Kent üzerlerine Zaman kusuyor insanların. Zaman denen görünmez asit, yavaş yavaş yumuşatıp eritiyor bu sonlu et parçalarını. Ta ki Kent insan denen bu lokmaları yutana, karanlık kursağında öğütüp parçalayana kadar. İnsanlar ona et sundukça, Kent de onlara an sunuyor... Zaman ile besleyip büyütüyor insanları Kent, kendi karnında.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kent onları yutmuş. Geriye hiçbir şey vermemiş. Yoksunluk ve yoksulluktan başka hiçbir şey sunmamış.
Durmaksızın geçip giden insan yığınları. Kimi güleç. Kimi bezgin. Kentin onlara sunduğu anları kum saati gibi tane tane yutup gövdelerinden geçiriyorlar. Kent, zaman denen kırbaç ile yönetiyor bu köleleri, işe koşuyor, terbiye ediyor.
Kafka, kitap okumayanların ama kitap okuyormuş gibi görünmek isteyenlerin başvurduğu ilk isimdir.
