaevinde öldü. O yaz, üç kızın hayatında kapanmış bir yara gibi sessizce kaldı.
Yirmi iki yıl sonra Olivia, artık bu sırrı taşımakta zorlandığını söyleyerek Naomi ve Cassidy’yi kasabaya geri çağırıyor. Artık çocuk değiller. Ve o yaz gerçekten ne olduğunu öğrenmenin zamanı geldiğini ikisi de biliyor. Parçalar bir araya geldikçe, yıllardır bastırdıkları anılar su yüzüne çıkıyor ve ortaya çıkan gerçek, sadece geçmişi değil, bugünlerini de sarsacak kadar ağır oluyor.
Gerilim, gizem ve çocukluk masumiyetinin karanlıkla çarpıştığı bu hikâye; geçmişin asla gerçekten gömülü kalmadığını, bazen en büyük sırların en yakın arkadaşlıkların içinde saklandığını sert bir şekilde hatırlatıyor.
Beni yakından takip edenler, polisiyede birbirini tekrar eden kurguları okumaktan baktığımı, benzer kurgular sebebiyle hep aynı kitabı okuyormuşum gibi hissettiğimi ara ara dile getirdiğimi bilirler.
Bu kitapta da yine HER ZAMANKİ GİBİ pek aktif olmasa da bir seri katilimiz var. Allah eksikliklerini göstermesin, seri katiller olmasaydı yazarlar ne yazacaktı çok merak ediyorum doğrusu.
Okuduğum çoğu polisiyelerde seri katil mutlaka olur, kaçırılan-kaybolan kızlar olur, polislerin degresif ruh halleri olur. Yaratıcılık sıfır. Örneğin Scott Smith-Basit Bir Plan gibi kendine özgü yaratıcı kurgulardan oluşan polisiyeleri okumak milli piyango'da bize büyük ikramiye vurması gibi bir şey oldu artık. Bu yıl toplamda 100 polisiye okuduysam belki 20 kitapta seri katil yoktur, kaçırılan kızlar yoktur.
Kitaba gelecek olursak, son derece akıcı kitaplardan. Ana karakterin özel hayatı biraz uzatılmıştı ama beni pek rahatsız etmedi. Keyifle okudum fakat bu tarzları okuyan bazı okurlar sonunu tahmin edecektir. Yine de okuduğuma pişman değilim. Vakit ayırmaya değer.
Kasabada yaşayan Naomi, Olivia ve Cassidy büyüye,olağanüstü güçlere ve ritüellere kendilerini inandırmış üç küçük kız. Kendilerine tanrıça isimleri takmışlar. Bir yaz bu oyun Naominin 17 kere bıçaklanıp mucize eseri hayatta kalmasıyla sona eriyor. Kızlar bunu yapan adamı teşhis ettikten sonra adam altı kadını daha öldürdüğü için hapse atılıyor. Adam- adı Alan Michael Sthal - yıllar sonra hapiste ölüyor. Olivia katil öldükten sonra iki arkadaşına da kasaba da buluşma teklif ediyor. Artık 11 yaşındaki o üç kız olmadıkları, birer yetişkin oldukları için o yaz kimseye bahsetmedikleri o sırdan konuşma zamanı geliyor. Olivia artık bu sırları taşımakta zorlanıyor ve her şeyi anlatmak istediğini belirtiyor. Naomi de her ne olursa olsun Olivia’nın haklı olduğunu, o ormanda ne olup bittiğini tamamen öğrenmenin zamanının geldiğin farkında. Kafasında birleştiremediği tüm parçaları oturmaya kararlı. Yirmi iki yıl sonra bu üç yetişkin kadın o yaza geri dönecekler. Ama buldukları , öğrendikleri her şey onları yıkmaya hazırlanıyor hemde yıllardır…
Bir karakter hakkında daha ilk sayfalarda tahminim doğru çıktı. Onun dışında gelişen tüm her şeyi ağzım açık okudum. Çok sürükleyici ve ters köşelerle doluydu. Çok iyi yazılmıştı.
Ormandaki sır inceleme
Bu kitabın incelemesine eleştiri ile başlıyacam çünkü bu kısmı bana accayip saçma geldi
11 yaşındaki 3 velet bir ormanda, mağarada iskelet buldukları zaman onu tanrı yerine koyup ona adak sunup onun için bileklerini kesmezler. Yapacakları en olası şey çığlık atıp kaçarak yardım filan istemektir. Baştan burası çok saçma. Oynadıkları oyunu göz önünde bulundurmazsak başta olay akışı iyi gidiyordu ama sona doğru her şey birbirine girdi olan olaylar iyiydi fakat dayandırıldığı sebepler pek mantıklı değildi açıkçası. Fikrimce böyle garip bir son yazacağına en göz önünde olan sahneyi son yazsa biz okurlar için olaylar bittiğinde daha tatmin edici olurdu. Yinede pek fena bir kitap değildi okunabilir diye düşünüyorum
Kitabı henüz bitirdim ama zihnimi henüz toparlayamadım. Yinede iyi bir kitaptı diyebilirim sanırım.
Kitap 3 çok yakın kız arkadaşın çocukluklarında yaşadıkları saldırı sonucu bir adamı hapse yollamaları ve yıllar sonra adamın hapiste ölmesi üzerine kızlardan birinin olayların olduğu kasabaya geri dönmesi ile başlıyor ve olaylar gelişiyor.
Bir çok kitapta yazarlar karakterlerinin çocukluk yıllarını hep saf, mağdur yada masum anlatırlar. Oysa bu kitaptaki arkadaş grubunun çocuklukları gerçeğe çok daha yakındı. Çocuklar bazen çok acımasız olabilirler, bazen her şeyi anlar ama değiştiremeyeceklerini bildikleri için öfkelenirler. 3 kızın çocukluğundaki o vahşi ama arayış içindeki hallerini yazar çok güzel betimlemiş. Bu kitabın atmosferine cidden çok iyi gitmiş.
Bunun dışında kurgu da beni tek rahatsız eden bir şaşırtmaca olması gereken karakteri çok çok erkenden anlamış olmam. Daha iyi saklayabilirdi yada belki ben türü çok okuduğum için hemen anladım. Kitabın tek sürpriz noktası o olsaydı büyük hayal kırıklığına uğrardım ama o sadece başlangıçmış.
Yavaş başlasa dahi kitap gittikçe katmanlandı. Özellikle son yirmi sayfada işler o kadar karıştı ki olayları belli bir sıraya koymak için durup bir düşünmem gerekti. Öğrenmemiz gereken asıl gerçekler bir çok şeyin birbirine bağlanması ile ortaya çıktı. Bağlamlar sağlamdı o yüzden finalden memnun oldum.
Türü sevenlere önerebileceğim, akıcı, iyi yazılmış bir kitaptı. Ben sevdim, yazarın başka kitabı çıkarsa da okurum diye düşünüyorum.
İyi okumalar..
kitabın yarısını geçtiğimde artık elimden bırakamadığımı fark ettim. Her bölümde yeni tahminler üretiyor bazen yaklaştım sanıyordum ama sonu hiçbir tahminimle uyuşmadı.
Okumayı sevdiğim bir türde yazılmış ve bana göre okunmaya değer güzel bir kitaptı akıcı bir dili ve olay örgüsü var.
Sona geldiğimde böyle bir dizi olsa soluksuz izleyeceğimi düşünmeden edemedim.
Baştan sona gizem hissini diri tutan, atmosferiyle öne çıkan bir roman. Daha ilk sayfalardan itibaren ormanın o tekinsiz ve kapalı havasını hissettiriyor; sanki okurken siz de karakterlerle birlikte o karanlık patikalarda yürüyormuş gibi oluyorsunuz.
Hikâyenin en sevdiğim yanı, gerilimi sadece olaylarla değil, karakterlerin iç dünyasıyla da kurması oldu. Geçmişle yüzleşme, bastırılmış anılar ve güven duygusunun kırılganlığı oldukça iyi işlenmiş. Yazarın dili sade ama etkili; betimlemeler abartıya kaçmadan atmosferi güçlü bir şekilde kuruyor.
Yer yer tahmin edilebilir noktalar olsa da bu durum okuma keyfimi çok düşürmedi. Çünkü asıl merak unsuru “ne olacağı”ndan çok “nasıl ortaya çıkacağı”ydı benim için. Final kısmı ise toparlayıcı ve tatmin ediciydi.
Genel olarak, karanlık atmosferli, psikolojik gerilim sevenler için akıcı ve sürükleyici bir kitap. Ben okurken hem merak ettim hem de o huzursuzluk hissini uzun süre üzerimden atamadım.
