Jean Genet Paravanlar adlı kitabında tıpkı kendisi gibi ''öteki'' olarak görülen insanların yaşamanı anlatıyor. Anne - oğul yolculuğuyla başlayan anlatı Cezayir' in bağımsızlığıyla son buluyor. Bağımsızlığa giden bir halkın yaşadıklarını, sömürüye karşı çıkarken halkın kendinden düşük vatandaşlarına yaptığı baskıyı, ötekileştirmeyi kendine özgü, eleştirel ve çok katmanlı bir şekilde ele alıyor. Anlatım tarzıyla hoşuma giden bir kitap oldu. Yazardan okuduğum ikinci kitaptı. Sırada Zenciler adlı kitabı var. Okumaya devam.

ParavanlarJean Genet · Ayrıntı Yayınları · 200738 okunma

Mehmet başkaya

@mmttt·

Paravanlar

6/10

·204 syf.·

Kitabı okudu

·

2024 40. kitabı

Gece gece oyunu bitiricem diye inat ettim beynim döndü,tiratlar başarılı ama konu havada uçuşuyor,ulan adam sömürgeci fransayı yerden yere vuruyor ne güzel derken bazı replikler sapıtıyor. Velhasıl inat ettim bitirdim ,Vera Kördüğüm şarkısıysa oyunun son 60 sayfasına eşlik etti cuk oturduğu için.Oyun bir uçtan diğer uca savrulan bir oyun, saf protest bir yapıda. Sahnelenmesi ise bana göre zor oğlu zor metni bir günde bitiricem diye şekilden şekile girdim,çalışılmasını ve provalarını düşünemiyorum bile. Dekorunsa modern tiyatroya çok yakışacağını düşünüyorum.

1000k

ParavanlarJean Genet · Ayrıntı Yayınları · 200738 okunma

Yazar Hakkında

Jean GenetYazar · 16 kitap

Jean Genet (Jan Jöne diye okunur) Fransız düşünür; oyun, deneme ve roman yazarı; şair, politika aktivistti. Daha çok tiyatro oyunlarıyla tanınır. 1910 yılında Camille Gabrielle Genet tarafından kimsesizler yurduna bırakılan yeni doğmuş bebeğe Jean adı verilmişti. Jean, yedi yaşına geldiğinde zanaatçı bir ailenin yanına yerleştirildi. 10 yaşında hırsızlığa başladı, on üç yaşında bir zanaat okuluna kaydoldu. Ancak orada da çok kalmayacaktı; 1926'da, 3 ay süren ilk hapishane deneyimini yaşadığında 15 yaşındaydı. Serbest kaldığında uslanmamıştı; bu kez reşit olana kadar kalmak üzere ıslahevini boyladı. 1930ların sertliği ile ünlü bu ıslahevi Genetyi gerçek bir suçlu haline getirdi. Islahevinden kurtulabilmek için yazıldığı askerlikten ve ardından Fransadan firar eden Genet, pekçok ülkeyi ve hapishaneyi ziyaret edeceği bir yıllık seyahatinin sonucunda 1937de Fransaya geri döndü ve yeniden suç dünyasına daldı. Beş yıl boyunca ya hırsızlık yaptı, ya fahişelik. 1942de bir kez daha cezaevine düştüğünde olgunlaşmıştı artık. İlk şiirini yazdı, ilk kitabı Notre-Dame des Fleurs (Çiçeklerin Meryem Anası) yayımlandı. Ardından Miracle de la rose (Gülün Mucizesi) geldi. 1948 ylında yayımlanan Journal du voleur (Hırsızın Günlüğü) bir anlamda Genet'nin otobiografisi niteliğindedir. Le balcon (Balkon), oyunları ve hatta tüm eserleri içinde en çarpıcı olanı kabul edilir. Balkon adlı oyununda yeryüzü egemenlerini alaycı ve acımasız bir dille eleştirir. Bu oyun Türkçe olarak 1998 yılında Tiyatro Stüdyosu tarafından sahnelendi. Ölümünden kısa süre önce, atölyesinde ziyaret ettiği Alberto Giacometti ile yaptığı röportaj ve Giacometti'nin sanatı üzerine kendi yorumunun bulunduğu L'Atelier d'Alberto Giacometti Giacometti'nin Atölyesi adlı röportaj/sanat içerikli kitabı, Genet'nin son yapıtıdır. Kitapları sayesinde tanıştığı André Gide, Jean Cocteau ve Jean-Paul Sartre'ın cumhurbaşkanına verdikleri dilekçe sonucu özgürlüğüne kavuşmuştur. Bu af sonrası, tekrar yeraltı dünyasına dönmemiş, kendisini tamamıyla edebiyata vermiştir. Ancak toplumsal olaylara, ezilen insanlara karşı hiç duyarsız kalmadı; 1968 mayısında öğrencilerin, Vietnam Savaşı sırasında Amerikan solunun, ırkçılığa karşı Kara Panterler'in ve İsraile karşı da Filistinliler'in yanındaydı. Bu konular hakkında yazdıkları ve röportajları Türkçe olarak Açık Düşman başlığıyla yayımlanmıştır. 1986'da Paris'te bir otel odasında ölü olarak bulunmuştur.