SOKRATES - Protarkhos, Philebos'un sana savunmasını yüklediği düşünceyi desteklemeden, benim de bu konuda ileri sürdüğüm düşünceye saldırmadan önce, bakalım kendi düşüncene uymayan bir şeyler var mı? İster misin onun düşüncesiyle benimkinin bir özetini yapalım?
PROTARKHOS - Hay hay.
Gerçekten, benim güzel Philebos'um, senin tanrın da, insanların zevk ve iştahlarına hiçbir sınır tanımamalarının doğurduğu ılımsızlığı, kötülüğü görüp, bir sınır getiren yasa ve düzeni ortaya koymuştur. Sen, haz duygusuna sınır koymanın, onu yok etmek olduğunu ileri sürüyorsun. Ben de diyorum ki, tersine, bu onu korumaktır.
Evrenin bedeninde ruh olmasaydı, onda bizde olan şeylerden her bakımından daha güzelleri bulunmasaydı, bedenimiz ruhunu nereden alırdı, ey sevgili Protarkhosum?