Oteldekiler
Vicki BaumYazar:
Vicki Baum
Yorumlar ve İncelemeler
Vicki Baum ve Joseph Roth iki savas arası otelde geçen romanlarıyla karşılaştırmalı okuma yapılması gereken iki Avusturyalı yazar.
Oteldekiler ve Hotel Savoy karakterleri yönünden de birbirini anımsatıyor .Her ıkisinde de hayata tutunmaya çalışan, yaşadıkları dönemi sorgulayan kadın erkek farklı karakterler var. Joseph Roth'un eseri 1926 ,Vicki Baum 'un eseri ise 1929 tarihli. Bunu da göz önünde bulundurarak acaba etkilenme olmuş mudur , diye insan sormadan edemiyor. Her ikisi de Yahudi olan yazarlar Viyana dogumlular ve bir süre sonra Avusturya'yi terk etmek zorunda kalıyorlar malum nedenlerle.Arada kalmış zor bir kuşak,benzer acılar bana günümüzü çağrıştırıyor. Ben de arada kalmış gibi hissediyorum bu ülkede. Var oluşumu sorguluyorum çoğu zaman.
Tıpkı Oteldekiler 'in Doktor Otternschlag'i gibi. Yüzünün yarısını savasta kaybeden doktor romanın en derin karakteriydi.Onun da dile getirdiği gibi yasam ve ölüm bir otelin döner kapısı gibi. Girenler ve çıkanlar.....Yasam ve özellikle ölümün olması insanı rahatlatan unsurlar doktora göre.
Yine ömrünün son günlerini canının istediği gibi yasamak isteyen muhasebeci Kringelein de beni en çok etkileyen karakter oldu. Tıpkı bir çocuk gibi daha önce yaşamadığı hazlara adete saldırdı. Yakışıklı Baron Gaigern, şöhretini yitirmek üzere olan balerin,baş dansçı Grusinskaya,şirket sahibi Preysing romanın diğer önemli karakterleriydi.
Toplumsal değişimin etkilerini iliklerine kadar hisseden bu karakterlerin hepsi çok canlı, çok insani. Yazar Vicki Baum belli ki çok iyi bir gözlemci.
Nazi döneminde ABD'ye yerleşmek zorunda kalan yazar Hollywood'da senaryolar yazmış, bu kitabı gubi diğer kitapları da filme cekilmis. Yazarla ilgili bir diğer ilginç not ise boksör olması. O dönemde bir kadının bu sporla ilgilenmesi bana ilginç
Oteldekiler: Var ve Yok Arasındaki Derin Boşluk2024 Okuma Raporları
Puan vermedi
Vicki Baum, iki savaş arası dönemin buhranlı ve bir o kadar da eğlenceli hikâyesini anlatıyor Oteldekiler’de. Aslında bir döngü romanı bu, savaş öncesinin kazananları, savaş sonrasının kaybedenleri. Yahut tam tersi!
Çeşitli karakterlerin psikoportrelerini veriyor bize Baum. Savaşın yarattığı derin boşluk hissiyatından ani bir kaçışın olduğu bu dönemde insanlar, içi doldurulmuş peluş oyuncaklara benziyor biraz da aslında: “Sigara yakar gibi insanlarla tanışılıyordu. Birkaç nefes alınıyor, mümkün olduğu kadar tadına bakılıyor, sonra da küçük bir kıvılcım söndürülüveriyordu.”
Altı ana karakterin birbirinden farklı maceraları, dönemin sosyolojik yapısını gözler önüne seriyor: Savaşta yüzünün yarısını varoluş amacıyla beraber kaybeden Doktor Otternschlag, ölmek üzere olduğunu öğrendiği için eski yaşantısını geride bırakan ve varoluş amacını müdürü Preysing’e özenerek bulmaya çalışan Fredersdorflu muhasebeci Otto Kringelein, maceraperest hırsız Baron Gaigern, dünyanın değişen zevklerinden nasibini almış dansçı Grusinskaya, modanın değişmesiyle işleri pek de iyi gitmeyen Saksonya Pamuk Şirketi genel müdürü Preysing, para kazanmak için değişen dünyada kendisine bir yer edinmeye çalışan Frualein Flamm. Grand Hotel’de kalan bu altı karakter birbirleriyle ilişki içerisinde olsa da bir o kadar birbirlerinden kopuktur aslında.
Savaş sonrası dönemin etkileri her betimlemede farklı atmosferler yaratıyor okurun zihninde. Herr Doktor’un okuduğu gazetede de döneme ne kadar derin bir boşluk duygusunun hakim olduğunu görüyoruz mesela: “Yangınlar, cinayetler, siyasi çekişmeler. Skandal, borsada panik, muazzam servet kayıpları… Yüzyılın gürültülü işleyişi insanı kör, sağır ediyor, bütün duyuları öldürüyordu.” Gazetedeki bu tasvirin etkileri her sayfada kendisini hissettiriyor. Bir şey
Bir Otelin Gölgesinde Kesişen Hayatlar1000Kitap
Bazı romanlar yalnızca bir dönemin ruhunu yansıtmakla kalmaz, aynı zamanda insan doğasına dair zamansız gözlemler sunar. Vicki Baum’un 1929 tarihli Oteldekiler (Menschen im Hotel) adlı eseri, modern dünyanın hızla değişen yapısını, bireyin yalnızlığını ve toplumsal sınıfların birbirine değmeden var olduğu bir dünyayı çarpıcı bir şekilde resmediyor.
Romanın Konusu: Bir Mikrokosmos Olarak Otel
Berlin’de lüks bir otelde geçen roman, farklı sınıf ve geçmişlerden gelen karakterlerin kısa bir zaman diliminde yollarının kesişmesini konu alır. Ancak bu sadece bir mekânsal birliktelik değildir; her karakterin kendi hayalleri, pişmanlıkları ve trajedileri vardır. Otel, burada konaklayanlar için yalnızca bir geçiş noktası değil, aynı zamanda toplumsal ve bireysel kırılmaların simgesidir.
Roman boyunca, ihtişamını kaybetmiş aristokratlardan modern kapitalizmin acımasız temsilcilerine, eski zaferlerini arayan sanatçılardan genç ve umut dolu bireylere kadar geniş bir karakter yelpazesiyle karşılaşırız. Otelin lobisi, her gün değişen yüzleriyle adeta hayatın kendisini yansıtır.
Karakterler: Modern Hayatın Temsilcileri
Baum’un karakterleri, yalnızca bireysel hikâyeleriyle değil, aynı zamanda toplumsal yapıları ve dönemin ruhunu yansıtma biçimleriyle de dikkat çeker.
Baron von Gaigern, aristokrasinin çöküşünü temsil eder. Geçmişte sahip olduğu ihtişamın gölgesinde, hayatta kalabilmek için küçük suçlara ve tehlikeli oyunlara yönelmiştir. Ancak onun içinde hâlâ romantik bir ruh vardır; bu yüzden Grusinskaya ile yaşadığı kısa ama yoğun aşk, karakterinin trajedisini daha da derinleştirir.
Grusinskaya, sanatın ve güzelliğin zaman karşısında nasıl bir yenilgiye uğradığını gözler önüne serer. Bir zamanlar parlayan bir yıldız olan balerin, şimdi yaşlanmanın ve unutulmanın eşiğinde
Reklam
