Akademisyen yazar Ahmet Mumcu’nun Osmanlı Devletinde Rüşvet kitabını okuyunca siyasetçinin neden Osmanlı yönetim tarzı olan tek adamlığı savunduğunu, daha iyi anlıyorsunuz. Zira Osmanlı ve bütün tek adam yönetim tarzında, iktidar sahipleri güçlerini tanrıdan alan, asla denetime, kontrole tabi olmayan, tartışılmaz varlıklardır. Osmanlı da rüşvet, yolsuzluk ve hukuksuzluğu padişahlar yapsalar dahi onlardan hesap sorulamaz, onlara tabi, daha alt kademede birkaç idarecinin kellesi alınarak konu kapatılırdı. Rejimin adı “Cumhuriyet olmasına rağmen Atatürk ve tek parti dönemi de dâhil Cumhuriyet döneminde de “tek adam” rejiminden bir türlü kurtulamamamızın ve iktidar sahiplerinin asla kuvvetler ayrılığı ilkelerine, hukuka bağlı kalmalarının sebeplerini, dayandığı temelleri görebiliyorsunuz. Batı, yolsuzluk, rüşvet ve hukuksuzluğu siyasetçinin elinden “din” silahını alarak büyük ölçüde aşabildiği halde İslam sopası ile soyulmaya, hukuksuzluğa uğramaya devam ediyoruz. Atatürk din ve tanrıyı kökten reddettiği halde, o da din silahını elinden düşürmek istemediğinden, Diyanet İşleri Başkanlığını kurmuş, kendini padişahtan bile daha yüksek yetkilerle donatmış ve asla meclis ve yargı denetimine tabi olmamış, onu seveler de onu ilahlaştırmaktan geri kalmamışlardır.. Ülkemizde din siyasetçinin elinde sopa olmaya, onun yolsuzluğuna, hırsızlığına, hukuksuzluğuna perde olmaya devam ede gelmiştir. Mumcu eserinde, dünya, Avrupa, İslam âleminde rüşveti ayrı ayrı inceledikten sonra Osmanlı’da rüşveti tüm ayrıntılarıyla bir analize tabi tutuyor ve bunun İslamiyet’le ilintisine ışık tutuyor. Evet, bu kitabı okumadan Osmanlının neden çöktüğünü ve ülkemizin bu gün her sahada neden kokuşmuşluğa ve mutlak bir yıkılışa sürüklendiğini tam olarak anlamak mümkün olmayacaktır. Okuyarak kalın.

Osmanlı Devletinde RüşvetAhmet Mumcu · İnkılap Kitabevi · 200512 okunma

Reklam

Yazar Hakkında

Ahmet MumcuYazar · 12 kitap

Hukuk tarihçisi. Bursa Erkek Lisesi (1955), Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi (1959) mezunu. Bitirdiği fakültede öğretim üyesi olarak kaldı. 1962’de doktorasını verdi, 1968’de doçent, 1976’da profesör oldu. Hamburg Üniversitesinde (1964-65) okutmanlık yaptı. Döndüğü fakültede Hukuk Tarihi Anabilim Dalı Başkanlığı (1977-86), aynı fakülteye bağlı Adalet Yüksek Okulu Müdürlüğü (1985-87) görevlerinde bulundu. 1986’dan itibaren Anadolu Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümü Başkanı, 1983’ten sonra Atatürk Kültür Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Yönetim Kurulu Üyesi, TBMM Başkanlık Bilim ve Kültür Danışmanı oldu. Araştırmacı ve konuk profesör olarak Almanya ve ABD üniversitelerinde ders verdi. Çalışmalarını 1997’den itibaren Başkent Üniversitesi Kamu Hukuku Bölüm Başkanı olarak sürdürdü. Ayrıca, Anadolu Üniversitesi Açık Öğretim Fakültesinde dersler verdi. Atatürkçülük, Osmanlı ve Cumhuriyet dönemlerinde din, hukuk, anayasa, politika konularında yazdığı makalelerini Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi, Hacettepe Üniversitesi Hukuk Fakültesi, Silahlı Kuvvetler Atatürk Araştırma Merkezi, Türk Dili, TBMM, Erdem dergilerinde yayımladı.