Parmak Uçları
Seran DemiralYazar:
Seran Demiral
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 46 dk.
Sayfa Sayısı:
168
Basım Tarihi:
Aralık 2014
Yayınevi:
Tudem Eğitim Hizmetleri
ISBN:
9789944699297
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
"Artık parmak uçlarınla görmeyi öğrenmen lazım."Edebiyat
Işık, Mert ve Doğan adlı üç yakın arkadaşın hikayesinin anlatıldığı bu kitapta büyüme sancıları ve empati ilk sırada yer alıyor.
Doğan doğuştan görme engelli; Işık, annesini kaybetmiş ve üvey annesi, babası ve kardeşiyle yaşarken büyüme sancıları çekiyor; Mert ise geçirdiği hastalık sonucunda görme yetisini kaybedip umutsuzluğa sürükleniyor.
Kitap boyunca bu üç gencin birbirine destek olarak, saygı ve sevgi bağıyla güçlükleri aşmaları anlatılıyor. Tabii okuyucu için de güzel bir deneyim ve empati kaynağı oluyor yaşadıkları süreç. Birbirlerinin sorunlarına akılcı bir yolla çözüm üretmeye çalışan bu gençlerin dostlukları aynı yaş grubunda çeşitli sorunlarla baş etmeye çalışan gençler için de sağlıklı bir bakış açısı kazandıracak nitelikte.
Bunların yanında sinestezi kavramı da ilk kez bir çocuk romanında karşıma çıkıyor. Tudem yayınlarının en sevdiğim yanlarından biri de bu aslında. Bayağı duygusallıktan uzak, bilime ve bilgiye değer veren yapıtları yazın dünyasına kazandırmaları.
Uzatmadan diyebilirim ki özellikle 8. sınıf öğrencilerinin keyifle okuyacağı, kendilerinden bir şeyler bulacağı güzel bir gençlik romanı.
Bir kitabı almadan önce beni kapağının kitabın içine çekmesi lazım. Ne kadar dışa önem verilmemeli desekte eğer bir kitap kapağıyla bütünleşmiyorsa eksiktir bana göre. Şöyle düşünürüm hep; içi ne ise dışı da onu yansıtmalı. Ya da tersten düşünebilirsiniz... Bu kitapta da beni kendine çeken en güzel ayrıntı kapağı oldu. Kitabı her okumak için elime aldığımda ya da okuyup bırakmadan önce kapağını uzun uzun incelettirdi. Defalarca okuduğum yerleri tekrar ettirdi diyebilirim. Bu yüzden kitabı severek elime aldim okumak için. Kitapta üç farklı karakter vardı ki her biri bambaşka dünya. Doğan,Mert ve Işık..
Doğan doğuştan görme engelli, Mert geçirdiği hastalık sebebiyle gözlerini sonradan kaybediyor ve Işık ise gözlerinde herhangi bir engeli olmayan ama baktığını göremeyen ve de gördüğünü idrak edemeyecek bir görme engelli..
Bu kitapta şunu çok rahat söyleyebilirim ki; herkesin başlarda Doğan karakterine ısındığı. Ancak ben Işık karakterinde yaşadığımız bu çağı gördüm..
Görme engeli olan insanların sadece gözleriyle bakamadıkları için görmedikleri şeyleri bakıpta zerre kadar bir şey göremeyen körlerden daha iyi bildikleri gerçeğini ortaya koyan çok güzel bir kitap olmuş. Bu yüzden Işık karakteri görmeyi sonradan öğrenen bir karakter olarak karşımıza çıkıyor. Üç farklı yaşam, üç farklı hayat, üç farklı dünya.. Ve çok güzel bir sevgi.. Aralarındaki bağ, dostluk ve birbilerine göstermiş oldukları destek , empati ile çok güzel bir uyum içerisinde
ve bize yaşantımızda bir nebze olsun göz perdelerimizi aralatıyor. Ne kadar çocuk kitabı olarak karşımıza çıksa da her yaş grubu okumalı, okutmalı..
Görmek, gerçekten büyük bir nimet ama kusursuz değil ne de olsa insanları görünüşlerine göre yargılamamızın en büyük nedeni veya görmemek, kulağa korkunç geliyor ama bunu böyle kılan şey de çevre ve şartlar çünkü karanlıkta yolunu bulmak normal bir insan için sorun olsa da kör biri için bir problem p'si bile değil.
Görmek sadece gözle yapılabilen bir eylemden ibaret sanılsa da küçük bir kavram yanılgısı. Dokunarak koklayarak veya tadarak da görebiliriz. Nitekim Doğan da tam olarak bunu yapıyor. Evet bizim gibi renkleri göremiyor ama biz de mavi denince onun aklında canlanan şeyi göremiyoruz.
Bu kitap bana bunları düşündürdü ve kafamda farklı bir pencere araladı. Konusu gereği üzerinde konuşulacak cok şey olmasına rağmen aklımdakileri ancak bu kadar toparlayabildim.
***
Hikaye sonradan kör olan Mert'in, doğuştan görmeyen Doğan'ın ve ergenlik buhranının üzerine ailevi sorunlarıyla uğraşan Işık'ın hayatı, dostlukları ve birbirleri üzerindeki etkilerini ele alıyor. Anlatımı yaşıma göre basit gelse de konusu ve yarattığı farkındalıktan dolayı okurken hiç sıkılmadım ama yazar şurayı keşke biraz daha anlatsaydı, detaylandırsaydı dediğim çok yer oldu. Sanki hikaye biraz yüzeysel kalmış, oldu bittiye gelmiş gibi. Tabi bu söylediklerim eleştiriden çok tatlı bir sitem çünkü karakterleri çok sevdim - özellikle de Doğan'ı- onların gözünden daha çok şey okumak isterdim.
Parmak UçlarıEdebiyat
Arkadaşlık üzerine yazılmış tatlı bir kitap. Kitabı okurken “ebeveyn olsam evladıma okutur muyum” diye sordum ve bunun cevabı çok netti. Eğer bir gün anne olursam evladıma okutacağım başlıca kitaplardan biri olacak. Bir öğretmen olarak da ergenliğe girmek üzere olan öğrencilerimize okutabilir diye düşünüyorum. Yazarın dili ise son derece duru “ben biliyorum bu bilgiyi de burada satayım” diye yazdığı tek kelime dahi yok. Çok güzeldi iyi ki okumuşum.
PARMAK UÇLARI YETER Mİ?Edebiyat
“Görmemek, estetik duygulardan yoksunluk getirebilirdi belki; bu işin olumsuz yanıydı. Öte taraftan ahlaki yönden daha saf bir yanı da beraberinde getiriyordu. Ayrımların, hiyerarşinin olmadığı aydınlık bir yerin hayali, karanlığın tam da içinden geçiyordu belki.”
Seran Demiral, son kitabı Parmak Uçları’nda bizi bambaşka bir yaşamla karşılaştırıyor. Aslında yaşamın bambaşka yanlarıyla değil de, görsek de görmek istemeyeceğimiz yanlarıyla yüzleştiriyor dersek daha doğru olur. Günlük hayatta belki defalarca karşılaştığımız engellilerle. Ama bunu yaparken bize öğretici bir üslupla ders verir bir biçimde yaklaşmıyor; samimi, gerçekçi ve sıradanlığın etkileyiciliğiyle içine çekiyor o yaşamların.
Romanda gençleri ilgilendiren birçok unsura yer verilmiş: Ergenlik sorunları, aile içi anlaşmazlıklar, gönül işleri, arkadaş dedikoduları, popüler olmanın getirisi-götürüsü… Bunlar her zaman karşılaştığımız içerikler ancak bunların arasına ustalıkla doğuştan görme engelli Doğan’ı, sonradan görme yetisini kaybeden Mert’i ve ortak arkadaşları hiçbir “engel”i olmayan Işık’ı yerleştirip farklı yönlere çekiyor gençliğin telaşı ve sıkıntılarını.
Ana karakterlere verilen isimlerin bilinçlice yapıldığını hissettiriyor romanın gidişatı. Doğan bir anda Işık’ın kötü yaşamına doğup ona kendini bulmasında rehberlik ediyor; Işık, genç yaşında gözlerini kaybeden Mert’in -kitabın bir yerinde de belirtildiği gibi- yaşam ışığı oluyor. Mert ise Işık ve Doğan’ın desteğiyle mert bir biçimde kısa sürede sıkıntılarının üstesinden gelmeyi başarıyor.
Parmak uçlarıyla hayatın nasıl görülebileceğinin, anlamlandırılabileceğinin anlatıldığı değil, yaşattırıldığı bir yapıt Seran Demiral’ın son kitabı. Kitapta altını çizdiğim o kadar çok bölüm var ki, birini paylaşsam diğerlerine haksızlık olacak gibi
Doğuştan ve sonradan edinilmiş görme kaybı olan insanları anlamak için okunabilecek güzel bir hikaye. Çocuk ve gençlik kitabı aslında ve çocukların böyle kitaplar okumaları gerektiğini düşünüyorum; ajite etmiyor, duygu sömürüsü yok, dram yok. 10 yaş sonrasına uygun bence.
Keyifli okumalar.
'Görmek meğer ne büyük nimetmiş' diye başlamak istiyorum yorumuma. Peşine de' acaba kimse görmeseydi, herkes kör olsaydı, önyargılar bir nebze de olsun azalır mıydı' diyorum.
Kitabımız 3 arkadaşın yollarının kesişmesi ile başlıyor. Ailesi ile sorunları olan ve kendini yeni yeni bulmaya başlayan Işık, doğuştan gözleri görmeyen ve bütün hayatını bunun üzerine kurmuş olan Doğan, beynindeki tümör yüzünden gözleri sonsuza dek kapanan Mert.
Arkadaş olmaları ile birbirlerinin hayatını kolaylaştıran, birlikte büyüyen, görmeyen gözlerini öne sürüp hayatlarını bitirmek yerine kulakları, elleri ve hisleri ile gören gençler,bizlere birtakım dersler vererek bakış açımızı değiştiriyor ve ufkumuzu açıyorlar. Keyifli okumalar dilerim.
Biri doğuştan görme engelli, biri sonradan kaza sonucunda görme engelli ve diğeri ise hiç bir görme engeli yokken yüreğinin gözlerini kapatıp hırçın davranan üç yakın arkadaşın bir araya gelişleri, yollarının keşişimi, dostlukları, birbirlerinden öğrendikleri ile hayata tutunup değişimlerini anlatan kısa ama muhteşem bir kitap.. herkesin okuyup severek önereceği bir kitap olduğuna eminim.. Kitabın içinden çok beğendiğim “Aydınlığı bilmeyen arkadaşı tarafından aydınlatılmış olması muhteşemdi “ diye geçen bir söz ile tamamlıyorum incelememi keyifli okumalar
Işık, görme engelli Doğan’ la arkadaş olur. Onunla vakit geçirirken okulda hoşlandığı arkadaşı Mert de geçirdiği ameliyat sonunda görme yetisini kaybeder. Işık, Mert’e duygularını açmadan onunla daha fazla ilgilenmeye başlar. Hatta Doğan’la tanıştırır. Doğan’ la tanıştıktan sonra yeni hayatı daha kolay olur. Hatta liseye onun gidebildiği bir okula kaydolur. Işık’ ın Mert’ le yakınlaşmasına babası görme engelli olduğu için karşı çıkar. Sebebini öğrenir. Çünkü annesi de görme yetisini kaybedip intihar etmiştir. Işık bunu öğrenip gerçekle yüzleşir ama Mert’ten de vazgeçmez.
Engel bedende değil, beyindedir.İnceleme
Işık'ın, doğuştan görme engelli Doğan ve sonradan görme engelli Mert ile samimi olan arkadaşlığını anlatan kısacık bir kitap.
Zorbalığın ve ötekileştirmenin bol olduğu ilkokul, ortaokul ve lise yıllarında okuyan gençler için farklı bir perspektif yaratacağını inanıyorum.
Bu kitabın gençlere; engelli arkadaşlarına, belki engelli aile üyelerine nasıl empati duyabileceklerini ya da engelli genç bireylerin kendileri ile barışabilmelerine yarar sağlayabileceğini düşünüyorum.
Kitap oldukça basit şekilde yazılmış. Yalnızca intihar ve öpüşme ayrıntıları -ilkokul, ortaokul ve lisede okuyacağı bir kitap olduğu için- keşke kitapta yer almasaydı diye düşündüm. Çünkü bu ayrıntılar onlarda kötü izler bırakabilir. Bunun dışında belki de pozitif olarak aşkın engel tanımadığını da onlara gösterebilir. Kim bilir...
Yazar Hakkında
Seran DemiralYazar · 13 kitap
2 Şubat 1989 tarihinde İstanbul’da dünyaya gelen Seran Demiral, lise yıllarında yazın çalışmalarına başladı. 2003 yılında “Ölümsüzler” isimli antolojide “İblisin Güncesi” kısa öyküsünün yayınlanmasının ardından 200(4). Xasiork Öykü Yarışması’nda “Kediyi Öldüren Merak” isimli hikayesiyle mansiyon derecesi aldı.
2005 yılının güz aylarında bir fantastik kurgu romanı olan “Münzevi” basıldı ve bunu 2007’de “Hissizleşme” isimli eseri izledi. Yine gerçeküstü öğeler içeren bir roman olan Hissizleşme, Başkent Üniversitesi Edebiyat Bölümü’nde Georges Bataille’ın “Edebiyat ve Kötülük” kuramıyla ilişkilendirilen bir lisans tezi dahilinde örnek edebiyat eseri olarak sunuldu.
2007 senesinde Kadıköy Maarif Koleji ve Anadolu Lisesi’nden mezuniyetinin ardından Mimar Sinan Üniversitesi’nin Mimarlık Bölümü’nü kazanarak lisans eğitimine başladı. 2011 yazında buradan mezun oldu.
Yazdığı farklı türlerdeki metinler bazı dergiler ve antoloji kitaplarda yayınlandı. Yitik Ülke Yayınları’ndan çıkmış olan “Bozcaada Öyküleri” (2009) ve “Olimpos Öyküleri” (2010) isimli öykü kitaplarında birer öyküsü yer alan Seran’ın, aynı zamanda “Underground Poetix” ile serbest sanatçı ve yazarlar tarafından hazırlanan, kollektif bir çalışma ürünü olan “Siber Gnosis” isimli fanzinde bilimkurgu hikayeleri yayınlandı.
2006 – 2011 tarihleri arasında Xasiork Öykü ve Roman Yarışmaları jürilerinde yer alan Seran, son yıllarda çocuk ve gençlik yazını ile de ilgilenmektedir. Final Kültür Sanat Yayınları için hazırlamakta olduğu, felsefe ve düşünürlerle şekillenen ilk gençlik romanları serisi olan “Filozof Çocuklar Kulübü” serisinin ilk kitabı ‘Peki Ama Ben Kimim?’in yayına hazırlanmakta olduğu şu günlerde; bir taraftan söz konusu serinin devam kitaplarını yazmakta, bir taraftan ise bilimkurgu romanları üzerine çalışmalarını sürdürmektedir.
