1990'lı yılların başında, göklere çıkarılan Fukuyama adlı bir Amerikalı, "Tarihin sonu geldi; dünya, liberalizmin tek ideoloji olarak egemen oluşu sayesinde sonsuz bir mutluluk çağına girmiştir" gibi bir şeyler yazınca, Fransız yazar Alain Minc'ın yazdığı Yeni Ortaçağ adlı kitapta, "Tam tersine, başıboş ekonomilerin, düzensizliğin, yolsuzluğun, mafyaların, din ve mezhep kavgalarıyla etnik boğuşmaların yaygınlaştığı yeni bir ortaçağa giriyoruz." yazmıştı ve zaman onun haklı çıktığını gösterdi.
Ne yapmak istemektedir Uygarlık Tarihi? Savunur dersini Tanilli. Ne yapmak istediğini anlatır, insan için güzel şeyler istediğini; çağdaş uygarlığı, toplumsal adaleti, düşünce özgürlüğünü, eşitliği, kardeşliği, barışı, demokrasiyi istediğini söyler.
Meclis'te, "yapmayın etmeyin" diyenlere, haykırırlardı: "27 yıldır ne yaptınız?" Gırtlağına kadar nankör insanlardı, üstelik bilinçsizdiler demokrasi konusunda; bir tek bildikleri, onun biçimsel yanı, yani seçimlerdi. Sonunda, ondan bile sıyrılmanın tutumu içine girdiler. Özetle, çok güzel bir fırsatı heba ettiler. Türkiye için 1950-1960 yılları kaybedilmiş yıllardır.
Server Tanilli, Anayasa hukukçusu, siyaset bilimci, felsefeci, toplumbilimci kimlikleriyle mücadeleci, doğru bildiğini söylemekten çekinmeyen, baskılara boyun eğmeyen, çağına ve toplumuna karşı olan sorumluluklarının bilincinde ve müthiş bilgi birikimiyle devrimci bir aydındır.