S: "Sahibi sayıldığınız bir yeri, Bayan Kuzgun..."
S: "İstila edemezsiniz."
Burada doğmuş, hayatımın çoğunu burada geçirmiş olsam bile bu şehri artık bilmiyordum ve çevremde buraya ait olduğumu düşündüren çok fazla şey kalmadığını düşünüyordum.
Reklam
Yeniden umacak bir medet olmadığında, insan eskilere sığınıyordu. Oradan da bir beklenti içinde olduğundan değil, gidebileceği tek yer olduğundan.
Beni benim bile pek anladığım söylenemezdi.
Hangimiz, neye hazırdık ki? Hayata hazır olmak diye bir şey söz konusu değildi ve bunu sana bugün defalarca hatırlatmış olmam şimdi yetmiyor, kendime de hatırlatmam, hatta kendimi buna inandırmam gerekiyordu.
Hayat sonlanmadığı sürece kesintisiz bir beklenti silsilesiydi ve devam edeceksen durmaman, hiç durmaman gerekiyordu.
Reklam
Reklam