Protagonist
Berkay AkkuşYazar:
Berkay Akkuş
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Kendi iç dünyasının karmaşası içinde yaşayan, sırf biraz teknolojiden anlıyor biraz da para var diye bu işte çalışan, monoton bir hayatı olan karakterimiz üniversiteden iki arkadaşıyla buluşur. Bu arkadaşları kendisine, bir kızı ölüme terk edebilecek türden bir teklif ve yüklü bir para teklif ederler. Karakterimiz bunaldığı iş ve ahlaki ikilem arasındadır. Acaba hangisini seçecektir?
Altını çizmelik çok fazla düşüncesi olduğunu da belirtmem gerek.
İkisi arasında ne tercih yapacak? Tercihinin sonunda ne olacak diye beklerken bir anda kendimizi tepetaklak buluruz. Nedenini okuyunca öğrenirsiniz.
Düşünceleri bana çok fazla Oğuz Atay, Tanpınar ve Kafka'yı anımsattı. Daha sonrasında kurgu değişti ve resmen aksiyon-gerilim oldu. Kitabın yarısı bir çırpıda bitirdim diyebilirim. Oldukça da beğendim, öneririm.
Kişinin kendi ruhuyla verdiği savaş... Sosyalleşmek isterken çevresinden daha fazla kopan bir kişi... Varoluşsal kriz batağındayken uzanan ellerin daha da dibe itmesi... Kendi kaybetmiş birinin başkalarına kötülük yapmaktan çekinmeyeceği gerçeği...
Her ne kadar monotonlaşmış olsa da düzenli bir hayatı olan yazılımcı kahramanımız, üniversiteden arkadaşlarının görüşme teklifini kabul ettikten sonra karmaşık bir sürece girer. Arkadaşları ona yüklü bir para elde edeceği bir iş teklifi sunarlar ancak bu iş bir kızın hayatını, ümidini karartacak bir iştir.
Belki daha sosyal biri olmak ev ve iş arasında tekerrür eden sıkıcı hayatından uzaklaşmak belki de her insanın içinde var dedikleri kötü ruhun kendini tatmin etmesi için karakterine yakışmayacak bir işi kabul ediyor kahramanımız.
Teklif edilen işi kabul etme sürecinde ve kabule ettikten sonraki zamanda yaşadığı içsel kaygılarına, pişmanlıklarına, keşkelerine, duygu ve düşüncelerine tanıklık ediyoruz.
Bir yandan da yıllardır akıl hastanesinde tedavi gören annesiyle uğraşırken gün gelip annesi taburcu olduğunda ise tüm düzeni bozulup ona yeni sorgulamalar getiriyor.
Merakla okuduğum ve olayların okuru sürüklediği bir kitap.
Yalnız kitaba dair eleştirdiğim tek şey ise editöryal çalışması oldu.
"Kilitli bir sandık var. Açılıyor bir şekilde. İçinden yüzlerce yılan çıkıyor. Dağılıyor odanın dört bir yanına. Düşüncelerim bu yılanlar. Kim kapattı bu sandığa onları? Isırmasalar bari. Bilmem gerekiyor neler olduğunu."
Protagonist nedir? diyenler için tanımı ile başlamak uygun olacaktır sanırım .
Protagonist terimi ; roman, öykü, senaryo veya tiyatro oyunu gibi kurmaca bir eserdeki ana karakter, anlamına gelmektedir.
Protagonist tamamen teknik bir terimdir, hikayeyi ileri taşıyan kişi ya da kişilere denmektedir ve iyilik, kötülük, kahramanlık gibi ahlaki kavramlardan bağımsızdır.
İşinde çok başarılı olmasına rağmen sosyal hayatta bu başarıyı asla yakalayamayan zihinin duygusal derinliklerinde kaybolmuş ,genç bir mühendisimiz başrolde .
İç dünyasında yaşadığı ikilemler ,çatışmalar
anlatılırken ,üniversiteden kendine daha yakın hissettiği iki arkadaşından gelen teklif bizi büyük bir meraka sürüklüyor .
Bütün hayatında kendine biçilen rolleri üstlenip ne dedilerse onu yerine getirmiş biri için bu teklifi kabul etmek zor değildi .İşin içindeki yüklü miktardaki para teklifi daha da cazip hale getirmişti belki de.
Teklif kabul edilip herkes kendine düşen rolü yerine getirse de sonrasındaki olaylar bir kızın hayatı karartmaya yetmişti .
Yine varoluşsal acılarıyla ve çatışmalarla başbaşa kalan karakterimizin neler yapacağını soluksuz okuyoruz sonrasında.Çatışmalarını,
nedenlerini öğrendikçe acıma duygusuna dönüşüyor bir ara düşüncelerimiz .
İşte tam o sırada öyle bir ters köşe oluyoruz ki Ben ne okudum,aslında neymiş diye şok geçiriyoruz .Oğuz Atay ve Kafka hayranıyım diyenler özellikle kaçırmasın diyorum bu kitabı .Varoluşsal acılar ve olayların birleşimi ,geçmişle hesaplaşma ,ve zihnin karmakarışık yapısı arasında hiç kopukluk yaşanmadan soluksuz
10/10
Beğendi
“Protagonist,” bir mühendisin yalnızlık ve içsel kargaşa dolu hayatına dair, depresif düşünceler ve varoluşsal krizlerin gölgesinde, huzuru ve sükûneti yalnızca kedisiyle paylaştığı mütevazı yaşamında arayışıyla başlar. Gelişen teknolojinin hızına kapılmış ve modern dünyanın stresiyle boğuşan bu karakter, insan ilişkilerinin çetrefilli yollarında kendine bir yer bulma çabası içindedir. Büyük şehrin sunduğu anonimlik, onu hem bir gözlemci hem de hikâyenin çekim merkezi haline getirirken, kariyerinde başarılı, sosyal yaşamında ise bir o kadar yalnız ve içe dönük olan kahramanımızın hayatı, üniversite yıllarından tanıdığı eski dostlarıyla bir araya gelmesiyle beklenmedik bir döneme girer.
Bu hikâye, geçmişle hesaplaşmanın, kişisel dönüşümün ve insan ruhunun karmaşık yapısını vurgulayarak okuyucuları zihinsel ve duygusal derinliklerde kaybolmaya ve belki de kendi yaşamlarında gözden kaçırdıkları gerçekleri yeniden keşfetmeye davet ediyor.
Puan vermedi·218 syf.··
Beğendi
·2024 21. kitabı
·1 saatte okudu
·Okunma: 20 Kasım 2024 14:02
Merhaba arkadaşlar! Bugün sizlere #protagonist adlı bir eserin yorumu ile geldim.
Eserimiz bizlere, bireyin hem kendi iç dünyasıyla hem de toplumun ezici talepleriyle mücadele ederken içine düştüğü çıkmazı derinlemesine işler. Ana karakter, iş hayatındaki başarısına rağmen sosyal alandaki eksikliğini doldurma arzusuyla, arkadaşlarının sunduğu bu oyuna katılma kararını alır. Fakat bu karar, beklediği gibi bir ödülle değil, kendini yavaş yavaş yok eden bir düşüşle sonuçlanır. Karakter, kendi iradesiyle hareket ettiğini sanarken, aslında toplumun ve başkalarının beklentilerinin görünmez zincirleri tarafından kontrol edilmektedir.
Yazar, bireyin kendini kanıtlama arzusunun, derinlerdeki bir yalnızlık ve yetersizlik hissinden doğduğunu ima eder. Karakter, toplumun dayattığı başarı tanımlarını benimsemiş ve bu başarıların onu içsel huzura ulaştıracağına inanmıştır. Ancak oyun, ona kendi değerini sorgulatır ve sonunda toplumun beklentilerine göre değil, kendi benliğine göre yaşamayı seçip seçmediğini düşündürür. Bu süreçte içsel huzursuzluk, varoluşsal bir korkuya dönüşür. Başarılarının, onun gerçek özgürlüğüne katkıda bulunmadığını; aksine, onu derin bir yabancılaşma duygusuna sürüklediğini fark eder.
Sonuç olarak, bu eser insanı, toplumun acımasız kalıplarına ve kendi içsel uçurumlarına doğru çekilen bir figür olarak resmeder. İçsel ızdıraplarının derinliği, başarıyla örülmüş bir hayatta bile bireyin ne denli yalnız kalabileceğini gösterir.
