Yazar:
Ümit Mutlu
Editör:
Büşra Kaya
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Merhabalarrr#okudumbitti #refakatçi @kuzeyumitmutlu
.
.
.Yazmaya nereden nasıl başlayacağım bilmiyorum. Öncelikle bu kitap asla kurgu degil tamamen en ufak hücresine kadar yaşanılmış gerçek bir hayat hikayesi ! Ümit bey önce kendi hayatını sonra eşi Duygu Hanım ile tanışmalarını, evlilik sürecinde yaşanılan olayları anlatmak ile başlamış yazmaya. Uzun bir süre bekledikleri evlatları ile buluşmuş herşey yolunda sevgi dolu, sıcacık yuva ; Duygu Hanım'ın bir anda karın ağrısı ile başlayan hastaneler, tedavi süreçleri, bitmeyen yoğun bakım ünitesi, beklenen nakil, sonsjz umutları yanında caresizlikleri ve en önemlisi de asla birbirlerinden vazgeçmeyişleri. Yaşanılan bütün herşeyi en ince detayına kadar yazmış çünkü Duygu'su öyle istemişti, son ameliyatına girerken kitabın ismini Ümit'ine söylemişti. Eğer beklenilen organlar zamanında bulunmuş olsaydı beraber yazacaklardı...Ümit bey kitabını , yaşanmışlıklarla okuyucusunu üzmek ,psikolojik etki altına almak icin yazmadı tek istediği farkındalık yaratmaktı . Kitabın içerisinde aile albümlerinden fotoğraflar, Sosyal medyada ki paylaşımlar yer alıyor... .
.Ümit bey okuyucuya o kadar güzel iletiler vermiş ki sadece Organ Bağışı Hayat Kurtarır demiyor. Sevgiyi , Fedakarlığı ,Hoşgörüyü, Dostluğu, Yardımlaşmayı... Eğer olurda refakatçi olursanız hastanıza ve hastanedeki baş hekimden tutunda temizlik görevlilerine kadar hepsiyle nasil iletişim kuracağınızı da büyük bir tecrübeyle anlatıyor ...
.
.Görseli yana kaydırarak kitaptan biraktiğim sayfalara bakın okuyun...
.
.Bir birinizi coook sevin hayatınıza size ömür boyu refakatçiniz olacak iyi adamları - kadınları alın❤
.
.Eğer içinizde ufacık da olsa Organ Bağışı yapma isteğiniz varsa lütfen ertelemeyin
.
.Ümit beyin kalemi daim olsun ikinci kitabını yazıyor onuda mutlaka
Hayat ve yasam savaşı...
Bir kitap keyifle okunur ya, bu kitap için keyif içinde okudum diyemedim. Yooo kötü yada sıkıcı olduğu için değil. Tam tersi kitap sizi içine, tam içine alıyor ve bağlıyor. Her anı birlikte soluk soluğa yaşıyorsunuz. Hani sözün bittiği yer derler ya, işte o söz bu kitap için söylenmiş sanki. Yazarımız Ümit Mutlu Bey duygularını, hislerini mürekkebe ve her harfe çok güzel yansıtmış. Kalbindekileri çok net vurgulamış. Organ nakli için farkındalık yaratmak istiyorsanız, bu kitabı muhakkak okumalısınız.
Puan vermedi·248 syf.·
2019 35. kitabı
Beni bu kadar duygulandıran,okuduklarımın boğazımda düğümlenmesine sebep olan;2015 yılında Duygu'nun bir karın ağrısı sebebiyle gittiği hastanede iki yıl boyunca organ bekleyip sonunda da oradan cenazesinin çıkmış olması oldu
Kitabı Duygu'nun eşi, Duygu'nun isteği üzerine ölümünden sonra yazmış. Çektikleri sıkıntılar, istenilen organların bir türlü gelmemesi, belki de en önemlisi yanlış tedaviyle gencecik bir insanın hayattan koparılmış olması...
Ümit Mutlu'nun kitabı yazma amacı okuyucu üzmek, psikolojik etki altına almak değil; aksine farkındalık oluşturmak adına yazmış bu kitabı...
Organ nakli bekleyen,ve bu süreçte hayatını kaybeden nice insan var...Maalesef bizim ülkemizde organ bağışının önemi tam olarak anlaşılmış değil...
Refakatçi1000Kitap
Gerçek bir hayat hikayesi okumaya cesaretiniz var mı?
Organlarını bağışlamaya hazır mısın?
Artık Duygu'nun hayata tutunabilmek için dünyada çok az denenmiş, başarı oranı son derece düşük olan çoklu organ nakli ameliyatı olması gerekiyordu.
Tam dört organ bir arada ve aynı anda nakledilecekti.
Kitap yorumumEdebiyat
Refakatçi kitabının yorumuyla sizlerleyim. Ümit'in hayatı ve özellikle eşi Duygu'yla yaşadığı tutkulu aşklar hikayesinden bahsedilmektedir. Bu arada Duygu ve eşi Ümit'in yaşadığı acıları anca yaşayanlar bilir.
Duygu organ yetmezliği çekmekte ve acil organ nakline ihtiyacı olan bi hastadır. En büyük destekçisi eşi Ümit ve oğlu Kuzey'dir. Duygu'nun yaşamış olduğu serüven anlatılmaktadır. Hastane de yaşadığı olaylarda eşinin her zaman yanında olduğunu bilmek onu umutlandırsa da o acımasız son elbet onu da bekliyor diyebilirim.
Gerçek bir hikaye ve akıcı diliyle okuyucu da büyük bir sarsıntı yaratıyor. Organ bağışının ne kadar önemli bir konu olduğu üzerine durulmuş. Ülkemiz de organ nakli ve bağışı sayısının azlığından yakınma söz konusu. Kesinlikle okunmanızı tavsiye ederim dostlarım. Kitapla kalın dostlar
#kitaptanalıntıları
Bazı insanlar duygusuz oldukları için mi doktor oluyorlar yoksa; doktor oldukları için mi duygusuzlar bilmiyorum.
Güneş bedava, müzik bedava, hava bedava, bir de İstanbul'un çok pahalı bir şehir olduğunu keşfetmiştim.
Kahramanlar sevdiklerimizi hayata bağlayanlardır öyle değil mi?
Umut et sevgilim
Umut et ki, sönmesin içimizdeki bu ateş
Yüreğini de, zincirlerine de kırıp kurtulacağız bu esaretten
Ve ben, daima senin yanında olmaya devam edeceğim
Umudunu asla kaybetme Duygu'm.
#kitapyorumu #okudumbitti #kitaptanalıntıları #arkakapak #eşzamanlıokuma #refakatçi #kuzeyümitmutlu #kerasusyayınları #sayfa244
Kitap gerçek hayat hikayesini anlatıyor.
Ümit bey, önce kendi hayatını sonra eşi Duygu ile tanışmalarını, evlenme süreçlerini anlatarak başlıyor hikayeye. Sonrasında bir çocuk sahibi olmak için nasıl uğraştıklarını ve oğullarının doğumu ile nasıl mutlu bir aile oldukları ile devam ediyor..
Tam her şey mutlu, huzurlu, sevgi dolu giderken bir anda Duygu’nun karın ağrısı şikayeti ile hastaneyi gitmesi ve doktorun hatalı kararı sonucu Duyguyu ameliyat etmesinden sonra ölüme giden acı son…
Çaresizlik içinde hastanelerde geçen aylar, tek bir organ ihtiyacı için beklemeye başlıyor çift.
Ancak geçen zamanda organın bulunamaması sonucu bu seferde diğer organlara zarar verdiği için çoklu organ nakli bekleme süreci başlıyor.
Sonrası çok acı çok :(
Hastanelerde geçen 2 yıla yakın zaman…
Her gün binbir umutla beklenen organlar…
Zaman geçtikçe Duygunun günden güne zayıflaması ve kötüye giden durumu…
Sayamadığım kadar çok ameliyat süreci…
Tedavinin verdiği acılar…
Oğullarından ayrı, evlat hasreti…
Eğer organ bağışlama konusunda daha bilinçli bir toplum olsaydık, şimdi Duygu yaşıyor, Oğlu ve eşi ile mutlu hayatında devam ediyor olacaktı :(
O hastaneden birlikte evlerine gideceklerdi…
Ümit beyi bu konuda kutluyorum, kitabı okuduğunuzda organ bağışının ne kadar önemli olduğunu daha iyi anlayacaksınız. Çaresizce bekleyen o hastaları ve onların yakınlarını daha iyi anlayacaksınız :(
Ümit beyi ayrıca birde eşine verdiği o sonsuz destek içinde kutluyorum.
2 yıla yakın hastanelerde o acıları yaşamak, Duygu yemek yiyemediği için, tuvalette yemek yemesi, bir an olsun yanından ayrılmamak, çocuğuna hasret kalmak ve hasta bakıcı gibi eşinin tüm pansumanlarını, değiştirilmesi gereken asit torbalarına kadar her şeyi öğrenip kendisi değiştirmesi takdire şayan.
Helal olsun Kuzey Ümit Mutlu
Ben bir kitabın bu kadar ağlatacağını hiç düşünmemiştim.
İnsan gerçek ile yüzleştiğinde zor geliyor demek ki . Organ bağışının bir insanın hayatını onunla birlikte kaç insanın hayatını etkilediğini çok çok güzel anlatmış yazar bir kaç yerinde yazım hataları olması dışında ben kitabı çok beğendim. Herkesin ilk okuldan itibaren organ bağışı konusunda bilinçlendirilmesi gerekiyor bunu çok iyi anlatıyor kitap. 
Refakatçi Ümit Mutlu
Refakatçi Ümit MutluREFAKATÇİ / K. ÜMİT MUTLU
*Nihayet bende K. Ümit Mutlu’dan “Refakatçi” adlı kitabı okudum. Herkesin okuduğu kitaba nasıl yorum yazacağız?
* Kitabımız K. Ümit Mutlu’nun kaleminden ön sözle başlıyor. “Kamu Spotu” başlıklı, tamamen aynı fikirde olduğum ironik bir bölümle devam ediyor ve hikayemiz başlıyor. Aile fotoğrafları ve o dönemde yapılmış sosyal medya yorumları ilgili bölümlere serpiştirilmiş. Ve bu dönemde yardımcı olanlara teşekkürle bitiyor. Akıcı bir dille yazılmış, çok rahat okunuyor ( tabii olanları yüreğiniz kaldırırsa ).
* K. Ümit bu kitabı eşi Duygu`nun isteğiyle, organ bağışının önemine dikkat çekmek için yazmış. (Kalemine sağlık, iyi etmiş.) Üzerine düşülmesi, halkın bilinçlendirilmesi gereken hayati bir konu. Bu konu ile ilgili daha öncede Ahmet Uygun’un kaleminden “ Sakız Ağacı (Proje 0571)” adlı kitabı okumuştum.
* Hikaye Ümit ve Duygunun yollarının kesişmesi, evlenmeleri ve hayatlarını çocukları ile taçlandırmaları ile başlıyor. Ve bir gün ansızın gelen karın ağrısı ile hayatlarının kabusa dönüşmesi ile devam ediyor. Bu kabus günleri; yanlış yapılan operasyon, hastaneden hastaneye nakil, organ nakli sırasını beklerken yaşananlar vb. hayatın görmek istemediğimiz, yok saydığımız acı gerçekleriyle devam ediyor. Hiç birimiz bir gün bizimde onlardan biri olabileceğimizi düşünmüyoruz.
*Konu can alıcı; ( ve hala toplumumuzda yeterli ilgiyi görmüyor) organ nakli. Kanunlar yetersiz, toplum bilinçsiz ama araştırıp öğrenme niyetinde de değil. “Organ Nakli Haftası” olduğunu kaç kişi biliyor? Başkent Üniversitesi Kurucusu, Dünya Organ Nakli Derneğinin Seçilmiş Başkanı Prof. Dr. Mehmet Haberal, 43 yıl önce, 3 Kasım 1975'te Hacettepe Hastanesinde ilk böbrek naklini gerçekleştirdi. Türkiye, bugün dünyada lider konumda. Tıp tarihine altın harflerle yazılan o gün, 3-9 Kasım tarihleri arasında
kitap yorumu1000Kitap
#kitapyorumu
#Refakatçi
Kuzey Ümit Mutlu
Okuduğum her satırda beni hüzünlendiren bir kitap oldu. Nefes alışlarım değişti, yaşanılan acıları okudukça migren ataklarım arttı.
Duygu’nun bir anda sancılanmasıyla başlayan süreçte daha hastalığın tanısı konulmadan yapılan işlemlerle organ nakli ihtiyacı belirdi.
Duygu bir anneydi minicik oğlu Kuzey Doruk için mücadele veriyordu. Direniyor tüm ağrılara ve acılara evladı için katlanıyordu. Eşi Ümit hastalığının her anında yanındaydı. Duygu direndikçe tedavi süreci ve uzadı. Beklenen organ bir türlü bulunamadı. Enfeksiyon kaptı, psikolojisi bozuldu, acılar çekti.
Boğazından aylarca yemek geçmedi. Kablolarla yaşama tutundu. O bir anneydi ve evladına sarılarak mutlu olmak tek hayaliydi.
Hayat mı çok acımasızdı yoksa insanlar mı çok duyarsız?
Organlarını bağışlamak, bir anneyi evladına kavuşturmak bu kadar zor olmamalıydı.
Dinimizce haram diye öğretilen organ bağışı oysaki sadece uydurmaydı.
Yaşanmış bir hayat öyküsünün satırlarını okuduğum bu kitap resmen beni dağıttı.
Şimdi soruyorum herkese bir evladın annesiz büyümenin sorumlusu kim?
Yanlış teşhis koyarak müdahale eden doktor mu?
Organlarını haram diye bağışlamayan duyarsız vatandaşlar mı?
Hastalığının ne olduğunu farketmeyen Duygu mu?
Hepimiz suçluyuz hala organlarımızı bağışlamadığımız için.
Hepimiz suçluyuz bir evladı annesinden ayrı bıraktığımız için.
Hepimiz suçluyuz Duygu’ya o acıları yaşattığımız için.
Bitti !!!
Yorumuma başlamadan önce şunu söylemek istiyorum. Bir insanın profesyonel yazar olmasına gerek yok, hissettiklerini o kadar içten o kadar duygusal anlatmış ki. Başta Ümit Mutluyu tebrik etmek istiyorum. Eşini bu kadar çok seven, bu kadar büyük fedakarlıklar yapan bir adamı ayakta alkışlarım
Çoklu organ yetmezliğinden hayatını kaybeden, hayatın baharında bir genç kadın Duygu. Ve yaşadıklarını anbean anlatan eşi Ümit.
Duygu Mutlu böbreğinde oluşan bir kist için hastaneye yatırılıyor ve ameliyat sonrası yaşadıkları, geçirdiği müdaheleler, operasyonlar...
Organ bağışının önemini o kadar güzel anlatmış ki, bazı yerlerini okumaya yüreğim el vermedi. Bu kadar büyük bir aşk yarım kalmamalıydı dedim. Dayanılması zor bir süreç maalesef. Kitabın sonunu bile bile acaba acaba diyerek okudum. Çok güzel bir kitaptı. Güzeldi diyorum çünkü çok güzel bir mücadele vardı. Herkese tavsiye ederim. Alın okuyun 10/10
Yazar Hakkında
Ümit MutluYazar · 2 kitap
Bornova Anadolu Lisesini bitirdi, ardından Ege Üniversitesinde gazetecilik okudu. Uzun yıllar gazete ve dergilerde çalışıp farklı görevler üstlendi; daha sonra yayıncılık sektörüne geçip editörlük ve çevirmenlik yapmaya başladı. Hâlen çocuklar ve yetişkinler için kitaplar yazmaya çabalıyor ve sinemayı, bilimkurguyu, Beşiktaş’ı, sarman kedileri, patates kızartmasını, geri dönüp saatlerce yürümeyi ve tek başına lunaparka gitmeyi seviyor.
